ΤΟ ΑΙΝΙΓΜΑ ΤΟΥ "ΜΑΓΚΩΜΕΝΟΥ" ΝΕΥΡΟΥ!

Μια θεωρία που έρχεται από παλιά υποστηρίζει τη άποψη ότι όταν μια λειτουργική μονάδα της σπονδυλικής στήλης δηλαδή δυο σπονδυλικά σώματα, ο μεσοσπονδύλιος δίσκος και ό,τι άλλο σχετίζεται με αυτά- δεν βρίσκεται σε σωστή ανατομική διάταξη, τότε στενεύει το μονοπάτι - το ενδοσπονδυλικό ή μεσοσπονδύλιο τρήμα- από όπου διέρχεται το νεύρο, με αποτέλεσμα το στρίμωγμά του.

herniateddisc

Το αίνιγμα του 'μαγκωμένου' νεύρου

Πολύ συζήτηση γίνεται για τις επιπτώσεις που μπορεί να έχει ένα 'μαγκωμένο' νεύρο τόσο στον πόνο, όσο και στην λειτουργικότητα της περιοχής που νευρώνει. Θα προσπαθήσουμε να δώσουμε απαντήσεις στα ερωτήματα:

• Μέσω ποιου μηχανισμού γίνεται το 'μάγκωμα' του νεύρου;
• Συντελούν πράγματι τα μαγκωμένα νεύρα στα συνηθισμένα περιστατικά πόνου που καλούμαστε να αντιμετωπίσουμε στο εργαστήριο μας;

pinched-nerve-vs-not.-no.-1-facebook-page-SpanishΜια θεωρία που έρχεται από παλιά υποστηρίζει τη άποψη ότι όταν μια λειτουργική μονάδα της σπονδυλικής στήλης δηλαδή δυο σπονδυλικά σώματα, ο μεσοσπονδύλιος δίσκος και ό,τι άλλο σχετίζεται με αυτά- δεν βρίσκεται σε σωστή ανατομική διάταξη, τότε στενεύει το μονοπάτι - το ενδοσπονδυλικό ή μεσοσπονδύλιο τρήμα- από όπου διέρχεται το νεύρο, με αποτέλεσμα το στρίμωγμά του. Καθώς η νευρική ρίζα βρίσκεται υπό πίεση, οι μαλακοί ιστοί και τα όργανα που τροφοδοτούνται από αυτό υποφέρουν, λόγω της μειωμένης ροής της νευρικής ενέργειας. Ως εκ τούτου, σύμφωνα με αυτή τη θεωρία, προκύπτουν διαφοροποιήσεις στη δομή των αρθρώσεων και τη λειτουργικότητα, με αποτέλεσμα όχι μόνο τον πόνο αλλά και μια αυξημένη ευπάθεια σε ασθένειες.

Οι επικριτές της προηγούμενης θεωρίας, αντιτείνουν ότι τα νεύρα δεν εκπέμπουν ροή ενέργειας. Ισχυρίζονται ότι τα νευρικά νεύρα είναι ουσιαστικά αδενικά κύτταρα, καθώς η βασική τους λειτουργία είναι η παραγωγή και απελευθέρωση ορμόνης που προκαλεί την αναστολή ή την συστολή των μυϊκών κυττάρων. Στη ουσία αυτό είναι το μόνο που κάνουν - ούτε κάτι περισσότερο, ούτε κάτι λιγότερο . Επομένως, όσοι υποστηρίζουν αυτή την εκδοχή πιστεύουν ότι τα νεύρα δεν διοχετεύουν ηλεκτρική ενέργεια ή οποιαδήποτε άλλη μορφή ενέργειας.

400px-Neuron elΌταν ένα νευρικό κύτταρο ενεργοποιείται από την ορμονική έκκριση, προκύπτουν αλλαγές στην εξωτερική κυτταρική μεμβράνη επιτρέποντας ηλεκτρικά φορτισμένα ιόντα να κινούνται μέσα και έξω από το κύτταρο με μια συγκεκριμένη μεθοδολογία "βήμα - βήμα" κατά μήκος του νεύρου. Αυτό αναφέρεται ως 'ώθηση ερεθίσματος' ή 'ανάφλεξη'. Ένα νωτιαίο νεύρο, καθώς εξέρχεται από το άνοιγμα του ενδοσπονδυλικού τρήματος, είναι στη πραγματικότητα ένας λεπτός σωλήνας συνδετικού ιστού που περιέχει προεκτάσεις εκατομμυρίων νευρικών κυττάρων. Αυτές οι προεκτάσεις είναι οι νευράξονες ή ίνες. Ο όρος 'ίνες' είναι παραπλανητικός γιατί παραπέμπει σε κάτι σταθερό όπως για παράδειγμα ηλεκτρικά καλώδια, κάτι που απέχει από την πραγματικότητα.

Οι νευράξονες είναι 'αραχνοΰφαντες', περίτεχνες κατασκευές. Δεδομένου ότι αποτελούν προέκταση ή επιμηκυμένο τμήμα των κυττάρων, απαιτείται θρέψη από κοινού με τα μητρικά κύτταρα. Τα ζωτικά θρεπτικά συστατικά παρέχονται σε αυτά από ενσωματωμένα αιμοφόρα αγγεία. Αν η οξεία συμπίεση των νεύρων δεν 'σκοτώσει' άμεσα τους άξονες, αυτό μπορεί να συμβεί αν οι συμπιεστικές δυνάμεις εμποδίζουν τη ροή του αίματος στα αγγεία του νεύρου. Η νευρική έμφραξη αποτρέπει την αξοπλασματική ροή των θρεπτικών συστατικών σε όλο το μήκος του νεύρου.

Χαρακτηριστικά του 'μαγκωμένου' νεύρου

Pinched-Lumbar-Nerve-RootΑπό τους περισσότερους ερευνητές έχει απορριφθεί η ιδέα ότι η ίδια η νευρική ρίζα είναι μια δομή ευαίσθητη στον πόνο. Παρόλα αυτά οι περισσότεροι κλινικοί ιατροί ενοχοποιούν μια συμπιεσμένη νευρική ρίζα εξαιτίας δισκοκήλης, σπονδυλικής στένωσης ή σπονδυλολίσθησης για ριζοπάθεια, όπως είναι για παράδειγμα η ισχιαλγία. Οξεία συμπίεση ενός υγιούς νεύρου οδηγεί σε παραισθησία, κινητική απώλεια, διαταραχή των αντανακλαστικών, αλλά όχι σε πόνο. Ωστόσο, η συμπίεση από ενδονεύριο οίδημα, λόγω φλεγμονής στο νεύρο, προκαλεί πόνο. Αυτό το 'σιωπηλό σύνδρομο συμπίεσης της νευρικής ρίζας' προϋποθέτει χρόνο ώστε να προκληθούν λειτουργικές μεταβολές, όπως είναι το όριο αντοχής του νεύρου και η μηχανική παραμόρφωση του. Η πρόκληση πόνου είναι αποτέλεσμα ενός μηχανισμού που ονομάζεται "αλγαισθησία / αλγοδεκτικότητα", που κατά κυριολεξία σημαίνει "υποδοχή κινδύνου".

Η συμπίεση ενός κινητικού νεύρου προκαλεί μυϊκό σπασμό. Αντίθετα όταν το νεύρο "πεθάνει", λόγω της πίεσης που δέχεται, τότε προκαλείται παράλυση του μυ. Γι' αυτό τα πρώτα συμπτώματα σε μια τέτοια περίπτωση είναι η μυϊκή ατροφία που ακολουθείται από απώλεια των φυσιολογικών αντανακλαστικών.

Αλγαισθησία... ή μαγκωμένο νεύρο;

Την τελευταία δεκαετία οι ερευνητές που χρησιμοποιούν την μαγνητική τομογραφία έχουν αποδείξει ότι, ανεξάρτητα από τον βαθμό στένωσης του ενδοσπονδυλικού τρήματος στη σπονδυλική στήλη, υπάρχει άφθονος χώρος ώστε να διέρχονται ελεύθερα τα νωτιαία νεύρα. Είναι δεδομένο, επίσης, ότι σε μια υγιή σπονδυλική στήλη δεν μπορεί να υφίσταται συμπίεση νευρικής ρίζας, ακόμη και αν αφαιρεθεί το σύνολο των μεσοσπονδυλίων δίσκων.

Αν και είναι δυνατόν σε συγκεκριμένες συνθήκες, όπως σε ενδονεύριο οίδημα και ισχαιμία από παρατεταμένη κακοποίηση της νευρικής ρίζας, να προκαλείται πόνος σε ένα ορισμένο ποσοστό του πληθυσμού, είναι επίσης δυνατόν ένα μεγάλο ποσοστό αναφερόμενου πόνου να οφείλεται σε υπερδιέγερση των αισθητικών υποδοχέων από δομική ασυμμετρία του σώματος. Για παράδειγμα ας αναλύσουμε τι συμβαίνει σε ένα τυπικό τραυματισμό της μέσης. Καθώς η σπονδυλική στήλη υποβάλλεται σε ξαφνική ασύμμετρη φόρτιση, το μεγαλύτερο βάρος επικεντρώνεται στις αρθρικές επιφάνειες, οι οποίες σπρώχνονται πέρα από το φυσιολογικό εύρος κίνησης. Η απότομη διάταση που προκαλείται στο θύλακο και τους συνδέσμους των αρθρώσεων, προκαλεί διέγερση στους μηχανοϋποδοχείς με άμεση συνέπεια τον προστατευτικό μυϊκό σπασμό. Καθώς οι εν τω βάθει εσωτερικοί μύες βρίσκονται σε παρατεταμένο προστατευτικό μυϊκό σπασμό, αλγαισθητικά ερεθίσματα προειδοποιούν τον εγκέφαλο για πιθανή βλάβη ιστού.

Όταν αλγαισθητικά ερεθίσματα ενεργοποιούνται σε απάντηση μίκρο- ή μακροτραυματισμών κατά τη διάρκεια συνήθων καθημερινών δραστηριοτήτων, μπορεί σε σύντομο χρονικό διάστημα να οδηγήσουν σε σημαντικό μυοπεριτοναϊκό πόνο, ή να αποτελέσουν "γεννήτρια" σπονδυλικού πόνου. Είναι γνωστό ότι όταν ένας πόνος έχει μεγάλη διάρκεια, τότε το σύστημα αντίληψης πόνου (αλγαισθησία) γίνεται πιο ευαίσθητο. Αυτό σημαίνει ότι ο νωτιαίος μυελός στέλνει σήματα κινδύνου στον εγκέφαλο σε μια συχνότητα που υπερεκτιμά το πραγματικό επίπεδο του κινδύνου. Πρόκειται για μια φυσιολογική προσαρμογή στον συνεχή βομβαρδισμό με ερεθίσματα. Επιπλέον, επειδή ο πόνος ερμηνεύεται -λανθασμένα- ως μέτρο της βλάβης του ιστού, ο εγκέφαλος δεν έχει άλλη επιλογή παρά να υποθέσει ότι οι ιστοί έχουν υποστεί μεγαλύτερο τραυματισμό. Οπότε, όταν ο πόνος επιμένει, αυτόματα υποθέτουμε την ύπαρξη μεγαλύτερης βλάβης ιστών. Αυτό το φαινόμενο οδηγεί τον εγκέφαλο σε προσαρμοστικές μυοσκελετικές αλλαγές, σε μια προσπάθεια να ελαχιστοποιήσει τον πόνο. Οι δομικές αυτές αλλαγές επηρεάζουν την λειτουργικότητα της σπονδυλικής στήλης και την κάνουν επιρρεπή σε νέους μίκρο- ή μακροτραυματισμούς, ανατροφοδοτώντας έναν φαύλο κύκλο.

Κατανόηση και αποκατάσταση της δυσλειτουργίας

CommonStructuralΑπό την προηγούμενη ανάλυση προκύπτει ότι η δράση των μηχανοϋποδοχέων επιχειρεί να υπερκεράσει την αντίληψη ότι ο πόνος είναι πρωτίστως αποτέλεσμα "μαγκωμένου" νεύρου που αντιμετωπίζεται με την εξάλειψη της οστικής ή μυϊκής αιτίας πίεσης. Πολλοί νευροφυσιολόγοι τώρα πλέον πιστεύουν ότι η αποκατάσταση, όσο το δυνατόν περισσότερο, της φυσιολογικής μορφολογίας του σώματος, της βελτίωσης του εύρους κίνησης των αρθρώσεων, και κατ' επέκταση της συνολικής λειτουργικότητας της σπονδυλικής στήλης αντιμετωπίζει αποτελεσματικά τον πόνο. Αυτό επιτυγχάνεται με την απενεργοποίηση των μηχανοϋποδοχέων τάσης που βρίσκονται στο θύλακο των αρθρώσεων, στους συνδέσμους και στους εν τω βάθει μύες της περιοχής. Για να επιτευχθεί αξιοσημείωτη μείωση της διεγερσιμότητας των μηχανοϋποδοχέων, τα επώδυνα ερεθίσματα πρέπει να διακοπούν μέχρι να "ξεχαστούν" από την μνήμη των νευρικών κυττάρων. Ιδιαίτερη φροντίδα απαιτείται για τον χρόνιο πόνο.

 Συμπέρασμα

Παρότι τα νωτιαία νεύρα διέρχονται μέσω μικρών ανοιγμάτων (μεσοσπονδύλια τρήματα), σπάνια μπορεί να παγιδευτούν από οστική αιτία. Σημαντική υπερτροφία των αρθρικών επιφανειών, εκφυλισμός δίσκου, ή ενδονεύριο οίδημα πρέπει να συνοδεύουν την κακή ευθυγράμμιση της σπονδυλικής στήλης, πριν ο ασθενής βιώσει τον πόνο. Είναι σπάνιο φαινόμενο το πραγματικά "μαγκωμένο νεύρο" στη σπονδυλική στήλη.

Τι είναι, όμως, αυτό που έκανε την θεωρία του μαγκωμένου νεύρου τόσο δημοφιλή ανάμεσα στους ιατρούς ή τους θεραπευτές;

Στα βιβλία ανατομίας, ή στα μαθήματα ανατομίας στο πανεπιστήμιο οι φοιτητές μπορούν να δουν με ευκολία πώς τα νεύρα θα μπορούσαν να παγιδευτούν στην πορεία τους μέσα από τις μικρές οπές που σχηματίζονται ανάμεσα στους σπονδύλους. Δυστυχώς, δεν μπορούν να δουν ούτε το αλγαισθητικό μηχανισμό, ούτε τους μηχανουποδοχείς. Για τους περισσοτέρους από εμάς είναι πιο εύκολο να πιστέψουμε κάτι που μπορούμε να δούμε, παρά κάτι που είναι αόρατο στο γυμνό μάτι. Σε αντίθεση με αυτή τη τάση, οι θεραπευτές πρέπει να αντιληφθούν την τεράστια σημασία της αλγαισθητικής νεύρωσης στις σπονδυλικές αρθρώσεις και τους μύες της περιοχής, που επηρεάζεται βαθύτατα από συνεχή και επίμονα συμπιεστικά φορτία, τραυματισμούς και κακή στάση. Το φαινόμενο αυτό, παρότι δεν είναι εμφανές, ίσως να είναι η βασική αιτία αναζήτησης βοήθειας από τον ασθενή. Η θεραπεία "Λειτουργικής Αποκατάστασης" μέσω χειρισμών Manual Therapy μπορεί να προσφέρει αποτελεσματική και μακροχρόνια λύση στα προβλήματα των ασθενών, ακριβώς γιατί κινείται προς αυτή την κατεύθυνση.

 

Τελευταία άρθρα

  • ΧΕΙΡΟΘΕΡΑΠΕΙΑ, ΟΡΜΟΝΕΣ & ΟΜΟΙΟΣΤΑΣΗ

    ΧΕΙΡΟΘΕΡΑΠΕΙΑ, ΟΡΜΟΝΕΣ & ΟΜΟΙΟΣΤΑΣΗ

    | Χαράλαμπος Τιγγινάγκας MSc | Σκέψεις

    Τα τελευταία χρόνια, λόγω των αυξανόμενων ενδείξεων για την αποτελεσματικότητα της στη μείωση του πόνου, της αναπηρίας, την αποφυγή της φοβίας και της pipetting potential cure for brain disordersκαταστροφολογίας (αντίληψης ότι θα συμβεί το χειρότερο εξαιτίας του πόνου), υπάρχει αυξημένο ενδιαφέρον για την εκπαίδευση στη Νευροεπιστήμη του Πόνου (Pain Neuroscience Education - PNE). Διδάσκει τους ασθενείς, ιδιαίτερα εκείνους με χρόνιο πόνο, την βιολογία και τη φυσιολογία της εμπειρίας του πόνου, συμπεριλαμβανομένων διεργασιών όπως η κεντρική ευαισθητοποίηση, η περιφερική ευαισθητοποίηση, η αλλοδυνία και η νευροπλαστικότητα.

    Με πρώτη ματιά, αυτό το νευροβιολογικό μοντέλο δεν συμβαδίζει με το παραδοσιακό Βιοϊατρικό μοντέλο που χρησιμοποιούμε στην Χειροθεραπεία (Manual Therapy). Παραδοσιακά το Βιοϊατρικό μοντέλο εστιάζει στην ανατομία, την παθολογοανατομία και την εμβιομηχανική. Η αποτελεσματικότητα του όμως είναι περιορισμένη, κυρίως λόγω της αδυναμίας του να βοηθήσει τους ασθενείς να αντιληφθούν τι τους συμβαίνει, ιδιαίτερα σε περιπτώσεις χρόνιου πόνου, ώστε να αποφύγουν τη φοβία και την καταστροφολογία.

    Αυτή η αντίθεση μεταξύ της Χειροθεραπείας και της Νευροεπιστήμης του Πόνου, έχει φαινομενικά πολώσει τους οπαδούς της καθεμιάς προσέγγισης, με την μία να αντιλαμβάνεται την προσέγγιση ως προσέγγιση με χειρισμούς “hands-on” και την άλλη ως προσέγγιση χωρίς χειρισμούς “hands-off’. Αυτή η αντίληψη είναι τελείως λανθασμένη. Η ενδεδειγμένη αντίληψη περιλαμβάνει τη σύνθεση των δυο.  

    Δεν είναι όλα τα αγγίγματα το ίδιο

    manual therapy head s01Ο πρωταρχικός τρόπος για να αντιληφθούμε το σώμα μας στο περιβάλλον είναι μέσω της αίσθησης της αφής, αρχής γενομένης από το άγγιγμα της μαμάς και του μωρού. Οι Χειροθεραπευτές έχουν το προνόμιο να είναι σε θέση να βοηθήσουν τους ανθρώπους μέσω της αφής. Ωστόσο, σύμφωνα με τον Boehme και τους συναδέλφους του, ορισμένες μορφές αφής μπορεί να έχουν πιο ισχυρό αντίκτυπο από άλλες (1). Σύμφωνα με αυτή τη μελέτη, επειδή ο εγκέφαλος προσπαθεί να προβλέψει τις αισθητηριακές συνέπειες κάθε πράξης, αποδίδει λιγότερη σημασία στο αυτό-άγγιγμα αφού τα ερεθίσματα αυτά είναι αναμενόμενα. Δηλαδή, ο εγκέφαλος δίνει μεγαλύτερη προσοχή στο άγγιγμα από κάποιον άλλο (πρωτότυπο ερέθισμα – novel stimuli)αφού δεν είναι σε θέση να προβλέψει το αποτέλεσμα. Αν προχωρήσουμε ένα βήμα παραπέρα, μπορούμε να ισχυριστούμε ότι το νέο άγγιγμα κατά τη διάρκεια μιας θεραπευτικής συνεδρίας, με τον ασθενή ενεργά εμπλεκόμενο, ενισχύει την αισθητική επιρροή, που οδηγεί σε αυξημένη διέγερση του νευρικού συστήματος και μεγαλύτερο θεραπευτικό αντίκτυπο.

    Ενίσχυση της Ομοιόστασης

    Η ομοιόσταση αναφέρεται στην ικανότητα του σώματος να διατηρεί ένα σταθερό εσωτερικό περιβάλλον μέσω της ρύθμισης των ορμονών, της θερμοκρασίας του σώματος, της οξύτητας-αλκαλικότητας (pH), της αρτηριακής πίεσης και των επιπέδων ορισμένων θρεπτικών συστατικών, με στόχο να διατηρούνται οι ιστοί μας οξυγονωμένοι και τα κύτταρα μας με καλή θρέψη. Για να διατηρήσουμε αυτή τη σταθερή κατάσταση, το σώμα μας εκκρίνει ορμόνες όπως η αδρεναλίνη και η κορτιζόλη. Η αδρεναλίνη αυξάνει τον καρδιακό ρυθμό, την αρτηριακή πίεση και τα αποθέματα ενέργειας. Η κορτιζόλη αυξάνει τη γλυκόζη στην κυκλοφορία του αίματος και έχει πολλές ευεργετικές επιδράσεις στο ανοσοποιητικό σύστημα και μεταξύ άλλων οργάνων στον εγκέφαλο. Η κορτιζόλη δεν έχει καλή φήμη, αλλά σε καταστάσεις «μάχης-φυγής», η κορτιζόλη μετριάζει τις αντιδράσεις του ανοσοποιητικού συστήματος, καταστέλλει το πεπτικό σύστημα, ενώ ταυτόχρονα επικοινωνεί με περιοχές του εγκεφάλου που ελέγχουν τη γνωστική λειτουργία, τη διάθεση, τα κίνητρα και τον φόβο.

    Οι βιοχημικοί μεσολαβητές όπως η κορτιζόλη και η αδρεναλίνη μας βοηθούν να προσαρμοστούμε, αρκεί να είναι ενεργοποιημένοι, όταν τους χρειαζόμαστε, με ισορροπημένο τρόπο και μετά να απενεργοποιούνται όταν τελειώσει η πρόκληση. Όταν αυτό δεν συμβαίνει, αυτές οι «ορμόνες του στρες» μπορούν να προκαλέσουν δυσμενείς αλλαγές στον εγκέφαλο και το σώμα, π.χ. υψηλή ή χαμηλή αρτηριακή πίεση, συσσώρευση κοιλιακού λίπους κ.λπ. Όταν υπάρχει ανισορροπία στους βιοχημικούς μεσολαβητές,  τότε χρησιμοποιούμε τον όρο αλλοστατικό φορτίο. Αν αυτό συνεχιστεί τότε έχουμε αλλοστατική υπερφόρτωση, όπως συμβαίνει στο τοξικό στρες.

    Πως η Χειροθεραπεία μειώνει την αλλοστατική υπερφόρτωση μέσω των ορμονών;

    Καθώς η νευροχημική ισορροπία που έχουν εξελιχθεί εδώ και χιλιετίες διαταράσσεται από τη σημερινή σύγχρονη ζωή, οι άνθρωποι γίνονται πιο επιρρεπείς στην κατάθλιψη, το άγχος και τον πόνο.

    Το ακρωνύμιο DOSE (Ντοπαμίνη, Οκυτωκίνη, Σεροτονίνη και Ενδορφίνες) χρησιμοποιείται για να περιγράψει την ορμονική τετράδα που είναι υπεύθυνη για να νιώθουμε καλά, και παρόλο που υπάρχουν πολλοί τρόποι για να διεγείρουμε την έκκρισή τους, θα επικεντρωθούμε σε αυτούς που μπορούμε να πετύχουμε με τα χέρια μας.

    pexels andreaΣτους ασθενείς αρέσει να θέτουν και να επιτυγχάνουν θεραπευτικούς στόχους, όπως την ελευθερία στη κίνηση, στη βελτίωση της στάσης και την ενίσχυση της απόδοσης με λιγότερο πόνο. Μπορούμε να εκμεταλλευτούμε την κατανόηση μας όσο αφορά τη δράση της ντοπαμίνης -την ορμόνη της ευτυχίας- για να τους ενισχύσουμε αυτή την επιθυμία. Αρχικά βάζουμε μικρούς ρεαλιστικούς θεραπευτικούς στόχους, ώστε ο εγκέφαλος του ασθενή να «γιορτάζει» κάθε φορά που επιτυγχάνει τον στόχο του και στη συνέχεια προχωράμε στον επόμενο. Η ορμόνη της ανταμοιβής και της ευχαρίστησης θα του δώσει ώθηση πριν καν ξεκινήσει η συνεδρία της Χειροθεραπείας.

    Το φιλικό, ασφαλές και ταυτιζόμενο συναισθηματικά περιβάλλον, ενισχύει τη δημιουργία κοινωνικών δεσμών που ενεργοποιεί τη ροή της ωκυτοκίνης στον ασθενή. Οι ερευνητές έχουν διαπιστώσει ότι η διαπροσωπική αφή όχι μόνο διεγείρει την απελευθέρωση της οκυτωκίνης, αλλά μειώνει επίσης το καρδιαγγειακό στρες και ενισχύει την ανοσολογική λειτουργία (2).

    Ο πιο αποτελεσματικός και φυσικός τρόπος για την ενίσχυση της έκκρισης σεροτονίνης είναι μέσω της άσκησης, της βιοκοινωνικής σύνδεσης και της αποτελεσματικής Χειροθεραπείας. Μην εκπλαγείτε αν ο ασθενής σας κοιμηθεί στο εξεταστικό τραπέζι κατά τη διάρκεια των χειρισμών, καθώς η έκκριση σεροτονίνης είναι ένα βασικό συστατικό του ύπνου. Παράλληλα με την Χειροθεραπεία, για την έκκριση σεροτονίνης ρόλο παίζει ο σεβασμός και προσοχή που δίνεται στον ασθενή από την πρώτη επαφή.

    Οι ενδορφίνες απελευθερώνονται από το νευρικό σύστημα ως απάντηση σε αγχωτικές καταστάσεις, απειλή ή πόνο. Προσωρινά αντιμετωπίζουν τον πόνο με τον ίδιο τρόπο όπως η φαρμακευτική αγωγή (π.χ. μορφίνη, κωδεΐνη). Σε συνδυασμό με τη σεροτονίνη βοηθούν την ανακούφιση του άγχους και της κατάθλιψης. Σύμφωνα με τους ερευνητές η αργή, παρατεταμένη εν τω βάθει εργασία στους ιστούς διεγείρει την απελευθέρωση ενδορφινών ανακουφίζοντας τον πόνο. Σε βάθος χρόνου, με την πρόοδο των συνεδριών αυξάνεται η εμπιστοσύνη στη θεραπευτική παρέμβαση.   

    Συμπεράσματα

    Το σώμα μας περιλαμβάνει ένα περίπλοκο ορμονικό σύστημα που εργάζεται για την επιβίωση μας. Ανταμείβει τις ευεργετικές δράσεις απελευθερώνοντας καλές χημικές ουσίες στο σώμα, ενισχύοντας επιπλέον την επιθυμία για περισσότερες. Καθώς ο θεραπευτικός στόχος μας είναι η ισορροπία, η χαλάρωση και η επούλωση μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε τις τεχνικές μας για να δώσουμε ώθηση σε αυτές τις βασικές ορμόνες της ευτυχίας, ενισχύοντας παράλληλα την εκπαίδευση των ασθενών στη νευροεπιστήμη του πόνου.

    Πηγές

    1. Boehme R, Hauser S, Gerling G, Heilig M, and Olausson H, Distinction of self produced touch and social touch at cortical and spinal cord levels PNAS (2019) 116 (6) 2290-2299; published ahead of print.
    2. Gutkowska, J., Jankowski, M., & Antunes-Rodrigues, J. (2014). The role of oxytocin in cardiovascular regulation. Brazilian Journal of Medical and Biological Research.
    3. Vigotsky, A., & Bruhns, R. (2015) The role of descending modulation in manual therapy and its analgesic implications: a narrative review. Pain Research and Treatment.
  • Ο ΡΟΛΟΣ ΤΗΣ ΑΡΘΡΩΣΗΣ ΤΟΥ ΙΣΧΙΟΥ ΣΤΗΝ ΟΣΦΥΑΛΓΙΑ

    Ο ΡΟΛΟΣ ΤΗΣ ΑΡΘΡΩΣΗΣ ΤΟΥ ΙΣΧΙΟΥ ΣΤΗΝ ΟΣΦΥΑΛΓΙΑ

    | Χαράλαμπος Τιγγινάγκας MSc | Οσφυαλγία

    Ποιο είναι το πρώτο πράγμα που έρχεται στο μυαλό σας όταν κάποιος διαμαρτύρεται για πόνο στη μέση; Μπορεί να είναι μυϊκός σπασμός, εμπλοκή νευρικής ρίζας, αρθρίτιδα ή πρόβλημα στον μεσοσπονδύλιο δίσκο. Σπάνια συνδέουμε την άρθρωση του ισχίου (μηροκοτυλιαία άρθρωση) με τον πόνο στη μέση, παρόλο που σε αρκετές μελέτες έχει βρεθεί ισχυρή συσχέτιση μεταξύ της μειωμένης λειτουργικότητας της άρθρωσης του ισχίου και της παθολογίας στη σπονδυλική στήλη (1).

  • ΧΡΟΝΙΟΣ ΠΟΝΟΣ - ΚΡΑΝΙΟΪΕΡΗ ΘΕΡΑΠΕΙΑ

    ΧΡΟΝΙΟΣ ΠΟΝΟΣ - ΚΡΑΝΙΟΪΕΡΗ ΘΕΡΑΠΕΙΑ

    | Χαράλαμπος Τιγγινάγκας MSc | Χρόνιος Πόνος - Ινομυαλγία

    Η Κρανιοϊερή Θεραπεία είναι μια ήπια Χειροθεραπεία, που επιδρά μέσω του συστήματος της περιτονίας αξιοποιώντας τη δυνατότητας του σώματος για αυτοθεραπεία. Έχει τη ρίζα της στην Κρανιακή Οστεοπαθητική, ενώ εμπνευστής της ήταν ο Αμερικανός Οστεοπαθητικός Dr John Upledger,Do. Το Διεθνές Ινστιτούτο Upledger (The Upledger Institute International), ευθυγραμμιζόμενο με τις νέες επιστημονικές έρευνες, συνεχώς εξελίσσει τα πρωτόκολλα και τη θεώρηση της Κρανιοϊερής θεραπείας, εστιάζοντας στην ασφάλεια, στην αξιολόγηση και στην θεραπευτική επίδραση.

  • ΛΕΜΦΙΚΗ ΠΑΡΟΧΕΤΕΥΣΗ (MLD) ΓΙΑ ΤΗ ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΤΟΥ ΛΕΜΦΟΙΔΗΜΑΤΟΣ: ΣΥΣΤΗΜΑΤΙΚΗ ΑΝΑΣΚΟΠΗΣΗ

    ΛΕΜΦΙΚΗ ΠΑΡΟΧΕΤΕΥΣΗ (MLD) ΓΙΑ ΤΗ ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΤΟΥ ΛΕΜΦΟΙΔΗΜΑΤΟΣ: ΣΥΣΤΗΜΑΤΙΚΗ ΑΝΑΣΚΟΠΗΣΗ

    | Χαράλαμπος Τιγγινάγκας MSc | Λεμφοίδημα

    Η λεμφική παροχέτευση (Manual Lymphatic Drainage – MLD), είναι ευρέως αποδεκτή ως συντηρητική θεραπεία για το λεμφοίδημα. Οι ερευνητές με αυτή τη συστηματική ανασκόπηση στόχευσαν να αξιολογήσουν την αποτελεσματικότητα της σε ασθενείς ευρισκόμενους σε ομάδα υψηλού κινδύνου να εμφανίσουν λεμφοίδημα ή ζουν με αυτό.

  • ΚΟΚΚΥΓΟΔΥΝΙΑ - Αποτελεσματικότητα των διαθέσιμων θεραπειών (ΑΝΑΣΚΟΠΗΣΗ)

    ΚΟΚΚΥΓΟΔΥΝΙΑ - Αποτελεσματικότητα των διαθέσιμων θεραπειών (ΑΝΑΣΚΟΠΗΣΗ)

    | Χαράλαμπος Τιγγινάγκας MSc | Οσφυαλγία

    Ο όρος κοκκυγοδυνία περιγράφει τον πόνο στον κόκκυγα, ή γύρω απ’ αυτόν, κυρίως κατά το κάθισμα. Η κατάσταση της κοκκυγοδυνίας αναφέρθηκε για πρώτη φορά το 1600, αλλά ως όρος χρησιμοποιήθηκε από τον Simpson, το 1859.

  • ΠΡΟΕΛΕΥΣΗ ΑΥΧΕΝΙΚΗΣ ΚΕΦΑΛΑΛΓΙΑΣ (ΕΡΕΥΝΑ)

    ΠΡΟΕΛΕΥΣΗ ΑΥΧΕΝΙΚΗΣ ΚΕΦΑΛΑΛΓΙΑΣ (ΕΡΕΥΝΑ)

    | Χαράλαμπος Τιγγινάγκας MSc | Αυχενικό Σύνδρομο

    Αυχενική κεφαλαλγία/πονοκέφαλος χαρακτηρίζεται ο πόνος που έχει προέλευση από την αυχενική μοίρα της σπονδυλικής στήλης. Ο πόνος ξεκινά από τον αυχένα και το πίσω μέρος του κεφαλιού και ακτινοβολεί προς τα εμπρός. Δεν πρέπει να συγχέεται με τις ημικρανίες και τις άλλες μορφές πονοκεφάλου, καθώς πρόκειται για δευτερογενή πόνο, πόνο δηλαδή που προέρχεται από μια υποκείμενη πάθηση.  

  • Η ΘΕΣΗ ΤΗΣ ΚΕΦΑΛΗΣ ΣΤΗ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΤΟΥ ΣΩΜΑΤΟΣ - ΜΙΑ ΣΥΣΤΗΜΑΤΙΚΗ ΑΝΑΣΚΟΠΗΣΗ

    Η ΘΕΣΗ ΤΗΣ ΚΕΦΑΛΗΣ ΣΤΗ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΤΟΥ ΣΩΜΑΤΟΣ - ΜΙΑ ΣΥΣΤΗΜΑΤΙΚΗ ΑΝΑΣΚΟΠΗΣΗ

    | Χαράλαμπος Τιγγινάγκας MSc | Σκέψεις

    Το κεφάλι είναι σημαντικό στοιχείο της βιοκινητικής αλυσίδας. Υπό φυσιολογικές συνθήκες, πρέπει να βρίσκεται κατά μήκος της μέσης γραμμής τού σώματος. Εξαιτίας της θέσης του, αλλά και του γεγονότος ότι αποτελεί περίπου του 6% του συνολικού βάρους του σώματος, πολλοί συγγραφείς πιστεύουν ότι έχει σημαντικό αντίκτυπο στην λειτουργία του.

  • ΔΥΣΚΑΜΠΤΟΣ ΑΥΧΕΝΑΣ: ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΑΘΟΛΟΓΙΑ ΣΤΟΝ ΠΟΝΟ

    ΔΥΣΚΑΜΠΤΟΣ ΑΥΧΕΝΑΣ: ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΑΘΟΛΟΓΙΑ ΣΤΟΝ ΠΟΝΟ

    | Χαράλαμπος Τιγγινάγκας MSc | Αυχενικό Σύνδρομο

    Ένα συνηθισμένο σύμπτωμα για το οποίο συχνά οι ασθενείς παραπονούνται και αναζητούν βοήθεια είναι ο «δύσκαμπτος αυχένας». Αυτός ο άτυπος όρος μπορεί να αναφέρεται σε συμπτώματα που κυμαίνονται από την γενική δυσκαμψία της αυχενικής μοίρας τής σπονδυλικής στήλης, έως την ακινητοποίηση και τον οξύ πόνο, ή  μπορεί να αναφέρεται σε πόνο που ακτινοβολεί στο άνω άκρο και περιορίζει την ικανότητα στροφής τού κεφαλιού σε μια ή περισσότερες κατευθύνσεις.

  • Ο ΡΟΛΟΣ ΤΟΥ ΜΕΣΟΣΠΟΝΔΥΛΙΟΥ ΔΙΣΚΟΥ

    Ο ΡΟΛΟΣ ΤΟΥ ΜΕΣΟΣΠΟΝΔΥΛΙΟΥ ΔΙΣΚΟΥ

    | Χαράλαμπος Τιγγινάγκας MSc | Σκέψεις

    Ο μεσοσπονδύλιος δίσκος είναι ένας  πεπλατυσμένος δίσκος, που βρίσκεται ανάμεσα στα σώματα των σπονδύλων. Αποτελείται από τον πηκτοειδή πυρήνα στο κέντρο του ως το ζελατινοειδές και εύπλαστο μέρος και τον ινώδη δακτύλιο που τον περιβάλει συγκρατώντας τον στην θέση του, είναι το πιο σκληρό και ινώδες  μέρος. 

  • ΟΣΦΥΑΛΓΙΑ: ΤΙ ΠΡΟΣΔΟΚΟΥΝ ΟΙ ΑΣΘΕΝΕΙΣ ΚΑΙ ΤΙ ΕΙΚΑΖΟΥΝ ΟΙ ΙΑΤΡΟΙ (ΕΡΕΥΝΑ)

    ΟΣΦΥΑΛΓΙΑ: ΤΙ ΠΡΟΣΔΟΚΟΥΝ ΟΙ ΑΣΘΕΝΕΙΣ ΚΑΙ ΤΙ ΕΙΚΑΖΟΥΝ ΟΙ ΙΑΤΡΟΙ (ΕΡΕΥΝΑ)

    | Χαράλαμπος Τιγγινάγκας MSc | Σκέψεις

    Ο πόνος στην μέση είναι ένα πρόβλημα που αφορά πάρα πολλούς ανθρώπους και δεν παύει ποτέ να είναι επίκαιρο. Σύμφωνα με το National Center for Health Statistics (U.S.A.), περίπου ένας στους τέσσερεις ενήλικες αναφέρει ότι τον προηγούμενο μήνα είχε κρίση πόνου στη μέση που διήρκησε τουλάχιστον μια ημέρα, ενώ το 25% των ενηλίκων που ερωτήθηκαν ανάφεραν ότι τους προηγούμενους τρεις μήνες είχαν παρουσιάσει πόνο στη μέση.



    • ΑΛΚΙΜΑΧΟΥ 3-5/116 34/ΑΘΗΝΑ
    • 210 7220562
    • Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

    ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΤΕ ΜΑΣ

    Συνδεθείτε με τα κοινωνικά μας δίκτυα "Social Media" και ανακαλύψετε τις νεότερες πληροφορίες

    Who's Online

    Αυτήν τη στιγμή επισκέπτονται τον ιστότοπό μας 380 guests και κανένα μέλος

    © Physio.gr All rights reserved.
    by Avatar.gr.