Hits: 2707
24 Δεκεμβρίου 2019
# Tags
Follow Us
Social sharing

ΝΕΥΡΟΠΛΑΣΤΙΚΟΤΗΤΑ

Νευροπλαστικότητα ή πλαστικότητα του εγκεφάλου ορίζεται η ικανότητα του νευρικού συστήματος να αλλάζει τις δραστηριότητες του ως απάντηση σε ενδογενή ή εξωγενή ερεθίσματα, αναδιοργανώνοντας τη δομή, τις λειτουργίες ή τις συνδέσεις του.

Μία θεμελιώδη ιδιότητα των νευρώνων είναι η ικανότητα τους να τροποποιούν την ισχύ και την αποτελεσματικότητα της συναπτικής μετάδοσης, μέσω ποικίλου αριθμού μηχανισμών, που εξαρτώνται από τις δραστηριότητες, περιγραφόμενη συνήθως ως συναπτική πλαστικότητα.

Το σύντομο βίντεο παρακάτω περιγράφει τις αρχές της νευροπλαστικότητας

ΝΕΥΡΟΠΛΑΣΤΙΚΟΤΗΤΑ

Παλαιότερα πίστευαν ότι ο εγκέφαλος σταματούσε να αναπτύσσεται μετά τα πρώτα χρόνια της ζωής. Θεωρούσαν ότι μόνο κατά την πρώιμη «κρίσιμη περίοδο» της ζωής ενός μικρού παιδιού, σχηματίζονταν οι συνδέσεις μεταξύ των νευρικών κυττάρων του εγκεφάλου, ενώ στη συνέχεια παρέμεναν σταθερές για την υπόλοιπη ζωή του. Δηλαδή θεωρούσαν ότι μόνο οι νέοι εγκέφαλοι ήταν «πλαστικοί» και ως εκ τούτου μπορούσαν να σχηματίσουν νέες συνδέσεις. Εξαιτίας αυτής της πεποίθησης, οι επιστήμονες πίστευαν ότι εάν μια συγκεκριμένη περιοχή του ενήλικου εγκεφάλου είχε υποστεί βλάβη, τα νευρικά κύτταρα δεν μπορούσαν να δημιουργήσουν νέες συνδέσεις ή να αναγεννηθούν, οπότε οι λειτουργίες που ελέγχονταν από αυτή τη περιοχή του εγκεφάλου χάνονταν μόνιμα.

Στο βιβλίο «Principle of Psychology», που γράφτηκε πριν από 100 χρόνια περίπου, ο William James παρουσίασε την πρώτη θεωρία της νευροπλαστικότητας, υπαινισσόμενος ότι ο ανθρώπινος εγκέφαλος είναι ικανός να αναδιοργανωθεί. Δεν ήταν παρά το 1948, όταν ο όρος νευροπλαστικότητα χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά από τον Πολωνό Νευροεπιστήμονα Jerzy Konorski, ο οποίος εισηγήθηκε πως με την πάροδο του χρόνου οι νευρώνες που είχαν «τυχαία ενεργοποίηση λόγω γειτνίασης με πυροδοτούμενο νευρώνα, με τον καιρό δημιουργούν πλαστικές αλλαγές στον εγκέφαλο». Ωστόσο, στο δεύτερο μισό του 20ου αιώνα, μετά από ένα ευρύ φάσμα ερευνών όπου φάνηκε ότι πολλές πτυχές του εγκεφάλου παραμένουν μεταβλητές, ακόμη και σε ενήλικες, ο όρος Νευροπλαστικότητα πήρε εξέχουσα θέση.

neuroplasticityΝευροπλαστικότητα, είναι ένας όρος που χρησιμοποιείται για να περιγράψει αλλαγές στον εγκέφαλο που συμβαίνουν καθ' όλη τη διάρκεια της ζωής ως απάντηση σε νέες εμπειρίες. Πρόσφατη έρευνα δείχνει ότι η ανάπτυξη και η συμπεριφορά του εγκεφάλου καθοδηγείται, αφενός από ένα βασικό γενετικό λεπτομερές προσχέδιο, αφετέρου όμως καθοδηγείται και από μια σειρά εμπειριών, διαμορφώνοντας τον αναδυόμενο εγκέφαλο. Ακόμη και προγεννητικά γεγονότα μπορούν να είναι παράγοντες τροποποίησης των νευρωνικών συνδέσεων.

Υπάρχει ένα ευρύ φάσμα ερμηνειών σχετικά με τον προσδιορισμό του όρου νευροπλαστικότητα, μερικοί τον εξετάζουν σε σχέση με την ανάπτυξη του νευρικού συστήματος, άλλοι τον συσχετίζουν με βλάβη στο Κεντρικό Νευρικό Σύστημα.

Πιο αναλυτικά:

  • «Η ικανότητα του εγκεφάλου να αλλάζει σε δομή ή λειτουργία ανάλογα με την εμπειρία»
  • «Η ικανότητα του νευρικού συστήματος για προσαρμογή ή αναγέννηση μετά από τραύμα»
  • Η ικανότητα του Κεντρικού Νευρικού Συστήματος να υποβληθεί σε διαρθρωτικές και λειτουργικές αλλαγές ανταποκρινόμενο σε νέες εμπειρίες»

Νευρωνική Σύναψη

Οι πληροφορίες στον εγκέφαλο μεταδίδονται από τον ένα νευρώνα στον άλλο νευρώνα μέσω εξειδικευμένων συνδέσεων που ονομάζονται συνάψεις. Μια σύναψη μεταξύ δυο νευρώνων αποτελείται από προσυναπτικά και μετασυναπτικά τερματικά, τα οποία χωρίζονται από μια συναπτική σχισμή. Το προσυναπτικό τερματικό είναι γεμάτο με μικρά κυστίδια που περιέχουν χημικούς νευροδιαβιβαστές και το μετασυναπτικό τερματικό αποτελείται από υποδοχείς ειδικά για αυτούς τους νευροδιαβιβαστές. Οι νευρώνες μεταφέρουν πληροφορίες με τη μορφή μιας ηλεκτρικής ώθησης, που ονομάζεται δυναμικό δράσης (action potential), ξεκινά στο κυτταρικό σώμα και ταξιδεύει κάτω στον άξονα. Στη σύναψη, το δυναμικό δράσης προκαλεί την απελευθέρωση νευροδιαβιβαστών, μετατρέποντας έτσι το ηλεκτρικό ερέθισμα σε χημικό σήμα. Οι νευροδιαβιβαστές διαχέονται διαμέσου της συναπτικής σχισμής, όπου δεσμεύονται στους υποδοχείς στο μετασυναπτικό τερματικό και παράγουν ένα ηλεκτρικό σήμα στον μετασυναπτικό νευρώνα. Το μετασυναπτικό κύτταρο στη συνέχεια θα πυροδοτήσει ένα δυναμικό δράσης, με την προϋπόθεση το άθροισμα όλων των συνάψεων φθάσει στην απαραίτητη ουδό για την πυροδότηση. Δεδομένου ότι ένας νευρώνας μπορεί να προσλαμβάνει συνάψεις από πολλά και διαφορετικά προσυναπτικά τερματικά, είναι ικανός να ενσωματώσει πληροφορίες από ποικίλες πηγές, πριν τις μεταφέρει με τη μορφή ενός ηλεκτρικού σήματος. Η ικανότητα των νευρώνων να τροποποιούν την ισχύ των υφιστάμενων συνάψεων, αλλά να σχηματίζουν νέες συναπτικές συνδέσεις, ονομάζεται νευροπλαστικότητα. Προσδιοριζόμενη με αυτόν τον τρόπο η νευροπλαστικότητα, περιλαμβάνει αλλαγές στην ισχύ των ώριμων συναπτικών συνδέσεων, καθώς και τον σχηματισμό νέων ή ακόμη εξάλειψη συνάψεων σε ενήλικες και αναπτυσσόμενους εγκεφάλους. Όπως γίνεται εύκολα αντιληπτό αυτό περικλείει ένα τεράστιο πεδίο έρευνας, ενώ παρόμοιες διεργασίες μπορούν να εμφανιστούν στις περιφερικές συνάψεις, στις οποίες έγιναν οι περισσότερες από τις πρωτοποριακές μελέτες για την συναπτική μετάδοση. Επιπλέον, η νευροπλαστικότητα περικλείει την αναβλάστηση νέων συναπτικών συνδέσεων μετά από τραυματισμό του Κεντρικού Νευρικού Συστήματος.

Ο ανθρώπινος εγκέφαλος θεωρείται πλέον ένα εξαιρετικά δυναμικό και συνεχώς αναδιοργανώμενο σύστημα, ικανό να διαμορφωθεί και να αναμορφωθεί καθ' όλη τη διάρκεια της ζωής. Πιστεύεται ότι κάθε εμπειρία μεταβάλλει την οργάνωση του εγκεφάλου σε κάποιο επίπεδο. Η νευροπλαστικότητα αναφέρεται στη δια βίου ικανότητα του εγκεφάλου να αλλάζει και να επανασυνδέεται ως απάντηση στα ερεθίσματα της μάθησης και της εμπειρίας. Νευρογένεση είναι η ικανότητα δημιουργίας νέων νευρώνων και συνάψεων μεταξύ των νευρώνων καθ' όλη τη διάρκεια της ζωής. Καθώς μεγαλώνουμε, ο ρυθμός αλλαγής στον εγκέφαλο ή η νευροπλαστικότητα μειώνεται αλλά δεν σταματάει. Επιπλέον, τώρα γνωρίζουμε ότι νέοι νευρώνες μπορούν να εμφανιστούν σε ορισμένα τμήματα του εγκεφάλου μέχρι την ημέρα του θανάτου μας.

Η εξάσκηση και η επανάληψη δημιουργεί νέες νευρικές συνδέσεις (νέα μονοπάτια) στον εγκέφαλο, που με τον καιρό γίνονται ισχυρότερες και ισχυρότερες.

Εμπειρία και πλαστικότητα του εγκεφάλου

Μεταβολές στον εγκέφαλο μπορεί να συμβούν εξαιτίας ποικίλων ερεθισμάτων. Ο Kolb και οι συνεργάτες του, αναφέρουν ότι υπάρχουν τρεις κύριοι τύποι πλαστικότητας που διαμορφώνουν τον αναπτυσσόμενο εγκέφαλο:

  • neuroplasticity2Πλαστικότητα ανεξάρτητη από την εμπειρία, αναφέρεται σχεδόν σε όλα που συμβαίνουν στον εγκέφαλο στη διάρκεια της προγεννητικής αναπτυξιακής φάσης. Οι νευρωνικές συνδέσεις και ο σχηματισμός του εγκεφάλου είναι διαδικασίες που καθοδηγούνται από πολύπλοκες γενετικές οδηγίες. Υπάρχουν τόσα που γίνονται στο στάδιο ανάπτυξης του εγκεφάλου: οι νευρώνες που διεγείρονται μαζί, κάνουν κάποιες δομές ισχυρότερες και τμήματα του εγκεφάλου εξέχοντα από άλλα, αντίθετα εκείνα που δεν συγχρονίζονται καλά εκφυλίζονται. Επειδή όμως αυτές οι νευρωνικές απώλειες θα μπορούσαν να βλάψουν τον εγκέφαλο, η φύση προέβλεψε την λύση με την υπερπαραγωγή των νευρώνων. Γι' αυτό, στη πορεία της ζωής μας έχουμε τους περισσότερους από τους νευρώνες μας όταν είμαστε νέοι, ενώ σταδιακά μειώνονται.
  • Αναμενόμενη πλαστικότητα από την εμπειρία, η οποία είναι ανεξάρτητη από εξωτερικούς παράγοντες, βοηθάει τους νευρώνες να συνδέονται μεταξύ τους ανεξάρτητα από άλλους μηχανισμούς. Ένα παράδειγμα είναι ο σχηματισμός του γαγγλίου του αμφιβληστροειδή. Άξονες που προέρχονται από τον αμφιβληστροειδή, αρχικά στέλνουν διακλαδώσεις αξόνων και για τα δυο μάτια, αλλά σε εύθετο χρόνο κάθε κλάδος σε κάθε μάτι έχει τους δικούς του νευρώνες. Οι άξονες κάθε κλάδου σε κάθε μάτι διεγείρονται μαζί και δημιουργούν ένα νευρωνικό δίκτυο ανεξάρτητο από εκείνους στο άλλο μάτι.
  • Πλαστικότητα εξαρτώμενη από την εμπειρία, μπορεί να παρατηρηθεί καθ' όλη τη διάρκεια της ζωής. Ο εγκέφαλος μεταβάλλεται ανάλογα με τις καταστάσεις που προκύπτουν, όπως για παράδειγμα είναι η μετακίνηση σε νέα περιοχή ή όταν προσαρμόζεται σε προβλήματα ή υποφέρει από τραυματισμό κ.α. Πρόκειται για καθημερινές προκλήσεις προς όλα τα ζωντανά πλάσματα που θα μπορούσαν, είτε να αυξήσουν, είτε να μειώσουν τις συνάψεις και να κάνουν κάποιες περιοχές του εγκεφάλου κυρίαρχες σε σχέση με άλλες (ανθρωπάριο).

Η πλαστικότητα του εγκεφάλου και η πολυπλοκότητα της μπορεί να συνοψιστεί σε μια φράση: «Neurons that fire together, wire together – οι νευρώνες που πυροδοτούν μαζί, μεταφέρουν μαζί ηλεκτρικά σήματα».

Φυσικοθεραπεία – Κλινικές επιπτώσεις

neuroplasticity1Η νευροπλαστικότητα είναι ένα φαινόμενο που βοηθά στην αποκατάσταση του εγκεφάλου μετά από βλάβη που προκλήθηκε από αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο ή τραυματισμό (κρανιοεγκεφαλική κάκωση). Η δυνατότητα χειρισμού συγκεκριμένων νευρωνικών οδών και συνάψεων έχει σημαντική επίπτωση στη φυσικοθεραπευτική κλινική παρέμβαση, προς όφελος των ασθενών. Υποσχόμενες θεραπείες είναι η εξειδικευμένη άσκηση, η νοητική εκπαίδευση και η νευροφαρμακολογία, που βασίζονται στη τρέχουσα κατανόηση της πλαστικότητα του εγκεφάλου. Η καλύτερη κατανόηση των μηχανισμών που διέπουν τη νευροπλαστικότητα μετά από εγκεφαλική βλάβη ή βλάβη των νεύρων θα συμβάλλει σημαντικά στη βελτίωση της ποιότητας της ζωής του ασθενή.

Η εξειδικευμένη φυσικοθεραπεία, μπορεί να ενισχύσει την εγκεφαλική λειτουργικότητα και την νευρομυϊκή προσαρμογή. Η φυσικοθεραπεία για νευρολογικούς ασθενείς είναι μια ολοκληρωμένη διαδικασία που στοχεύει να διδάξει, να καθοδηγήσει και να προάγει την πλαστικότητα του εγκεφάλου, μειώνοντας έτσι τις απειλές για λειτουργικές και γνωστικές αποκλίσεις.

Μελέτη του 2019, σχετικά με τον ρόλο της νευροπλαστικότητας στην αποκατάσταση επισήμανε ότι: «η αποκατάσταση διαδραματίζει ρόλο στην εναρμόνιση της πλαστικότητας και την ανάκτηση του κινητικού ελέγχου σε ασθενείς μετά από αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο, μέσω τεχνικών νευροδιέγερσης». Βελτιώνει την κινητικότητα μέσω αναμόρφωσης του εγκεφαλικού φλοιού. Οι γνωστικές λειτουργίες βελτιώθηκαν με την προσθήκη αεροβικής άσκησης και βιντεοπαιχνιδιών.

Η εξέλιξη των τεχνικών αποκατάστασης, έχει οδηγήσει στη βελτίωση της λειτουργικής ικανότητας σε νευρολογικές παθήσεις που σχετίζονται με την ηλικία. Με την αύξηση του προσδόκιμου επιβίωσης, οι άνθρωποι συχνά αντιμετωπίζουν νευρολογικές διαταραχές που σχετίζονται με την ηλικία και τη μείωση της λειτουργικής ικανότητας, που μπορεί να επηρεάσει τον τρόπο ζωής και την ευημερία τους. Η νευροπλαστικότητα μπορεί να επηρεαστεί τόσο στον υγιή, όσο και στον πάσχοντα εγκέφαλο. Αξιοποιώντας την ικανότητα του εγκεφάλου να δημιουργεί νέες οδούς, ο φυσικοθεραπευτής μπορεί να έχει κυρίαρχο ρόλο στην αποκατάσταση και τη βελτίωση της ζωής του ασθενή.

Πηγές

  • Mateos-Aparicio P, Rodríguez-Moreno A. The impact of the study of brain plasticity. Frontiers in Cellular Neuroscience. 2019;13:66. Available from: https://www.frontiersin.org/articles/10.3389/fncel.2019.00066/full (last accessed 24.11.2019)
  • Senatis. Neuroplasticity. Available from: https://www.youtube.com/watch?v=ELpfYCZa87g [last accessed 01/03/16]
  • What is Neuroplasticity Cutting Edge Research Comprehensive Answers. History of Neuroplasticity. http://www.whatisneuroplasticity.com/history.php (accessed 1 March 2016).
  • Kolb, B., et al. (2013). "Brain plasticity in the developing brain." Prog Brain Res 207: 35-64.
  • The American Heritage Medical Dictionary. (2007). Retrieved March 10 2016 from http://medical-dictionary.thefreedictionary.com/neuroplasticity
  • Mosby's Medical Dictionary, 8th edition. (2009). Retrieved March 10 2016 from http://medical-dictionary.thefreedictionary.com/neuroplasticity
  • Klein JA, Jones TA. Principles of experience-dependent neural plasticity: Implications for rehabilitation after brain damage. J Speech Lang Hear Res. 2008;51:S225-239.
  • Khan Academy. Neuroplasticity. Available from: https://www.youtube.com/watch?v=ELpfYCZa87g [last accessed 01/03/16]
  • Connect Neuro Physiotherapy Principles of neuroplastisity Available from: https://www.youtube.com/watch?v=2seHROrb2PA (last accessed 24.11.2019)
  • Keci A, Tani K, Xhema J. Role of Rehabilitation in Neural Plasticity. Open Access Macedonian Journal of Medical Sciences. 2019 May 15;7(9):1540. Available from: https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC6542405/ (last accessed 24.11.2019)
  • Wairagkar M, McCrindle R, Robson H, Meteyard L, Sperrin M, Smith A, Pugh M. MaLT–Combined Motor and Language Therapy Tool for Brain Injury Patients Using Kinect. Methods of information in medicine. 2017;56(02):127-37. Available from: https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/28220928 (last accessed 24.11.2019)
  • Voss P, Thomas ME, Cisneros-Franco JM, de Villers-Sidani É. Dynamic brains and the changing rules of neuroplasticity: implications for learning and recovery. Frontiers in psychology. 2017 Oct 4;8:1657. Available from: https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC5649212/ (last accessed 24.11.2019)

Τελευταία άρθρα

  • ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ ΤΗΣ ΒΑΣΙΚΗΣ ΑΙΤΙΑΣ (Key Lesion)

    ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ ΤΗΣ ΒΑΣΙΚΗΣ ΑΙΤΙΑΣ (Key Lesion)

    | Χαράλαμπος Τιγγινάγκας MSc | Σκέψεις

    Η εμπεριστατωμένη αξιολόγηση αποτελεί βασική προϋπόθεση μιας αποτελεσματικής θεραπείας. Ένα απλοποιημένο σύστημα ελέγχου, μέσω του οποίου μπορούμε σε μικρό χρονικό διάστημα να αξιολογήσουμε ολόκληρο το σώμα, στην αναζήτηση της βασικής αιτίας είναι το ART. Το ακρώνυμο ART προέρχεται από τις λέξεις: Asymmetry – Restriction of motion – Tissue texture abnormalities (Ασυμμετρία – Περιορισμός της κίνησης – Ανωμαλία στην υφή του ιστού).

    Ασυμμετρία

    Οι άνθρωποι γεννιούνται με κάποιο βαθμό ασυμμετρία. Η δομή και η θέση του μυοσκελετικού, του πεπτικού, του αναπνευστικού, του νευρικού και του καρδιαγγειακού συστήματος απαιτούν να είμαστε σε κάποιο βαθμό ασύμμετροι. Αυτή η ανισορροπία συχνά αντανακλάται σε ασύμμετρα μοτίβα στάσης. Για asymmertyπαράδειγμα, η έρευνα έχει διαπιστώσει ότι οι περισσότεροι δεξιόχειρες άνθρωποι φορτίζουν περισσότερο το κυρίαρχο δεξιό τους κάτω άκρο με αποτέλεσμα αυτό να είναι έχει περίπου 5% περισσότερο όγκο από το αριστερό. Αυτή η ασυμμετρία στη φόρτιση μπορεί με τον καιρό να προκαλέσει επιπλέον αλλαγές στην ευθυγράμμιση του σκελετού όπως πρόκληση περιστροφής στη λεκάνη, εμφάνιση ψευδούς ανισοσκελίας και ανάλογες προσαρμογές στη σπονδυλική στήλη. Ο θεραπευτής πρέπει να είναι σε θέση να εντοπίσει αυτές τις σχετιζόμενες με τη στάση λειτουργικές αποκλίσεις, όπως διαταραχές στη βάδιση, άνω / κάτω διαγώνιο σύνδρομο (upper / lower crossed syndromes) και αλλαγές στην ευθυγράμμιση της κεφαλής σε σχέση με το ιερό οστό. Ο θεραπευτικός στόχος είναι η μυοσκελετική ευθυγράμμιση της κεφαλής πάνω στον αυχένα και της οσφυϊκής μοίρας της σπονδυλικής στήλης στο ιερό οστό.

    Περιορισμός της κίνησης

    Μετά την ανάλυση της στάσης, αξιολογούμε τους περιορισμούς στη κίνηση. Δεν μας ενδιαφέρει ιδιαίτερα η σύγκριση των ανατομικών σημείων αναφοράς, αλλά πως η μια πλευρά του σώματος κινείται σε σύγκριση με την άλλη, δηλαδή ποια πλευρά κινείται πιο εύκολα και ποια έχει περιορισμό.

    osteopath doing a hip evaluation

    asymmerty2Αν υποθέσουμε ότι διαπιστώνουμε στη λεκάνη του ασθενή περιορισμό στη δεξιά πλευρά με αντίσταση στην οπίσθια ολίσθηση κατά τη συμπίεση. Αυτό σημαίνει ότι το δεξιό λαγόνιο οστό είναι «κολλημένο» εμπρός/κάτω σε σχέση με το αριστερό, προκαλώντας στροφή αριστερά της λεκάνης στον κατακόρυφο άξονα. Αν παραμείνει αυτή η κατάσταση μπορεί να οδηγήσει σε προσαρμογές στην οσφυϊκή μοίρα της σπονδυλικής στήλης με τη μορφή λειτουργικής σκολίωσης. Αυτές οι αλλαγές απορυθμίζουν το Κεντρικό Νευρικό Σύστημα και ενδεχομένως οδηγούν σε συμπτωματολογία.

    Ανωμαλία στην υφή του ιστού

    osteopath doing a shoulder evaluationΠρέπει να είμαστε σε θέση να αξιολογήσουμε τους ιστούς που βρίσκονται σε υπερτονία ή είναι ινώδης, το τελικό εύρος κίνησης και την υπερκινητικότητα. Εφαρμόζουμε δοκιμασίες κίνησης στον αυχένα, στη μέση και τα άκρα για να διαπιστώσουμε τάση, ευαισθησία ή διαφοροποιημένες κινήσεις, ώστε σε συνδυασμό με τις υπόλοιπες πληροφορίες που έχουμε συλλέξει, να είμαστε σε θέση να αντιληφθούμε την αιτία του προβλήματος του ασθενή και έχοντας αυτά τα δεδομένα να σχεδιάσουμε ένα αποτελεσματικό θεραπευτικό πλάνο.

    Συμπέρασμα

    Η αποτελεσματική θεραπεία απαιτεί τον εντοπισμό της βασικής αιτίας (Key Lesion) της συμπτωματολογίας του ασθενή. Βέβαια πρέπει να λαμβάνουμε υπόψη ότι η βασική αιτία ενδεχομένως να μην αναφέρεται σε μια παράμετρο αλλά να είναι ο συνδυασμός παραμέτρων όπου συντονιζόμενοι μεταξύ τους προκαλούν ένα αποτέλεσμα. Αντιμετωπίζοντας τη βασική αιτία, δεν αποκαθίσταται μόνο η ισορροπία στη πάσχουσα περιοχή, αλλά βοηθάει επίσης στην απελευθέρωση του άγχους, τη μυϊκή χαλάρωση και την περιτονιακή απελευθέρωση ως αποτέλεσμα της υπερφόρτωσης εξαιτίας της βασικής αιτίας. Με τον τρόπο αυτό δεν ανακουφίζουμε απλά τον ασθενή αλλά του δίνουμε ένα μακροχρόνιο αποτέλεσμα.

    Πηγή

    MYOSKELETAL ALIGNMENT TECHNIQUES, «Put ART to Work in Your Practice - A Screening System to Streamline Assessment», by Erik Dalton, PhD, executive director of the Freedom from Pain Institute   

  • Ο ΡΟΛΟΣ ΤΗΣ ΠΕΡΙΤΟΝΙΑΣ ΣΤΟΝ ΠΟΝΟ ΤΗΣ ΜΕΣΗΣ

    Ο ΡΟΛΟΣ ΤΗΣ ΠΕΡΙΤΟΝΙΑΣ ΣΤΟΝ ΠΟΝΟ ΤΗΣ ΜΕΣΗΣ

    | Χαράλαμπος Τιγγινάγκας MSc | Περιτονία- Fascia

    Πολλές είναι οι αιτίες που μπορούν να προκαλέσουν πόνο στη μέση, οι περισσότερες από αυτές εξαρτώνται από τις συνήθειες που έχουμε υιοθετήσει στην καθημερινότητα μας. Η καθιστική ζωή, πολλές ώρες μπροστά στη τηλεόραση ή τον υπολογιστή, η διατροφή και το άγχος συμβάλλουν σημαντικά στη πρόκληση του πόνου στη μέση. Το ίδιο συμβαίνει επίσης από την υπερβολική καταπόνηση του σώματος, χωρίς την απαραίτητη προσαρμογή, όταν δηλαδή θέλουμε να κάνουμε περισσότερα από όσα πραγματικά έχουμε την ικανότητα να κάνουμε. Το αποτέλεσμα και στις δυο περιπτώσεις είναι πρόκληση μικροτραυματισμών στην περιτονία με επακόλουθο αποτέλεσμα τη φλεγμονή και τον πόνο.

  • ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΜΕ ΟΛΙΣΤΙΚΗ ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗ

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΜΕ ΟΛΙΣΤΙΚΗ ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗ

    | Χαράλαμπος Τιγγινάγκας MSc | Περιτονία- Fascia

    Ως κοινωνία, έχουμε επικεντρωθεί εδώ και πολύ καιρό στη διαίρεση, την αποσυναρμολόγηση και τη προσεκτική μελέτη των μικρότερων δομικών στοιχείων. Αυτή η προσέγγιση έχει οδηγήσει σε μεγάλη πρόοδο σε ορισμένους τομείς και σε ενισχυμένη κατανόηση των επί μέρους στοιχείων, αλλά οδήγησε επίσης σε μια πολύ περιορισμένη ολιστική κατανόηση αυτών που συμβαίνουν γύρω μας.

  • ΠΡΟΫΠΟΘΕΣΗ ΓΙΑ ΜΙΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΙΚΗ ΘΕΡΑΠΕΙΑ

    ΠΡΟΫΠΟΘΕΣΗ ΓΙΑ ΜΙΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΙΚΗ ΘΕΡΑΠΕΙΑ

    | Χαράλαμπος Τιγγινάγκας MSc | Manual Therapy

    Δεν είναι λίγες οι φορές που ως θεραπευτές καλούμαστε να φροντίσουμε ασθενείς τους οποίους με δυσκολία μπορούμε να αγγίξουμε εξαιτίας του πόνου. Τις περισσότερες φορές είναι αδύνατη μια διαφωτιστική κλινική αξιολόγηση και ακόμη πιο δύσκολή η θεραπευτική προσέγγιση χωρίς τον κίνδυνο να πονέσει περισσότερο ο ασθενής μας. Σε αυτές τις περιπτώσεις μια προσέγγιση είναι να μην κάνουμε τίποτα, χωρίς όμως να έχει αποδειχθεί ότι αυτό θα είναι ευεργετικό για τον ασθενή μας, αντίθετα πολλές φορές συσσωρεύει και άλλες δυσκολίες. Μια άλλη προσέγγιση είναι να υιοθετήσουμε μια στρατηγική θεραπευτικής προσέγγισης βήμα-βήμα. Δηλαδή, να δημιουργήσουμε τις προϋποθέσεις για μια αποτελεσματική θεραπεία.  

  • ΛΕΚΑΝΗ & ΣΠΟΝΔΥΛΙΚΗ ΣΤΗΛΗ: Μια σχέση αλληλεπίδρασης

    ΛΕΚΑΝΗ & ΣΠΟΝΔΥΛΙΚΗ ΣΤΗΛΗ: Μια σχέση αλληλεπίδρασης

    | Χαράλαμπος Τιγγινάγκας MSc | Σκέψεις

    Όταν ένας ασθενής παρουσιάζει αλλαγή στην ευθυγράμμιση της σπονδυλικής στήλης, είναι φυσικό να υποθέσουμε ότι η αιτία βρίσκεται στη ίδια τη σπονδυλική στήλη, και, ως εκ τούτου, η θεραπευτική προσέγγιση θα πρέπει να εστιάζεται εκεί. Ωστόσο, άλλοι παράγοντες, εκτός της σπονδυλικής στήλης συχνά προκαλούν αλλαγές στη μορφολογία της. Σε αυτές τις περιπτώσεις είναι χρήσιμο να διευρύνουμε τον θεραπευτικό μας ορίζοντα, συμπεριλαμβάνοντας στο πλάνο μας και άλλες περιοχές του σώματος.

  • ΠΟΝΟΣ ΕΞΑΙΤΙΑΣ ΤΗΣ ΣΕΛΑΣ ΤΟΥ ΠΟΔΗΛΑΤΟΥ

    ΠΟΝΟΣ ΕΞΑΙΤΙΑΣ ΤΗΣ ΣΕΛΑΣ ΤΟΥ ΠΟΔΗΛΑΤΟΥ

    | Χαράλαμπος Τιγγινάγκας MSc | Οσφυαλγία

    Οι ποδηλάτες που κάθονται σε μια λεπτή, σκληρή σέλα υπόκεινται σε συνεχείς προσκρούσεις, που μπορούν να αποτελέσουν το έναυσμα για ακραία περινεϊκή πίεση, με αποτέλεσμα άμεσα ή έμμεσα συμπίεση του Αιδοιϊκού Νεύρου. Παγκόσμια ένα εκπληκτικό ποσοστό 50-91% των ποδηλατών αναφέρει πόνο στη βουβωνική χώρα και το όσχεο εξαιτίας του παρατεταμένου καθίσματος σε μια στενή σέλα.

  • ΕΓΚΕΦΑΛΙΚΗ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ & ΧΕΙΡΟΘΕΡΑΠΕΙΑ (MANUAL THERAPY)

    ΕΓΚΕΦΑΛΙΚΗ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ & ΧΕΙΡΟΘΕΡΑΠΕΙΑ (MANUAL THERAPY)

    | Χαράλαμπος Τιγγινάγκας MSc | Σκέψεις

    Ένας από τους στόχους του εκπαιδευμένου θεραπευτή είναι να διευκολύνει τον ασθενή του να επιτύχει μια χαλαρή ψυχική και συναισθηματική κατάσταση, ώστε να είναι αποτελεσματική η θεραπευτική του παρέμβαση. Το επιτυγχάνει μειώνοντας την υπερδραστηριότητα των εγκεφαλικών κυμάτων.

  • ΠΡΟΣΑΡΜΟΣΤΙΚΗ ΙΚΑΝΟΤΗΤΑ

    ΠΡΟΣΑΡΜΟΣΤΙΚΗ ΙΚΑΝΟΤΗΤΑ

    | Χαράλαμπος Τιγγινάγκας MSc | Manual Therapy

    Αναφέρεται συχνά πως «αν κάνουμε μαγνητική τομογραφία σε ανθρώπους χωρίς συμπτωματολογία, είναι πιθανό να βρεθούν ενδείξεις ανώδυνης δυσλειτουργίας» ή «αν σκανάρουμε άτομα με επώδυνα συμπτώματα, συχνά δεν θα βρούμε εμφανείς δυσλειτουργίες ή ανωμαλίες».

  • ΤΟ ΚΑΘΙΣΜΑ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΝΕΟ ΚΑΠΝΙΣΜΑ!

    ΤΟ ΚΑΘΙΣΜΑ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΝΕΟ ΚΑΠΝΙΣΜΑ!

    | Χαράλαμπος Τιγγινάγκας MSc | Στάση σώματος / Λειτουργικότητα

    "Το να κάθεσαι είναι πιο επικίνδυνο από το κάπνισμα, σκοτώνει περισσότερους ανθρώπους από τον ιό HIV και είναι πιο επισφαλή από το να πετάς με αλεξίπτωτο. Καθόμαστε μέχρι θανάτου", λέει ο James Levine, καθηγητής Ιατρικής στην Κλινική Mayo, σε συνέντευξή του στους LA Times. «Η καρέκλα υπάρχει για να μας σκοτώσει».

  • ΨΗΦΙΑΚΗ ΑΝΟΙΑ

    ΨΗΦΙΑΚΗ ΑΝΟΙΑ

    | Χαράλαμπος Τιγγινάγκας MSc | Σκέψεις

    Η υπόθεση πίσω από τον όρο ψηφιακή άνοια είναι ότι η κατάχρηση στη χρήση του διαδικτύου και σε συσκευές με δυνατότητα πρόσβασης στο διαδίκτυο, προκαλεί γνωστική εξασθένηση, όπως μειωμένη προσοχή και μειωμένο εύρος μνήμης, ενώ ενδέχεται ακόμη και να επιταχύνει την πρώιμη άνοια. Η Ψηφιακή Άνοια αποτελεί μια σύγχρονη απειλή για την υγεία, ενώ υπαρκτός είναι ο κίνδυνος να πάρει τη μορφή επιδημίας.

    ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΤΕ ΜΑΣ

    Συνδεθείτε με τα κοινωνικά μας δίκτυα "Social Media" και ανακαλύψετε τις νεότερες πληροφορίες

    © Physio.gr All rights reserved.
    by Avatar.gr.