Η χειρουργική επέμβαση υπακρωμιακής αποσυμπίεσης είναι μια πολύ συνηθισμένη διαδικασία για ασθενείς με πόνο στον ώμο. Η διαδικασία αυτή επιλέγεται συχνά σε ασθενείς με «σύνδρομο πρόσκρουσης» για να διευρύνει τον υπακρωμιακό χώρο και να συμβάλει στη μείωση της βιομηχανικής πρόσκρουσης. 

Ωστόσο, πρόσφατη έρευνα αμφισβήτησε την αποτελεσματικότητα αυτής της χειρουργικής επέμβασης, βάζοντας ακόμη και τη διάγνωση του συνδρόμου πρόσκρουσης σε αμφισβήτηση. Ένα πρόσφατο άρθρο που δημοσιεύτηκε στο British Journal of Sports Medicine αξιολόγησε τα αποτελέσματα 9 κλινικών δοκιμών σε περισσότερους από 1000 ασθενείς με πόνο στον ώμο. Οι συγγραφείς συνέκριναν την υπακρωμιακή χειρουργική αποσυμπίεση με χειρουργική επέμβαση placebo και άσκηση.

Η μελέτη επεσήμανε ότι η χειρουργική επέμβαση αποσυμπίεσης δεν παρείχε σημαντικό όφελος σε σύγκριση με τη placebo επέμβαση ή τη θεραπεία με άσκηση. Συγκεκριμένα, διαπίστωσαν ότι η χειρουργική επέμβαση δεν παρείχε κανένα πρόσθετο όφελος όσο αφορά τον πόνο, τη λειτουργικότητα και τη ποιότητα ζωής 6 και 12 μήνες μετά τη χειρουργική επέμβαση. Υπάρχει μάλιστα το σοβαρό ενδεχόμενο η ωφέλεια από την χειρουργική επέμβαση να σχετίζεται περισσότερο με την μετεγχειρητική αποκατάσταση και την εφαρμογή βαθμιαίας άσκησης.

Πως μπορεί να εξηγηθούν αυτά τα αποτελέσματα;

Η εξήγηση μπορεί να βρίσκεται στο γεγονός ότι η διάγνωση «σύνδρομο πρόσκρουσης» στηρίζεται καθαρά σε βιομηχανικά κριτήρια, χωρίς να λαμβάνει υπόψη υποκείμενους επιβαρυντικούς παράγοντες που είναι σε θέση να προκαλέσουν πρόσκρουση, όπως η αλλαγή της ευθυγράμμισης της άρθρωσης του ώμου, η δυσκαμψία ή απώλεια της δυναμικής σταθερότητας, αντί αυτού απλά η εστίαση είναι να δημιουργηθεί περισσότερος χώρος! Φαίνεται υπερβολικά απλοϊκή προσέγγιση. Στη πραγματικότητα όμως δεν αντιμετωπίζεται η υποκείμενη αιτία του πόνου. Έτσι, θα μπορούσε να αμφισβητηθεί ακόμη και η διάγνωση «σύνδρομο πρόσκρουσης».

Οπότε τι κάνουμε;

Ανεξάρτητα από την αιτία του πόνου πρέπει να επικεντρωθούμε να επιτύχουμε την μέγιστη λειτουργικότητα στην άρθρωση του ώμου, την μυϊκή ενδυνάμωση, κυρίως στο πέταλο των στροφέων και των μυών της ωμοπλάτης, να ενδυναμώσουμε την δυναμική σταθερότητα και προοδευτικά να βελτιώσουμε την ιδιοδεκτικότητα της περιοχής. Δηλαδή να εστιάσουμε στα λειτουργικά ελλείμματα παρά στη δομική διάγνωση. Ας μη ξεχνάμε πως σύμφωνα με τον Andrew Taylor Still, M.D πατέρα της Οστεοπαθητικής, το σώμα λειτουργεί ως μία μονάδα και πως η δομή του σώματος είναι στενά συνδεδεμένη με την λειτουργία του.

Ερευνητική μελέτη

«Subacromial decompression surgery for adults with shoulder pain: a systematic review with meta-analysis»
Lähdeoja T1,2, Karjalainen T1,3, Jokihaara J1,4, Salamh P5, Kavaja L6,7, Agarwal A8, Winters M9, Buchbinder R3, Guyatt G10, Vandvik PO11,12, Ardern CL13,14.