Σε τραυματισμό μαλακών μορίων, το σώμα αντιδρά με σχηματισμό ουλώδους ιστού. Με τον τρόπο αυτόν προσπαθεί να επανασυνδέσει τους τραυματισμένους ιστούς. Το κάνει όμως αδιακρίτως, ανεξάρτητα από το είδος του ιστού που επανασυνδέεται. Με τον τρόπο αυτό η περιοχή γίνεται ανελαστική ενώ μειώνεται και η αιματική ροή.

Επίσης εάν τύχει να διέρχεται κάποιο νεύρο από αυτή τη περιοχή της περιτονία ή του σπλαχνικού ιστού παγιδεύεται ή έλκεται από τις προσφύσεις με αποτέλεσμα να εκπέμπει επώδυνα ερεθίσματα. Είναι γνωστό πως τα νεύρα απαιτούν ένα λειτουργικό περιβάλλον για να έχουν τη δυνατότητα να ολισθαίνουν και να διατείνονται. Καθώς όμως ο ουλώδης ιστός είναι ανελαστικός περιορίζοντας τη λειτουργικότητα της περιοχής, μειώνεται η αναγκαία διατροφή των νεύρων ή νευρικών απολήξεων της περιοχής, προκαλείται ισχαιμία και τελικά μπορεί να οδηγηθούν σε νέκρωση.

Το σώμα μας τείνει να δημιουργήσει ουλώδη ιστό ως απάντηση στη κακή χρήση του, σε υπέρχρηση, τραύμα και χειρουργική επέμβαση. Από φυσιολογική άποψη, ο ουλώδης ιστός είναι μια φυσική αντίδραση του σώματος στην βλάβη των ιστών και μπορεί να βρεθεί οπουδήποτε, συμπεριλαμβανομένου του δέρματος και των εσωτερικών οργάνων, ή όπου ένας τραυματισμός, κόψιμο, χειρουργική επέμβαση ή ασθένεια έχει λάβει χώρα και έχει αποκατασταθεί από το ίδιο το σώμα.

Ο ουλώδης ιστός αποτελείται από την ίδια πρωτεΐνη (κολλαγόνο) όπως ο ιστός που αντικαθιστά. Ωστόσο αντί της τυχαίας σε σχήμα καλαθιού ύφανσης που βρίσκεται σε φυσιολογικό ιστό, οι σταυροειδή δεσμοι του κολλαγόνο στον ουλώδη ιστό σχηματίζουν μια παραμορφωμένη ευθυγράμμιση προς μια μόνο κατεύθυνση. Αυτό οδηγεί στη δημιουργία σκληρότερου ιστού που στερείται τις τυπικές ιδιότητες, όπως απορρόφηση της υπεριώδους ακτινοβολίας, της ελεύθερης αιματικής ροής και της ελαστικότητας που βρίσκεται στον φυσιολογικό συνδετικό ιστό. Αυτές οι συμφύσεις μπορεί να είναι μεμβρανώδης ή τραχές, παχές ή λεπτές. Μπορεί να είναι μικρές ώστε να ενώσουν μεμονωμένα μυϊκά κύτταρα, βαθιά μέσα σε μια δομή, ή να αναπτύσσεται τόσο πολύ που να σύρει το γηρασμένο κορμό ενός ατόμου από το λαιμό μέχρι τη μέση, λυγίζοντας το άτομο προς τα εμπρός έτσι που κυριολεκτικά να μη μπορεί να σταθεί όρθιος. 

ΘΕΡΑΠΕΙΑ

Οι συμφύσεις χρειάζονται θεραπεία καθώς το σώμα δεν διαθέτει μηχανισμό να τις αντιμετωπίσει φυσιολογικά. Αν και το σώμα μπορεί μερικές φορές να προσαρμοστεί και να ανεχθεί μια ορισμένη ποσότητα ουλώδους ιστού, δεν θα λειτουργεί βέλτιστα ενώ μπορεί να προκληθεί περαιτέρω βλάβη. Υπάρχουν πολλά είδη και μορφές θεραπειών με τα χέρια (manual therapy) για την αντιμετώπιση του ουλώδους ιστού και όλες είναι χρήσιμες σε κάποιο βαθμό. Είναι διαπιστωμένο ότι όσο πιο γρήγορα ξεκινήσει η θεραπευτική προσέγγιση, τόσο πιο αποτελεσματική μπορεί να είναι. Φυσικά οι πρόσφατες ουλές ανταποκρίνονται πιο γρήγορα στη θεραπεία, εντούτοις υπάρχει ελπίδα και για τα πάρα πολύ παλιά τραύματα.

Πηγή

1. Massage Therapy for Scar Adhesions - Erik Dalton