Οι μαραθωνοδρόμοι μπορεί να προπονούνται μήνες ώστε να είναι έτοιμοι την ημέρα του μεγάλου αγώνα, παρόλα αυτά πασχίζουν να τερματίσουν αν εξαντλήσουν πολύ γρήγορα τα αποθέματα υδατανθράκων, ένα φαινόμενο γνωστό ως ‘hitting the wall’. 

Μια νέα φόρμουλα από ένα μαραθωνοδρόμο και φοιτητή στο Harvard και MIT, προσφέρει στους κορυφαίους δρομείς και τους θαυμαστές του Μαραθωνίου έναν περισσότερο ακριβή τρόπο να υπολογίζουν ακριβώς πόσες θερμίδες υδατανθράκων χρειάζονται για να ολοκληρώσουν τον αγώνα των 42.16 Km. ‘Περίπου το 40% των μαραθωνοδρόμων εμφανίζουν το φαινόμενο …hit the wall…’ ισχυρίζεται ο Benjamin Rapoport M.D. Ph.D υποψήφιος στο Harvard – MIT Division of Health Sciences and Technology, του οποίου η μελέτη δημοσιεύτηκε στο περιοδικό PLoS Computational Biology. Ουσιαστικά, αυτό σημαίνει ότι οι δρομείς έχουν κάψει όλα τα αποθέματα υδατανθράκων που είναι αποθηκευμένα στο συκώτι και στους μύες των κάτω άκρων, με αποτέλεσμα να επιβραδύνουν δραματικά καθώς το σώμα αρχίζει κα καίει λίπος. Ο Rapoport, που έχει τρέξει 18 Μαραθώνιους με καλύτερο ρεκόρ 2 ώρες και 55 λεπτά φέτος στον Μαραθώνιο της Βοστώνης, συνεχίζει λέγοντας ότι ‘…αισθάνεσαι σαν μα μη πηγαίνεις πουθενά. Δεν μπορείς να τρέξεις γρηγορότερα…Πολλοί δρομείς πιστεύουν ότι το φαινόμενο αυτό είναι αναπόφευκτο, ότι είναι μέρος του Μαραθωνίου δρόμου…αλλά αυτό δεν είναι αλήθεια’.

«Αυτό που έκανα ήταν ουσιαστικά ένα σύνολο τύπων. Οι δρομείς πρέπει να ξέρουν τρία πράγματα: το βάρος τους, ποιος ο στόχος για χρόνο στο Μαραθώνιο καθώς και τη μέγιστη εισπνευστική ικανότητα οξυγόνου (VO2max). Αυτή είναι η μέτρηση της αεροβικής ικανότητας του ατόμου που μας δείχνει τη ποσότητα οξυγόνου που το σώμα μεταφέρει στους μύες και καταναλώνει στη διάρκεια αεροβικής άσκησης. Η μέτρηση ακριβώς της VO2max απαιτεί ένα test μέγιστης προσπάθειας στον διάδρομο βάδισης. Ένας ανεπίσημος τρόπος να την υπολογίσεις είναι να διαιρέσεις την μέγιστη καρδιακή συχνότητα με την συχνότητα ξεκούρασης και να την πολλαπλασιάσεις με το 15. Για να βρεις τη μέγιστη καρδιακή συχνότητα απλά αφαιρείς την ηλικία σου από το 220 παλμούς το λεπτό».

Ο Rapoport συμπληρώνει ότι πολλοί δρομείς παίρνουν μαζί τους gel και υγρά ενώ τρέχουν, αλλά φυσικά μπορούν να μεταφέρουν περισσότερα καύσιμα στα πόδια τους και στο συκώτι, αρκεί να γνωρίζουν την ακριβή ποσότητα που χρειάζονται.

Για το λόγο αυτό έχει αναρτήσει στο διαδίκτυο ένα online υπολογιστή όπου οι δρομείς μπορούν να υπολογίσουν την αεροβική τους ικανότητα. Η διεύθυνση είναι:

http://endurancecalculator.com/

PLoS Computational Biol. Posted October 21, 2010. Abstract