Η έλλειψη άσκησης συνεισφέρει στον χρόνιο μυοσκελετικό πόνο, που επηρεάζει τους μύες, συνδέσμους, τένοντες και οστά. Άνθρωποι που υποφέρουν από χρόνιες καταστάσεις, όπως είναι οσφυαλγία, αρθρίτιδα, ή αυχενικό σύνδρομο, υποφέρουν καθημερινά από πόνο, κακουχία ακόμα και από κατάθλιψη, ενώ θεωρούν τον εαυτό τους ‘θύμα’. Μάλιστα κάποιοι επιστήμονες χαρακτηρίζουν την αυξανόμενη συχνότητα στην εμφάνιση των μυοσκελετικών προβλημάτων ως ‘επιδημική’.

Η έλλειψη άσκησης συνεισφέρει στον χρόνιο μυοσκελετικό πόνο, που επηρεάζει τους μύες, συνδέσμους, τένοντες και οστά. Άνθρωποι που υποφέρουν από χρόνιες καταστάσεις, όπως είναι οσφυαλγία, ισχιαλγία, χρόνιος πόνος, ινομυαλγία αρθρίτιδα, ή αυχενικό σύνδρομο, βιώνουν καθημερινά από πόνο, κακουχία ακόμα και από κατάθλιψη, ενώ θεωρούν τον εαυτό τους ‘θύμα’. Μάλιστα κάποιοι επιστήμονες χαρακτηρίζουν την αυξανόμενη συχνότητα στην εμφάνιση των μυοσκελετικών προβλημάτων ως ‘επιδημική’.

Σύμφωνα με μία μελέτη που δημοσιεύτηκε στο BMC Muskoloskeletal Disorders, υπάρχει σύνδεση μεταξύ της σωματικής αδράνειας και της εμφάνισης του μυοσκελετικού πόνου. Οι μετέχοντες στη μελέτη απάντησαν σ’ ένα ερωτηματολόγιο σχετικό με τη σωματική τους δραστηριότητα 11 χρόνια προ της εμφάνισης του μυοσκελετικού πόνου.

Οι ερευνητές συμπέραναν ότι " … η σωματική άσκηση σχετίζεται με τον περιορισμό της εμφάνισης του μυοσκελετικού πόνου, κυρίως σε χρόνια μυοσκελετικά προβλήματα (>15 ημερών κατά τη διάρκεια του τελευταίου μήνα). Επιπλέον συνεχής μέση δραστηριότητα (120 – 179 λεπτά / εβδομαδιαίως) σχετίζονταν με μείωση κατά 50% της έντασης του πόνου".

Περισσότερες πληροφορίες

www.biomedcentral.com/1471-2474/9/159