Η νευροπλαστικότητα περιγράφει την ικανότητα του εγκεφάλου για συνεχή προσαρμογή, μάθηση και αποκατάσταση.

Ακόμα κι όταν δεν υπάρχει πια σωματική βλάβη, ο εγκέφαλος μπορεί να συνεχίζει να “θυμάται” τον πόνο. Τα νευρωνικά του δίκτυα λειτουργούν έτσι ώστε να κρατούν τον πόνο ενεργό, παρόλο που δεν υπάρχει πια πραγματική ζημιά στον ιστό.

Η γνώση είναι ζωτικής σημασίας για τη σύγχρονη κοινωνία. Σε αντίθεση με τους προγόνους μας, ο κόσμος μας εκτιμά τη διανοητική ικανότητα πολύ περισσότερο από τη σωματική ικανότητα και έτσι η ανάγκη απόκτησης γνώσεων είναι πλέον ύψιστης σημασίας.

Νευροπλαστικότητα ή πλαστικότητα του εγκεφάλου ορίζεται η ικανότητα του νευρικού συστήματος να αλλάζει τις δραστηριότητες του ως απάντηση σε ενδογενή ή εξωγενή ερεθίσματα, αναδιοργανώνοντας τη δομή, τις λειτουργίες ή τις συνδέσεις του.

Υπάρχουν εκατομμύρια νευρώνες στον εγκέφαλο. Ο καθένας από αυτούς έχει τη δυνατότητα να συνδέεται με άλλους νευρώνες για να μεταφέρει μηνύματα σε συγκεκριμένους προορισμούς στον εγκέφαλο ή ακόμη να ενισχύσει αυτά τα μηνύματα. Καθώς μια ομάδα συνεργαζομένων νευρώνων αναπτύσσεται, ανάλογα αναπτύσσεται και η ικανότητα τους να διασπείρουν μηνύματα απ' άκρου είς άκρον του εγκεφάλου.

Υπάρχουν σημαντικές ενδείξεις πως η νοητική διέγερση ή αν προτιμάτε η εγκεφαλική άσκηση, βελτιώνει την εγκεφαλική λειτουργία, ενώ μειώνει τον κίνδυνο γνωστικού μαρασμού και των συναφών ασθενειών.

Στη προσπάθεια ενίσχυσης της προσαρμοστικής του ικανότητας του οργανισμού (ομοιόσταση), η απελευθέρωση  περιορισμών γύρω από τα σφαγιτιδικά τρήματα είναι υψίστης σημασίας, κυρίως σε χρόνια προβλήματα.

Το μεταιχμιακό σύστημα είναι περιοχή του εγκεφάλου που ελέγχει το κύκλωμα του χρόνιου πόνου και των συναισθημάτων, ενώ συνδέεται με τα βαθύτερα τμήματα του κροταφικού και μετωπιαίου λοβού του εγκεφάλου.