Τελευταία ενισχύεται η άποψη ότι ένα μεγάλο ποσοστό μυοσκελετικού πόνου και κατ' επέκταση της σωματικής δυσλειτουργίας που αυτό προκαλεί, έχει την ρίζα του στα μυοπεριτονιακά στοιχεία και όχι στους νευρικούς ή τους αρθρικούς ιστούς.

Το φυσιολογικό εύρος κίνησης μιας άρθρωσης καθορίζεται από τον συνδετικό ιστό που την συγκρατεί (προσδένει). Οι μύες, οι τένοντες και η περιτονία που σχετίζονται με την άρθρωση υπαγορεύουν περίπου το 80% της σταθερότητας της, αφήνοντας λιγότερο από 20% στους συνδέσμους. 

Σπονδυλική Στένωση χαρακτηρίζεται η ελάττωση του χώρου μεταξύ των σπονδύλων, που έχει ως συνέπεια οι σπόνδυλοι αλλά και τα μαλακά μόρια που τους στηρίζουν να μετακινηθούν προς το σπονδυλικό κανάλι, τραυματίζοντας τις αντίστοιχες νευρικές ρίζες ή σε χειρότερη περίπτωση να τις παγιδεύουν.

Ο ασθενής, μετά από μια συνεδρία χειροθεραπείας, αισθάνεται βελτίωση της κατάστασης της υγείας του, ότι δηλαδή  τα συμπτώματα υποχωρούν, νιώθει ευεξία και καλή διάθεση.

Η Κυφωτική Στάση είναι μια μυοπεριτονιακή ανισορροπία που οδηγεί σε καμπτική στάση στη θωρακική μοίρα του κορμού. Μπορεί να ξεκινήσει νωρίς, από την παιδική ακόμη ηλικία.

Σε περιπτώσεις αλλαγών στην ευθυγράμμιση στη σπονδυλική στήλη (δεν πρέπει να ξεχνάμε πως στηρίζει το βάρους 3 κιλών κεφάλι), ο οργανισμός πρέπει να κάνει τις απαραίτητες προσαρμογές. Αυτές αφορούν προσαρμογές σε όλη τη κινητική αλυσίδα. Η σκολίωση, είτε λειτουργική, είτε δομική είναι ένα τρισδιάστατο πρόβλημα. Πως μπορούμε να τις διαφοροποιήσουμε;

Πεποίθηση μου είναι ότι στο άμεσο μέλλον η τεχνική Manual Therapy ή Χειροθεραπεία με ήπιους χειρισμούς θα τύχει σημαντικής ανταπόκρισης. Αυτό γιατί η φιλοσοφία της τεχνικής βασίζεται στην διαπίστωση ότι η μορφή του σώματος εκφράζεται από την λειτουργικότητά του. Κακή στάση, επαναλαμβανόμενη κουραστική εργασία, ατυχήματα, κακό μυϊκό σύστημα, κ.α. μπορεί να προκαλέσουν αλλαγές στην διάταξη του σκελετού και κατά συνέπεια διαταραχή της δυναμικής ισορροπίας του σώματος.

Κοινή διαπίστωση είναι πως η μορφή του σώματος εκφράζει την λειτουργικότητά του. Κακή στάση, επαναλαμβανόμενη κουραστική εργασία, ατυχήματα, κακό μυϊκό σύστημα, κ.ά. μπορεί  να προκαλέσουν αλλαγές στην διάταξη του σκελετού και κατά συνέπεια διαταραχή στην λειτουργικότητα του σώματος.

Είναι σύνηθες, για τους θεραπευτές, όταν καλούνται να αντιμετωπίσουν μυοσκελετικά προβλήματα, η ανάγκη να προσδιορίσουν αν πρόκειται για πρόβλημα των μαλακών μορίων ή αρθρικό, όποτε ανάλογα να σχεδιάσουν το κατάλληλο θεραπευτικό πρόγραμμα. Η πραγματικότητα είναι ότι οι περισσότερες περιπτώσεις αρθρικών περιορισμών οφείλονται κυρίως (ή καθ' ολοκληρίαν) σε αλλαγές των μαλακών μορίων. 

Οι, μετά από χειροθεραπεία, νευρο-φυσιολογικές αλλαγές μεταξύ περιοχών τού εγκεφάλου που εμπλέκονται στην επεξεργασία και διαμόρφωση του πόνου, μπορεί να είναι ο υποκείμενος μηχανισμός τής ανακούφισης από τον πόνο.