Η λέμφος αποτελεί μέρος του αμυντικού μηχανισμού του σώματος. Καθαρίζει τους ιστούς από διάφορους παθογόνους οργανισμούς, στην συνέχεια περνά και φιλτράρεται μέσα από τους λεμφαδένες, ενώ τέλος ενώνεται με την φλεβική κυκλοφορία στην πορεία προς την καρδιά.

ΑΡΧΙΚΟΣ ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΧΑΡ. ΤΙΓΓΙΝΑΓΚΑ, ΠΡΟΕΔΡΟ ΤΗΣ ΟΡΓΑΝΩΤΙΚΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ

Ονομάζομαι Μαρία Στρίγκου, είμαι κατ’ αρχήν νοσηλεύτρια, δουλεύω στον Άγιο Σάββα στο κομμάτι της αναλγητικής αγωγής. Ίσως περιμένετε μια επιστημονική αντιμετώπιση στο κομμάτι του πόνου, μια καταγραφή νοσηλευτικών φροντίδων και «πρέπει», μια απαρίθμηση κλιμάκων πόνου και επιστημονικών μελετών… Χάσατε! Δεν θα σας πω τίποτα από αυτά. Άλλωστε δεν θα είναι η πρώτη φορά που τα ακούτε και ομολογώ πως δεν θα είναι ούτε και η τελευταία. Κι ύστερα είναι πολύ εύκολο, για όποιον ενδιαφέρεται ν’ ανοίξει ένα βιβλίο και να διαβάσει το κομμάτι που τον ενδιαφέρει.

Οι επιπλοκές του λεμφαδενικού καθαρισμού μπορεί να είναι παροδικές ή μόνιμες.

Η πρώτη αναφορά για την ύπαρξη του λεμφικού συστήματος έγινε από τον Ιπποκράτη ο οποίος μιλούσε για λευκό αίμα και αναφαίρετο σε περιγραφές του Αριστοτέλη για ανατομικά στοιχεία τα οποία περιέχουν ένα άχρωμο υγρό. Η πραγματική ανακάλυψη των λεμφικών αγγείων έγινε το 1627 από τον Ιταλό ανατόμο Gaspare Aselli , ο οποίος τα βρήκε και τα ονόμασε γαλακτοφόρους φλέβες.

Τα αποτελέσματα της μελέτης έδειξαν ότι με το προτεινόμενο πρωτόκολλο θεραπείας, από το τμήμα Φυσικοθεραπείας του Νοσοκομείου «Ο Άγιος Σάββας», ακόμα όταν το Δευτεροπαθές Λεμφοίδημα δεν μπορεί να αντιμετωπισθεί ολοκληρωτικά, μπορεί να ελεγχθεί, και να το περιοριστεί, επιτυγχάνοντας ένα καλό αισθητικό και λειτουργικό αποτέλεσμα, ενώ απαλλάσσει τον ασθενή από πιθανούς μελλοντικούς κινδύνους.