Ποιος ο ρόλος της λεκάνης στην αλλαγή τής ευθυγράμμισης της σπονδυλικής στήλης;

Όταν ένας ασθενής παρουσιάζει αλλαγή στην ευθυγράμμιση της σπονδυλικής στήλης, είναι φυσικό να υποθέσουμε ότι η αιτία βρίσκεται στη ίδια τη σπονδυλική στήλη, και, ως εκ τούτου, η θεραπευτική προσέγγιση θα πρέπει να εστιάζεται εκεί. Ωστόσο, άλλοι παράγοντες, εκτός της σπονδυλικής στήλης συχνά προκαλούν αλλαγές στη μορφολογία της. Σε αυτές τις περιπτώσεις είναι χρήσιμο να διευρύνουμε τον θεραπευτικό μας ορίζοντα, συμπεριλαμβάνοντας στο πλάνο μας και άλλες περιοχές του σώματος.

Η σπονδυλική στήλη μπορεί να παρομοιαστεί με ένα άγαλμα που στέκεται πάνω σε βάθρο. Το βάθρο είναι η λεκάνη και η σπονδυλική στήλη από τον πέμπτο οσφυϊκό σπόνδυλο (Ο5) και πάνω είναι το άγαλμα. Η ένωση μεταξύ των δυο είναι η οσφυοϊερή ένωση. Δηλαδή η ένωση του πέμπτου οσφυϊκού σπονδύλου με τον πρώτο ιερό (Ο5-Ι1). Αν ένα άγαλμα στέκεται σε ένα βάθρο που έχει κλίση, τότε το ίδιο το άγαλμα προσαρμοζόμενο στη βάση του θα έχει κλίση. Σε αυτή τη περίπτωση δεν ενοχοποιούμε το άγαλμα για την αλλαγή της ευθυγράμμισης, αλλά το βάθρο. Επομένως αν ισιώσει το βάθρο, θα ισιώσει και το άγαλμα. Για παράδειγμα ο κεκλιμένος πύργος της Πίζας, η κλίση προέρχεται από τη βάση του, όχι από το ίδιο το κτίριο.

Αναλογικά, εάν η λεκάνη έχει κλίση, τότε και η σπονδυλική στήλη θα έχει κλίση. Σε αυτή τη περίπτωση το κεφάλι θα χάσει την ευθυγράμμιση του, μεταβάλλοντας τη θέση των ματιών και του εσωτερικού των αυτιών από το εγκάρσιο επίπεδο.  Προκαλείται ιδιοδεκτική σύγχυση, καθιστώντας εξαιρετικά δύσκολο να αντιληφθούμε τη θέση του σώματος στον χώρο. Τότε ενεργοποιείται το αντανακλαστικό εξισορρόπησης, καμπυλώνοντας τη σπονδυλική στήλη για να διορθώσει τη θέση του κεφαλιού στο εγκάρσιο επίπεδο και να αποκατασταθεί η ιδιοδεκτικότητα. Έτσι, δημιουργείται η λειτουργική σκολίωση. Στο μυοσκελετικό πεδίο, μια γενική αρχή είναι πως η δομική ανισορροπία (διαταραχή της ευθυγράμμισης) έχει ως αποτέλεσμα τον πόνο και την δυσλειτουργία, αντίθετα η δομική ισορροπία (ευθυγράμμιση) ισοδυναμεί με λειτουργικότητα απαλλαγμένη από συμπτώματα.

Επομένως, όταν αξιολογούμε ασθενή με αλλαγή στην ευθυγράμμιση της σπονδυλικής στήλης, η ερώτηση που καλούμαστε να απαντήσουμε είναι αν η αιτία είναι η ίδια η σπονδυλική στήλη ή πρόκειται για προσαρμογή που αντισταθμίζει αλλαγές στη περιοχή της λεκάνης; Για να προσδιοριστεί αυτό πρέπει να διευρύνουμε το πεδίο μας αξιολογώντας συνολικά το σώμα του ασθενή, χρειάζεται λοιπόν μια ολιστική θεραπευτική προσέγγιση.