Όταν ζητήθηκε από τον Dr. Paul Swingle, PhD, FCPA, RPsych, επικεφαλή του τμήματος κλινικής Ψυχοφυσιολογίας του McLean Hospital (το μεγαλύτερο Ψυχιατρικό Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο της Ιατρικής σχολής του Πανεπιστημίου του Harvard),να μετέχει σαν σύμβουλος σε ένα ερευνητικό πρόγραμμα, που σχεδίαζε ένας Οστεοπαθητικός στην Ιατρική Σχολή του New England και ήθελε να μελετήσει την επίδραση της ΚρανιοΙερής Θεραπείας (CST) στην λειτουργία του εγκέφαλου, τόσο του ασθενή, όσο και του Θεραπευτή στην διάρκεια μιας τυπικής συνεδρίας, παραξενεύτηκε καθώς όπως είπε «μέχρι εκείνη την στιγμή, θεωρούσα την ΚρανιοΙερή Θεραπεία σαν μια καθαρή ανοησία».
Ο Εγκέφαλος και ο Νωτιαίος Μυελός – οι δυο βασικές συνιστώσες του Κεντρικού Νευρικού Συστήματος (ΚΝΣ) – απαιτούν ένα ισορροπημένο φυσιολογικό περιβάλλον, ώστε να λειτουργήσουν αποτελεσματικά. Το ΚρανιοΙερό Σύστημα είναι κατά κύριο λόγο υπεύθυνο να παρέχει αυτό το περιβάλλον.
Σύμφωνα με τον Dr. John Upledger, πατέρα της Κρανιοιερής Θεραπείας, όπως σε κάθε άνθρωπο υπάρχει ο καρδιακός και ο αναπνευστικός ρυθμός, έτσι υπάρχει και ο Κρανιοιερός Ρυθμός. Προκαλείται από την παραγωγή και απορρόφηση του εγκεφαλονωτιαίου υγρού που περιβάλει το Κεντρικό Νευρικό Σύστημα (εγκέφαλο και νωτιαίο μυελό). Ο ανεπαίσθητος αυτός ρυθμός μπορεί να γίνει αντιληπτός σε ολόκληρο το σώμα, μπορεί να ψηλαφισθεί με τα χέρια από θεραπευτή εκπαιδευμένο στην Κρανιοιερή Θεραπεία.
...η κρανιοιερή θεραπεία συμπληρώνει και ομορφαίνει τη βασική θεραπεία μου , με ξεκουράζει και μου δίνει θάρρος και δύναμη να συνεχίζω... Αρχές Άνοιξης 2004. Είναι βράδυ γύρω στις 9,00. Μόλις τελείωσε η πρώτη ώρα κρανιοιερής θεραπείας μου και ξεκινώ για να επιστρέψω σπίτι. Κάνει αρκετό κρύο,φυσά δυνατά και οι δρόμοι της Αθήνας είναι ήρεμοι. Περπατώ πολλή ώρα τυλιγμένη στην ολόμαλλη εσάρπα μου στο χρώμα του βατόμουρου.
Workshop - Applications of CranioSacral Therapy for a Variety of Dysfunctions, John E Upledger DO OMM and Lisa Upledger DC CST-D, London, U.K. Όταν αποφάσισα να παρακολουθήσω το πρώτο workshop της Κρανιοϊερής Θεραπείας, ήταν γιατί ήθελα να επεκτείνω τις γνώσεις μου και να βελτιώσω τις τεχνικές μου προς όφελος των ασθενών μου.
Σύμφωνα με τον Dr. Sutherland, το Σφηνοειδές και το Ινιακό οστό παίζουν ένα σημαντικό ρόλο στη κινητικότητα των οστών του κρανίου. Ενώνονται με την Σφηνοϊνιακή άρθρωση. Το Σφηνοειδές οστό είναι το κλειδί της κίνησης και το Ινιακό το ακολουθεί, κάτι που συμβαίνει και με τα υπόλοιπα οστά του κρανίου. Το ίδιο ισχύει και για το Ιερό οστό, το οποίο επηρεάζεται από τη κίνηση του Ινιακού μέσω του σπονδυλικού σωλήνα (dura tube).
Πριν λίγο καιρό κάποιος με ρώτησε εάν θεωρώ ότι με τη Κρανιοϊερή Θεραπεία δίνω στους ασθενείς ψεύτικες ελπίδες. Πολύ καλή ερώτηση! Πιστεύω μου είναι ο καθένας έρχεται σε κάποια συγκεκριμένη παθολογική διαδικασία με ένα μοναδικό τρόπο. Έτσι άνθρωποι με ουσιαστικά την ίδια διάγνωση μπορεί να ανταποκρίνονται τελείως διαφορετικά στην Κρανιοϊερή Θεραπεία.
Η Ιδιοπαθής σκολίωση θεωρείτε αγνώστου αιτιολογίας. Η Κρανιοϊερή Θεραπεία διαλευκαίνει το μυστήριο αποδίδοντας την αιτία μέσα στο Κρανιοϊερό και Περιτοναϊκό σύστημα του σώματος. Η προσαρμογή αυτών των συστημάτων σε πρότυπα τάσης, μπορεί να αποτελεί βασικό παράγοντα στη δημιουργία και την διατήρηση της σκολίωσης. Το Κρανιοϊερό σύστημα περιβάλλει, προστατεύει, θρέφει και καθαρίζει από τα άχρηστα προϊόντα του μεταβολισμού τον Εγκέφαλο και τον Νωτιαίο σωλήνα, προσφέροντας τους ένα ασφαλή περιβάλλον για να λειτουργήσουν αποτελεσματικά.
Η δυσλειτουργία του Αυτόνομου Νευρικού Συστήματος (ΑΝΣ) ενδεχομένως να είναι το κεντρικό στοιχείο για την ελάττωση της ποιότητας ζωής ενός ατόμου και την ανάπτυξη σοβαρών ασθενειών. Η Κρανιοϊερή Θεραπεία (ΚΙΘ) έχει δείξει ότι ισορροπεί και διορθώνει δυσλειτουργίες του ΑΝΣ μέσω τεχνικών με ήπιους χειρισμούς. Το νευρικό σύστημα μπορεί να αναλυθεί σε πέντε βασικά σκέλη, που εποπτεύουν τις αισθητικές λειτουργίες, τον προγραμματισμό, και την δραστηριότητα των μυών, την λειτουργία της μνήμης, τις συγκινησιακές λειτουργίες.
Στην ανατομία και τη φυσιολογία μάθαμε ότι τα οστά του κρανίου κατά την ενηλικίωση συγχωνεύονται1. Η ανατομία του Gray (Gray’s Anatomy) υποστηρίζει τη θεωρία ότι οι ραφές με την ανάπτυξη δημιουργούν μια συμπαγή μάζα από οστό που ονομάζεται Θόλος (calvarium). Αυτό το συμπαγές κρανίο λειτουργεί ως κράνος, όπου οι μεταβολές της πίεσης στο αίμα, στο εγκεφαλονωτιαίο υγρό (ΕΝΥ) ή στον εγκεφαλικό ιστό προκαλούν αντισταθμιστικές αλλαγές της πίεσης σε άλλα συστήματα, ώστε να αποφευχθεί μια αύξηση της ενδοκράνιας πίεσης.