ΧΡΟΝΙΑ ΑΣΤΑΘΕΙΑ ΣΤΟΝ ΑΣΤΡΑΓΑΛΟ

Η χρόνια αστάθεια του αστραγάλου είναι υπολειπόμενο πρόβλημα μετά από διάστρεμμα στον αστράγαλο. Προσδιορίζεται ως συνέχιση των συμπτωμάτων, δηλαδή οίδημα, μυϊκή αδυναμία, αστάθεια και διαταραχή της ισορροπίας, για περισσότερο από 6 μήνες μετά τον αρχικό τραυματισμό.

Η χρόνια αστάθεια, επιφέρει πολλές συνέπειες που αφορούν τη δομή και τη λειτουργικότητα του αστραγάλου, όπως αυξημένη χαλαρότητα των συνδέσμων, διαταραχή της ιδιοδεκτικότητας, περιορισμό στις φυσικές δραστηριότητες, (βάδιση, άλματα, αθλητικές ή επαγγελματικές ασχολίες). Αυτές οι επιπτώσεις μπορούν να διαρκέσουν για δεκαετίες. Μάλιστα το 72% των ατόμων δεν θα επιστρέψουν ποτέ στο αρχικό επίπεδο λειτουργικότητας, ενώ το 85% εμφανίζουν συμπτώματα και στον ετερόπλευρο αστράγαλο.

Υπάρχουν δυο ευρέως αποδεκτές από την βιβλιογραφία υποομάδες: η λειτουργική αστάθεια και η μηχανική αστάθεια.

ankle syndesmosis causes01Τα άτομα με λειτουργική αστάθεια εμφανίζουν επαναλαμβανόμενα διαστρέμματα και συχνή αίσθηση αστάθειας. Στην κλινική αξιολόγηση, ο αστράγαλος εμφανίζει κανονική λειτουργικότητα αλλά κάποιου βαθμού χαλαρότητα των συνδέσμων. Τα συμπτώματα που θα αναφέρει ο ασθενής είναι: πόνος, με αίσθηση μειωμένης λειτουργικότητας στον τραυματισμένο αστράγαλο σε σχέση με τον ετερόπλευρο. Η αίσθηση αστάθειας μπορεί να αποδοθεί σε πολλούς παράγοντες, όπως μυϊκή αδυναμία, στα μοτίβα μυϊκής ενεργοποίησης, μειωμένο εύρος κίνησης και διαταραγμένη ιδιοδεκτικότητα.

Η μηχανική αστάθεια ορίζεται ως η παθολογική χαλαρότητα των συνδέσμων του αστραγάλου. Αυτή εμφανίζεται στο 30% των τραυματισμών.

Οι περισσότεροι ασθενείς εμφανίζουν ένα μείγμα μηχανικής και λειτουργικής αστάθειας. Υπάρχει μια ευρεία συζήτηση στη βιβλιογραφία για την διαφοροποίηση των δυο τύπων σύμφωνα με τα συμπτώματα και την κλινική αξιολόγηση.

Στρατηγικές πρόληψης

Η πρόληψη είναι σημαντική, καθώς η αστάθεια, τόσο σε αθλητές, όσο και στον υπόλοιπο πληθυσμό, μπορεί να οδηγήσει σε σημαντικούς περιορισμούς, επηρεάζοντας την απόδοσή τους. Οι στρατηγικές πρόληψης εστιάζονται σε τέσσερις πυλώνες:

• Αξιολόγηση όλων των αρθρώσεων που επηρεάζονται από τον τραυματισμό
• Στρατηγικές για την διόρθωση της υπερκινητικότητας
• Στρατηγικές για την διόρθωση της υποκινητικότητας
• Προστασία των δομών στην φάση της επούλωσης

Ο μηχανισμός του τραυματισμού στο διάστρεμμα του αστραγάλου έχει ως αποτέλεσμα κάποιου βαθμού ρήξη των συνδέσμων της περιοχής, στη προσπάθεια προστασίας/αποτροπής της υπερβολικής αναστροφής και του υπτιασμού. Κατά συνέπεια μπορεί να αναπτυχθεί είτε υποκινητικότητα, είτε υπερκινητικότητα μιας ή περισσοτέρων από τις εμπλεκόμενες αρθρώσεις. overpronationΥπεξάρθημα ή αλλαγή στην ευθυγράμμιση της άρθρωσης του αστραγάλου, μπορεί να είναι ένας λόγος υποκινητικότητας, η οποία ορίζεται από τον Meadows ως: «ένα βιομηχανικό πρόβλημα, με μπλοκάρισμα της άρθρωσης στο ένα άκρο της και παρεμπόδιση του εύρους κίνησης προς το άλλο». Προκύπτει ως συνέπεια της υπερβολικής αναστροφής, που έχει ως αποτέλεσμα την πρόσθια μετατόπιση του αστραγάλου. Αν αυτή η θέση παραμείνει στη φάση της επούλωσης, ο τραυματισμένος αστραγαλοπερονικός σύνδεσμος επουλώνεται σε μια θέση επιμήκυνσης και φυσικά χάνει την μηχανική του ακεραιότητα, δηλαδή να συγκρατεί τη πρόσθια μετατόπιση του αστραγάλου. Έτσι οδηγείται η ποδοκνημική άρθρωση σε περιορισμό της ραχιαίας κάμψης. Τόσο η υπό, όσο και η υπέρ-κινητικότητα, επιβάλλεται να αξιολογούνται σε ασθενείς με διάστρεμμα του αστραγάλου, καθώς είναι επιρρεπείς να εμφανίσουν αστάθεια, ενώ στρατηγικές αντιμετώπισης πρέπει να ενσωματωθούν στην αποκατάσταση.

Η κατάσταση της λειτουργικότητας δεν αντανακλά απαραίτητα τη βέλτιστη επούλωση στο σύμπλεγμα της άρθρωσης του αστραγάλου μετά από διάστρεμμα. Συνεπώς, η θεραπεία δεν πρέπει να επιταχύνεται από την ομάδα αποκατάστασης.

Πηγές (Chronic Ankle Instability Risk Identification –Physiopedia)

1. Hiller CE, Kilbreath SL, Refshauge KM. Chronic ankle instability: evolution of the model. Journal of athletic training. 2011 Mar;46(2):133-41.
2. Fernández-de-las-Peñas C, editor. Manual therapy for musculoskeletal pain syndromes: An evidence-and clinical-informed approach. Elsevier Health Sciences; 2015 Jun 17
3. Löfvenberg R, Kärrholm J, Lund B. The outcome of nonoperated patients with chronic lateral instability of the ankle: a 20-year follow-up study. Foot & ankle international. 1994 Apr;15(4):165-9.
4. Konradsen L, Bech L, Ehrenbjerg M, Nickelsen T. Seven years follow‐up after ankle inversion trauma. Scandinavian journal of medicine & science in sports. 2002 Jun;12(3):129-35.
5. Konradsen L, Ravn JB. Prolonged peroneal reaction time in ankle instability. International journal of sports medicine. 1991 Jun;12(03):290-2.
6. Rosenbaum D, Becker HP, Gerngroß H, Claes L. Peroneal reaction times for diagnosis of functional ankle instability. Foot and ankle surgery. 2000 Mar;6(1):31-8.
7. Meeuwisse WH, Tyreman H, Hagel B, Emery C. A dynamic model of etiology in sport injury: the recursive nature of risk and causation. Clinical Journal of Sport Medicine. 2007 May 1;17(3):215-9.
8. Doherty C, Bleakley C, Hertel J, Caulfield B, Ryan J, Sweeney K, Patterson MR, Delahunt E. Lower limb interjoint postural coordination one year after first-time ankle sprain. Med Sci Sports Exerc. 2015 Mar 31;47(11):2398-405.
9. Doherty C, Bleakley C, Hertel J, Caulfield B, Ryan J, Sweeney K, Delahunt E. Inter-joint coordination strategies during unilateral stance 6-months following first-time lateral ankle sprain. Clinical Biomechanics. 2015 Feb 1;30(2):129-35.
10. Doherty C, Bleakley C, Hertel J, Caulfield B, Ryan J, Sweeney K, Delahunt E. Inter-joint coordination strategies during unilateral stance 6-months following first-time lateral ankle sprain. Clinical Biomechanics. 2015 Feb 1;30(2):129-35.
11. Doherty C, Bleakley CM, Hertel J, Caulfield B, Ryan J, Delahunt E. Laboratory measures of postural control during the star excursion balance test after acute first-time lateral ankle sprain. Journal of athletic training. 2015 Jun;50(6):651-64.
12. Doherty C, Bleakley C, Hertel J, Caulfield B, Ryan J, Delahunt E. Dynamic balance deficits 6 months following first-time acute lateral ankle sprain: a laboratory analysis. journal of orthopaedic & sports physical therapy. 2015 Aug;45(8):626-33.
13. Doherty C, Bleakley C, Hertel J, Caulfield B, Ryan J, Delahunt E. Dynamic balance deficits in individuals with chronic ankle instability compared to ankle sprain copers 1 year after a first-time lateral ankle sprain injury. Knee Surgery, Sports Traumatology, Arthroscopy. 2016 Apr 1;24(4):1086-95.
14. Doherty C, Bleakley C, Hertel J, Caulfield B, Ryan J, Delahunt E. Lower extremity function during gait in participants with first time acute lateral ankle sprain compared to controls. Journal of Electromyography and Kinesiology. 2015 Feb 1;25(1):182-92.
15. Doherty C, Bleakley CJ, Herte J, Caulfield B, Ryan J, Delahunt E. Gait biomechanics in participants, six months after first-time lateral ankle sprain.
16. Doherty C, Bleakley C, Hertel J, Caulfield B, Ryan J, Delahunt E. Locomotive biomechanics in persons with chronic ankle instability and lateral ankle sprain copers. Journal of science and medicine in sport. 2016 Jul 1;19(7):524-30.
17. Doherty C, Bleakley C, Hertel J, Sweeney K, Caulfield B, Ryan J, Delahunt E. Lower extremity coordination and symmetry patterns during a drop vertical jump task following acute ankle sprain. Human movement science. 2014 Dec 1;38:34-46.
18. Doherty C, Bleakley C, Hertel J, Caulfield B, Ryan J, Sweeney K, Patterson MR, Delahunt E. Coordination and symmetry patterns during the drop vertical jump, 6‐months after first‐time lateral ankle sprain. Journal of orthopaedic research. 2015 Oct;33(10):1537-44.
19. Doherty C, Bleakley C, Hertel J, Caulfield B, Ryan J, Sweeney K, Patterson MR, Delahunt E. Coordination and Symmetry Patterns During the Drop Vertical Jump in People With Chronic Ankle Instability and Lateral Ankle Sprain Copers. Physical therapy. 2016 Aug 1;96(8):1152-61.
20. Doherty C, Bleakley C, Hertel J, Caulfield B, Ryan J, Delahunt E. Single‐leg drop landing motor control strategies following acute ankle sprain injury. Scandinavian journal of medicine & science in sports. 2015 Aug;25(4):525-33.
21. Doherty C, Bleakley C, Hertel J, Caulfield B, Ryan J, Delahunt E. Single‐leg drop landing movement strategies 6 months following first‐time acute lateral ankle sprain injury. Scandinavian journal of medicine & science in sports. 2015 Dec;25(6):806-17.
22. Doherty C, Bleakley C, Hertel J, Caulfield B, Ryan J, Delahunt E. Single-leg drop landing movement strategies in participants with chronic ankle instability compared with lateral ankle sprain 'copers'. Knee Surgery, Sports Traumatology, Arthroscopy. 2016 Apr 1;24(4):1049-59.
23. Doherty C, Bleakley C, Hertel J, Caulfield B, Ryan J, Delahunt E. Recovery from a first-time lateral ankle sprain and the predictors of chronic ankle instability: a prospective cohort analysis. The American journal of sports medicine. 2016 Apr;44(4):995-1003.
24. Denegar CR, Miller III SJ. Can chronic ankle instability be prevented? Rethinking management of lateral ankle sprains. Journal of athletic training. 2002 Oct;37(4):430.
25. Viladot A, Lorenzo JC, Salazar J, Rodriguez A. The subtalar joint: embryology and morphology. Foot & ankle. 1984 Sep;5(2):54-66.
26. Orteza LC, Vogelbach WD, Denegar CR. The effect of molded and unmolded orthotics on balance and pain while jogging following inversion ankle sprain. Journal of Athletic Training. 1992;27(1):80.
27. Meadows JT, Meadows JT. Orthopedic differential diagnosis in physical therapy: a case study approach. New York, NY: McGraw-Hill; 1999.

Τελευταία άρθρα

  • "ΠΙΑΣΙΜΟ" ΣΤΟΝ ΑΥΧΕΝΑ

    "ΠΙΑΣΙΜΟ" ΣΤΟΝ ΑΥΧΕΝΑ

    | Χαράλαμπος Τιγγινάγκας MSc | Αυχενικό Σύνδρομο

    Το «πιάσιμο» στον αυχένα είναι ένα πολύ συνηθισμένο σύμπτωμα που οδηγεί τους πάσχοντες να αναζητήσουν βοήθεια. Βέβαια πρόκειται για άτυπο όρο ομπρέλα, καθώς τα συμπτώματα κυμαίνονται από γενική δυσκαμψία του αυχένα έως πλήρη ακινησία με αφόρητο πόνο.

  • ΥΓΙΗΣ ΠΕΡΙΤΟΝΙΑ

    ΥΓΙΗΣ ΠΕΡΙΤΟΝΙΑ

    | Χαράλαμπος Τιγγινάγκας MSc | Περιτονία- Fascia

    Στη προσπάθεια για να διατηρήσετε τον εαυτό σας υγιή και προστατευμένο από τραυματισμούς, βασική προϋπόθεση είναι να διατηρήσετε την περιτονία υγιή, ώστε να είναι ελεύθερη η ροή των υγρών, η ολίσθηση και να υπάρχει ευκολία στη κίνηση. Τελικός στόχος παραμένει η διατήρηση της ομοιόστασης του σώματος, που σημαίνει σώμα σε φυσική και πνευματική ισορροπία.

  • ΥΠΕΡΤΑΣΗ ΚΑΙ ΟΣΤΕΟΠΟΡΩΣΗ

    ΥΠΕΡΤΑΣΗ ΚΑΙ ΟΣΤΕΟΠΟΡΩΣΗ

    | Χαράλαμπος Τιγγινάγκας MSc | Οστεοπόρωση

    Μελέτη που παρουσιάσθηκε στις 7 Σεπτεμβρίου στο American Heart Association’s Hypertension Scientific Sessions 2022, συσχετίζει την υψηλή αρτηριακή πίεση με την ταχύτερη γήρανση των οστών.

  • ΠΕΡΠΑΤΗΜΑ ΚΑΙ ΑΓΧΟΣ

    ΠΕΡΠΑΤΗΜΑ ΚΑΙ ΑΓΧΟΣ

    | Χαράλαμπος Τιγγινάγκας MSc | Άσκηση

    Σε πρόσφατη μελέτη από το Lise Meitner Group for Environmental Neuroscience at the Max Planck Institute for Human Development, διαπιστώθηκε ότι μια ώρα περπάτημα στο δάσος Grunewald στη Γερμανία, μείωσε το άγχος στους συμμετέχοντες, ενώ αντίθετα περπάτημα ίσης διάρκειας σε πολυσύχναστο δρόμο στην εμπορική περιοχή του Βερολίνου δεν είχε το ίδιο αποτέλεσμα.

  • ΙΝΟΜΥΑΛΓΙΑ ... υπό διερεύνηση!

    ΙΝΟΜΥΑΛΓΙΑ ... υπό διερεύνηση!

    | Χαράλαμπος Τιγγινάγκας MSc | Χρόνιος Πόνος - Ινομυαλγία

    Το σύνδρομο της Ινομυαλγίας (fibromyalgia) είναι μια συνηθισμένη και χρόνια διαταραχή, που χαρακτηρίζεται από διάχυτους μυϊκούς πόνους, κακουχία και πολλαπλά επώδυνα σημεία (tender points). Η ετοιμολογία του όρου “fibromyalgia” προέρχεται από την Λατινική λέξη fibro, που σημαίνει ιστός, και από τις Ελληνικές λέξεις myo και algia, που σημαίνουν μυς και άλγος (fibromyalgia = ινομυαλγία). Βρίσκουμε αναφορές για διάχυτο πόνο στο σώμα σε ιστορικά έγγραφά ακόμη πριν τον Μεσαίωνα, αλλά είναι καταπληκτικό ότι ακόμη και σήμερα αυτή η κατάσταση συνεχίζει να είναι υπό διερεύνηση.

  • ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ ΤΗΣ ΒΑΣΙΚΗΣ ΑΙΤΙΑΣ (Key Lesion)

    ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ ΤΗΣ ΒΑΣΙΚΗΣ ΑΙΤΙΑΣ (Key Lesion)

    | Χαράλαμπος Τιγγινάγκας MSc | Σκέψεις

    Η εμπεριστατωμένη αξιολόγηση αποτελεί βασική προϋπόθεση μιας αποτελεσματικής θεραπείας. Ένα απλοποιημένο σύστημα ελέγχου, μέσω του οποίου μπορούμε σε μικρό χρονικό διάστημα να αξιολογήσουμε ολόκληρο το σώμα, στην αναζήτηση της βασικής αιτίας είναι το ART. Το ακρώνυμο ART προέρχεται από τις λέξεις: Asymmetry – Restriction of motion – Tissue texture abnormalities (Ασυμμετρία – Περιορισμός της κίνησης – Ανωμαλία στην υφή του ιστού).

  • Ο ΡΟΛΟΣ ΤΗΣ ΠΕΡΙΤΟΝΙΑΣ ΣΤΟΝ ΠΟΝΟ ΤΗΣ ΜΕΣΗΣ

    Ο ΡΟΛΟΣ ΤΗΣ ΠΕΡΙΤΟΝΙΑΣ ΣΤΟΝ ΠΟΝΟ ΤΗΣ ΜΕΣΗΣ

    | Χαράλαμπος Τιγγινάγκας MSc | Περιτονία- Fascia

    Πολλές είναι οι αιτίες που μπορούν να προκαλέσουν πόνο στη μέση, οι περισσότερες από αυτές εξαρτώνται από τις συνήθειες που έχουμε υιοθετήσει στην καθημερινότητα μας. Η καθιστική ζωή, πολλές ώρες μπροστά στη τηλεόραση ή τον υπολογιστή, η διατροφή και το άγχος συμβάλλουν σημαντικά στη πρόκληση του πόνου στη μέση. Το ίδιο συμβαίνει επίσης από την υπερβολική καταπόνηση του σώματος, χωρίς την απαραίτητη προσαρμογή, όταν δηλαδή θέλουμε να κάνουμε περισσότερα από όσα πραγματικά έχουμε την ικανότητα να κάνουμε. Το αποτέλεσμα και στις δυο περιπτώσεις είναι πρόκληση μικροτραυματισμών στην περιτονία με επακόλουθο αποτέλεσμα τη φλεγμονή και τον πόνο.

  • ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΜΕ ΟΛΙΣΤΙΚΗ ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗ

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΜΕ ΟΛΙΣΤΙΚΗ ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗ

    | Χαράλαμπος Τιγγινάγκας MSc | Περιτονία- Fascia

    Ως κοινωνία, έχουμε επικεντρωθεί εδώ και πολύ καιρό στη διαίρεση, την αποσυναρμολόγηση και τη προσεκτική μελέτη των μικρότερων δομικών στοιχείων. Αυτή η προσέγγιση έχει οδηγήσει σε μεγάλη πρόοδο σε ορισμένους τομείς και σε ενισχυμένη κατανόηση των επί μέρους στοιχείων, αλλά οδήγησε επίσης σε μια πολύ περιορισμένη ολιστική κατανόηση αυτών που συμβαίνουν γύρω μας.

  • ΠΡΟΫΠΟΘΕΣΗ ΓΙΑ ΜΙΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΙΚΗ ΘΕΡΑΠΕΙΑ

    ΠΡΟΫΠΟΘΕΣΗ ΓΙΑ ΜΙΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΙΚΗ ΘΕΡΑΠΕΙΑ

    | Χαράλαμπος Τιγγινάγκας MSc | Manual Therapy

    Δεν είναι λίγες οι φορές που ως θεραπευτές καλούμαστε να φροντίσουμε ασθενείς τους οποίους με δυσκολία μπορούμε να αγγίξουμε εξαιτίας του πόνου. Τις περισσότερες φορές είναι αδύνατη μια διαφωτιστική κλινική αξιολόγηση και ακόμη πιο δύσκολή η θεραπευτική προσέγγιση χωρίς τον κίνδυνο να πονέσει περισσότερο ο ασθενής μας. Σε αυτές τις περιπτώσεις μια προσέγγιση είναι να μην κάνουμε τίποτα, χωρίς όμως να έχει αποδειχθεί ότι αυτό θα είναι ευεργετικό για τον ασθενή μας, αντίθετα πολλές φορές συσσωρεύει και άλλες δυσκολίες. Μια άλλη προσέγγιση είναι να υιοθετήσουμε μια στρατηγική θεραπευτικής προσέγγισης βήμα-βήμα. Δηλαδή, να δημιουργήσουμε τις προϋποθέσεις για μια αποτελεσματική θεραπεία.  

  • ΛΕΚΑΝΗ & ΣΠΟΝΔΥΛΙΚΗ ΣΤΗΛΗ: Μια σχέση αλληλεπίδρασης

    ΛΕΚΑΝΗ & ΣΠΟΝΔΥΛΙΚΗ ΣΤΗΛΗ: Μια σχέση αλληλεπίδρασης

    | Χαράλαμπος Τιγγινάγκας MSc | Σκέψεις

    Όταν ένας ασθενής παρουσιάζει αλλαγή στην ευθυγράμμιση της σπονδυλικής στήλης, είναι φυσικό να υποθέσουμε ότι η αιτία βρίσκεται στη ίδια τη σπονδυλική στήλη, και, ως εκ τούτου, η θεραπευτική προσέγγιση θα πρέπει να εστιάζεται εκεί. Ωστόσο, άλλοι παράγοντες, εκτός της σπονδυλικής στήλης συχνά προκαλούν αλλαγές στη μορφολογία της. Σε αυτές τις περιπτώσεις είναι χρήσιμο να διευρύνουμε τον θεραπευτικό μας ορίζοντα, συμπεριλαμβάνοντας στο πλάνο μας και άλλες περιοχές του σώματος.



    • ΑΛΚΙΜΑΧΟΥ 3-5/116 34/ΑΘΗΝΑ
    • 210 7220562
    • Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

    ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΤΕ ΜΑΣ

    Συνδεθείτε με τα κοινωνικά μας δίκτυα "Social Media" και ανακαλύψετε τις νεότερες πληροφορίες

    Who's Online

    Αυτήν τη στιγμή επισκέπτονται τον ιστότοπό μας 99 guests και κανένα μέλος

    © Physio.gr All rights reserved.
    by Avatar.gr.