Η ιδέα της ανακριβούς αντίληψης στο χρόνιο πόνο, εγείρει το ερώτημα αν τελικά και αυτό είναι ένας από τους λόγους πρόκλησής του. 

Οι πάσχοντες από επίμονο ή χρόνιο πόνο θεωρούν ότι ο πόνος είναι το αποτέλεσμα τραυματισμού ή βλάβης ιστού στο σώμα τους. Αυτή την αντίληψη ενισχύουν οι "δραματοποιημένες" εικόνες και απόψεις με τις οποίες "βομβαρδίζονται" εκεί όπου προστρέχουν για αναζήτηση βοήθειας. Δηλαδή οι εικόνες που βρίσκουν σχετικά με το πρόβλημα τους σε αναζήτηση στο διαδίκτυο ή οι υπερβολικά αρνητικά διογκωμένες απόψεις, σχετικά με την εξέλιξη του προβλήματος τους, αν δεν ακολουθήσουν τον ένα ή άλλο - συνήθως πολυδάπανο - τρόπο παρεμβατικής αντιμετώπισης. Επιπλέον δέχονται οδηγίες να αποφεύγουν τις έντονες δραστηριότητες ή συγκεκριμένες κινήσεις και φυσικά ... «να μην τους ακουμπήσει φυσικοθεραπευτής»!

Είναι γνωστό ότι όταν ένας πόνος έχει μεγάλη διάρκεια, τότε το σύστημα αντίληψης πόνου (αλγαισθησία) γίνεται πιο ευαίσθητο. Αυτό σημαίνει ότι ο νωτιαίος μυελός στέλνει σήματα κινδύνου στον εγκέφαλο σε μια συχνότητα που υπερεκτιμά το πραγματικό επίπεδο του κινδύνου. Πρόκειται για μια φυσιολογική προσαρμογή στον συνεχή βομβαρδισμό με ερεθίσματα. Επιπλέον, επειδή ο πόνος ερμηνεύεται –λανθασμένα- ως μέτρο της βλάβης του ιστού, ο εγκέφαλος δεν έχει άλλη επιλογή παρά να υποθέσει ότι οι ιστοί έχουν υποστεί μεγαλύτερο τραυματισμό. Οπότε, όταν ο πόνος επιμένει, αυτόματα υποθέτουμε την ύπαρξη μεγαλύτερης βλάβης ιστών. Η αλληλουχία της σκέψης: ''πιο έντονος πόνος -> σημαίνει μεγαλύτερη ζημιά > άρα μεγαλυτερος κίνδυνος -> οπότε περισσότερος πόνος'', είναι εκείνη που θα οδηγήσει τον πάσχοντα σε αυτοπεριορισμό όσο αφορά στη λειτουργικότητά του για να καταλήξει σε μια "τεχνητή" αναπηρία, που θα μπορούσε θαυμάσια -αν και ίσως υπερβολικά- να χαρακτηριστεί ως "ιατρογενής αναπηρία". Τι θα γινόταν αν μπορούσαμε να ξέρουμε τον μηχανισμό πίσω από τον χρόνιο πόνο; Επιπλέον, τι θα γινόταν αν μπορούσαμε να παρέμβουμε με φυσικό τρόπο ώστε να σπάσουμε αυτόν τον φαύλο κύκλο στον οποίο είναι εγκλωβισμένος ο ασθενής; Οι απαντήσεις στα παραπάνω ερωτήματα δίνονται στο βιβλίο "Χρόνιος Πόνος η παραφωνία του εγκεφάλου - Μια εναλλακτική πρόταση", που μπορείτε να διαβάσετε δωρεάν στην ενότητα: Εκδόσεις-περιοδικά της ιστοσελίδα μας.

Πηγή

"Χρόνιος Πόνος η παραφωνία του εγκεφάλου - Μια εναλλακτική πρόταση", Χαράλαμπος Τιγγινάγκας 2015