Κατά γενική ομολογία ένα αδιευκρίνιστο ποσοστό των ασθενών που επισκέπτονται ένα χειροθεραπευτή (manual therapy), τις πρώτες 24 ή 48 ώρες μετά τη συνεδρία ενδέχεται να παρουσιάσει μια επιδείνωση των συμπτωμάτων ή να εμφανίσει διαφορετικά συμπτώματα! 

Αυτό ως γεγονός είναι πολύ σημαντικό, γιατί αν την επομένη ημέρα της συνεδρίας ο ασθενής ξυπνήσει με επιδείνωση των συμπτωμάτων του, μπορεί να υποθέσει πως ο θεραπευτής (με τους χειρισμούς που εφήρμοσε) πιθανόν του έκανε κάποια ζημιά και φυσικά να πάψει να τον εμπιστεύεται, ενώ στην πραγματικότητα η αντίδραση αυτή μπορεί να είναι μέρος της «Θεραπευτικής Κρίσης», που συνοδεύει μια αποτελεσματική συνεδρία.

Ο Leon Chaitow, προσπαθώντας να εξηγήσει αυτό το φαινόμενο αναφέρει:

«Είναι αρκετά προφανές ότι οι χειρισμοί που εφαρμόζουμε στους ασθενείς - κινητοποίηση, διατάσεις, στεγνή βελόνα, ασκήσεις, διατροφική προσαρμογή κλπ- συνεπάγεται υποχρεωτικά την ανάγκη εκ νέου προσαρμογής σε ένα ήδη ευρισκόμενο σε προσαρμογή σύστημα (διαφορετικά δεν θα αναζητούσε τη βοήθεια μας). Σύμφωνα με την εμπειρία μου το «προσαρμοσμένο σύστημα» με το οποίο βρισκόμαστε συνήθως αντιμέτωποι, είναι η ανεπιτυχής απάντηση/προσαρμογή του οργανισμού σε βιοχημικούς, βιομηχανικούς και ψυχοκοινωνικούς επιβαρυντικούς παράγοντες, με αποτέλεσμα την συμπτωματολογία που καλούμαστε να αντιμετωπίσουμε - θεωρία που βασίζεται στη περιγραφή του Selye's για το Γενικό Προσαρμοστικό Σύνδρομο (General Adaptation Syndrome, GAS) και Τμηματικό Προσαρμοστικό Σύνδρομο (Local Adaptation Syndrome, LAS)-.

Αν επιλέξουμε την παρέμβαση ή τις παρεμβάσεις μας κατάλληλα όσο αφορά την ικανότητα του ασθενή να ανταποκριθεί -δηλαδή αποφεύγοντας την υπερφόρτωση-, με σκοπό να μειωθεί η επιβάρυνση της προσαρμογής ή να ενισχυθεί η προσαρμοστική του ικανότητα, με σκοπό να αποφύγει την προσαρμοστική εξάντληση, δηλαδή να αποφύγει το σημείο χωρίς επιστροφή, και δεν υπάρξει «αντίδραση», θα το κρίνω ως αποτυχημένη παρέμβαση.

Επιδιώκω, προσδοκώ και αναμένω μια «αντίδραση», προειδοποιώ τους ασθενείς μου ότι υπάρχει η πιθανότητα να αισθάνονται αυξημένη δυσφορία ή άλλα συμπτώματα για 24 έως 48 ώρες μετά τη συνεδρία, ενδεικτικό της αυτορρύθμισης των συστημάτων που ανταποκρίνονται στους θεραπευτικούς χειρισμούς μου. Τέλος πάντων έτσι το βλέπω εγώ!»

Υπάρχει πάντα η πιθανότητα η αντίδραση του ασθενή να αντιπροσωπεύει την ανάγκη υπερβολικής προσαρμογής, αποτέλεσμα υπερβολικής θεραπευτικής παρέμβασης ή έντονης σε επιβάρυνση άσκησης. Η «τέχνη» οποιασδήποτε παρέμβασης από τη πλευρά του θεραπευτή, είναι να προσαρμόσει τη θεραπευτική του παρέμβαση ώστε να ικανοποιήσει τις δυνατότητες του ασθενή να ανταποκριθεί θετικά. Επομένως, πρέπει να είμαστε σε θέση να κρίνουμε την δεκτικότητα, την ευαισθησία, τα επίπεδα ζωτικότητας κλπ του ασθενή μας.

Σε κάθε περίπτωση δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι ο πόνος είναι μια «αντίληψη» και όχι αντικειμενικός. Η φράση «no pain, no gain», δηλαδή χωρίς πόνο δεν υπάρχει όφελος, αφενός είναι ξεπερασμένη, αφετέρου μπορεί να βρίσκει κάποια ανταπόκριση σε νέους αθλητικούς/ενεργούς ασθενείς, ωστόσο οι ασθενείς μεγαλύτερης ηλικίας δεν θα εκτιμήσουν την αίσθηση γενικευμένης κακουχίας, σαν να έχουν κάνει έντονη σωματική δραστηριότητα, το επόμενο πρωί μετά τη συνεδρία μας! Αυτός είναι ένας πολύ καλός λόγος να χρησιμοποιούμε τεχνικές όπως είναι η «Θεραπεία Θέσης Απελευθέρωσης - Positional Release Therapy» και η «Τεχνική της Μυϊκής Ενέργειας - Muscle Energy Technique», στην οξεία φάση των συμπτωμάτων ή του τραυματισμού. Είναι εξαιρετικά εργαλεία, που μπορούμε να χρησιμοποιούμε χάρη σε εκείνους τους πρωτοπόρους που μας τα προσέφεραν, ώστε εμείς οι χειροθεραπευτές να μπορούμε να προσφέρουμε ανακούφιση στους ασθενείς μας!

Η απάντηση στην ερώτηση του ασθενή μας: «Τι να περιμένω μετά τη θεραπεία;» αποτελεί ένα λεπτό ζήτημα, γιατί αφενός δεν πρέπει να τον τρομάξουμε, αλλά αφετέρου δικαιούνται να γνωρίζει τι να περιμένει. Σε αυτή τη περίπτωση το επίπεδο επικοινωνίας μεταξύ του θεραπευτή και του ασθενή παίζει σημαντικό ρόλο. Ο θεραπευτής επιβάλλεται να καταστήσει σαφές στον ασθενή του ότι υπάρχει ένα παράθυρο δυο - τριών ημερών, στο οποίο το σώμα προσαρμόζεται ή διευθετεί ή όπως αλλιώς θέλετε να το αναφέρεται, ως αποτέλεσμα των παρεμβάσεων του. Ο ασθενής από την πλευρά του επιβάλλεται να κρατά ενήμερο τον θεραπευτή για τις αλλαγές, θετικές ή αρνητικές που βιώνει, ώστε εκείνος να λάβει τις καλύτερες αποφάσεις για την συνέχεια της θεραπευτικής του παρέμβασης!