Σε περίπτωση τραυματισμού σε μια περιοχή του σώματος, ο εγκέφαλος αυτόματα και συνήθως υποσυνείδητα, περιορίζει την λειτουργικότητα της περιοχής για να την προστατεύσει από επιπλέον τραυματισμό. Αν ο τραυματισμός δεν αντιμετωπισθεί έγκαιρα, αυτή η αυτόματη αντίδραση του αμυντικού μηχανισμού του σώματος μπορεί να οδηγήσει σε μυϊκή αδυναμία και αστάθεια στη περιοχή, εξέλιξη που θα οδηγήσει σε ευπάθεια σε νέους τραυματισμούς.

Σε περίπτωση τραυματισμού σε μια περιοχή του σώματος, ο εγκέφαλος αυτόματα και συνήθως υποσυνείδητα, περιορίζει την λειτουργικότητα της περιοχής για να την προστατεύσει από επιπλέον τραυματισμό. Αν ο τραυματισμός δεν αντιμετωπισθεί έγκαιρα, αυτή η αυτόματη αντίδραση του αμυντικού μηχανισμού του σώματος μπορεί να οδηγήσει σε μυϊκή αδυναμία και αστάθεια στη περιοχή, εξέλιξη που θα οδηγήσει σε ευπάθεια σε νέους τραυματισμούς.

Για παράδειγμα, σε τραυματισμό του δεξιού ώμου, για τις καθημερινές δραστηριότητες χρησιμοποιούμε κυρίως τον αριστερό ώμο. Όμως, όσο λιγότερο χρησιμοποιείται ο τραυματισμένος ώμος, τόσο πιο γρήγορα επέρχεται μυϊκή αδυναμία και αστάθεια στη περιοχή, που πιθανόν να οδηγήσει σε νέους τραυματισμούς. Ωστόσο, η καταπόνηση του υγιούς ώμου, ενδέχεται να οδηγήσει και αυτόν σε τραυματισμό. Αυτό ως φαινόμενο το συναντάμε συχνά σε ασθενείς με αμφίπλευρους τραυματισμούς στους αγκώνες, τους ώμους, τους καρπούς, τα γόνατα και τα κάτω άκρα.

Ένα άτομο που είναι εξαιρετικά αδύναμο σε ένα συγκεκριμένο τμήμα του σώματος λόγω έλλειψης άσκησης, ακανόνιστης άσκησης, εξαντλητικής ασθένειας, σοβαρού τραυματισμού ή της νοοτροπίας του «καναπέ», είναι ιδιαίτερα ευάλωτο σε τραυματισμό. Στη καθημερινότητα με ήπιες δραστηριότητες, σε περιορισμένο εύρος κίνησης, όλα είναι καλά. Εάν όμως το άτομο αυτό βρεθεί σε μια έκτακτη κατάσταση ή σε μια επικίνδυνη θέση, τότε η αιφνίδια χρήση μιας ασθενούς μονάδας «μυός-τένοντα», πιθανότατα θα προκαλέσει τραυματισμό.

Το δίδαγμα των παραπάνω είναι να ενθαρρύνουμε τους εαυτούς μας και τους γύρω μας να ασκούνται τακτικά, για να παραμένουν δυνατοί. Επίσης σε περίπτωση μικρού ή μεγάλου τραυματισμού (δεν έχει σημασία), η άμεση αποκατάσταση είναι ζωτικής σημασίας για την λειτουργική ικανότητα του ατόμου και την πρόληψη επιπλέον τραυματισμών στο μέλλον.