Ο Scott F. Nadler του University of Medicine and Dentistry of New Jersey in Newark, ήταν επικεφαλής μιας μελέτης του American College of Sports Medicine journal, Medicine and Science in Sports and Exercise. Η μελέτη αξιολογούσε την αξία των κλασσικών ασκήσεων, ενίσχυσης κυρίως των κοιλιακών μυών, των ραχιαίων και των γλουτιαίων, σε σχέση με την συχνότητα εμφάνισης πόνου στην μέση. 

Η βελτίωση του μυϊκού τόνου υποτίθεται ότι αποφορτίζει την μέση, βελτιώνοντας την στάση, ενώ προσφέρει καλύτερη στήριξη στις κινήσεις, ιδιαίτερα τις στροφικές στις αθλητικές ή στις καθημερινές δραστηριότητες. Εντούτοις αυτή η άποψη ποτέ δεν είχε αποδειχθεί στην πράξη μέσα από μελέτες.

Ο Nadler και οι συνεργάτες του μελέτησαν στο NCAA Division I, άνδρες και γυναίκες αθλητές ενός κολεγίου στο New Jersey. Την περίοδο 1998-99, 164 αθλητές έκαναν την συνηθισμένη προπόνηση, χωρίς επιπλέον προσοχή, αποτελώντας την ομάδα σύγκρισης για την μελέτη. Την περίοδο 1999-2000, 236 αθλητές πέρα από την συνηθισμένη προπόνηση ακολούθησαν επιπλέον πρόγραμμα ενίσχυσης των μυών που στηρίζουν την μέση, αποτελώντας την ομάδα μελέτης.
Η ανάλυση των αποτελεσμάτων δεν έδειξε στατιστικά σημαντική διαφορά στην συχνότητα εμφάνισης πόνου στις δύο ομάδες.

«Δεν ισχυρίζομαι ότι τα ευρήματα μου λένε να μην κάνετε ασκήσεις», ισχυρίζεται ο Nadler «απλά μας λένε ότι ίσως έχουμε επενδύσει σε λάθος προγράμματα ασκήσεων».

Άλλοι σημαντικοί επιστήμονες δίνουν μεγάλη σημασία στην ισχυροποίηση των μυών της μέσης, σε αντίθεση με τα ευρήματα της παραπάνω μελέτης. Η κλινική εμπειρία τους δείχνει ότι οι ασκήσεις μπορούν να φέρουν αποτελέσματα.

Αν θεωρήσουμε ότι ο πόνος στην μέση τις περισσότερες φορές (80%) οφείλεται στην αλλαγή της διάταξης του σκελετού, λόγω επαναλαμβανόμενης κακής στάσης, τραυματισμού ή αδύνατου μυϊκού συστήματος, αυτό που έχει πρωταρχική σημασία είναι η ανάταξη του σκελετού, με άμεσο στόχο την λειτουργικότητα. Αυτό επιτυγχάνεται με την τεχνική Manual Therapy. Ο Θεραπευτής προσπαθεί να εντοπίσει τις περιοχές που υπολειτουργούν, ενώ στην συνέχεια με ήπιους χειρισμούς, χρησιμοποιώντας το σώμα και την δύναμη του ίδιου του ασθενή, ανατάσσει αυτές τις περιοχές. Η λειτουργικότητα του σκελετού θα μειώσει ή θα εξαφανίσει τις ασύμμετρες δυνάμεις που ασκούνται πάνω στην σπονδυλική στήλη, επιβαρύνοντας τους μύες, τους συνδέσμους, τα νεύρα και τις αρθρώσεις της περιοχής.

Στην συνέχεια με ειδικό πρόγραμμα ασκήσεων θα πρέπει να διατηρηθεί το παραπάνω αποτέλεσμα. Αυτό το πρόγραμμα περιλαμβάνει ασκήσεις επανεκπαίδευσης της σωστής στάσης, ιδιοδεκτικές ασκήσεις και ασκήσεις ισχυροποίησης συγκεκριμένων μυϊκών ομάδων, όπως των εν τω βάθει κοιλιακών και των πολυσχιδών μυών.