ΧΡΟΝΙΑ ΑΣΤΑΘΕΙΑ ΣΤΟΝ ΑΣΤΡΑΓΑΛΟ

Η χρόνια αστάθεια του αστραγάλου είναι υπολειπόμενο πρόβλημα μετά από διάστρεμμα στον αστράγαλο. Προσδιορίζεται ως συνέχιση των συμπτωμάτων, δηλαδή οίδημα, μυϊκή αδυναμία, αστάθεια και διαταραχή της ισορροπίας, για περισσότερο από 6 μήνες μετά τον αρχικό τραυματισμό.

Η χρόνια αστάθεια, επιφέρει πολλές συνέπειες που αφορούν τη δομή και τη λειτουργικότητα του αστραγάλου, όπως αυξημένη χαλαρότητα των συνδέσμων, διαταραχή της ιδιοδεκτικότητας, περιορισμό στις φυσικές δραστηριότητες, (βάδιση, άλματα, αθλητικές ή επαγγελματικές ασχολίες). Αυτές οι επιπτώσεις μπορούν να διαρκέσουν για δεκαετίες. Μάλιστα το 72% των ατόμων δεν θα επιστρέψουν ποτέ στο αρχικό επίπεδο λειτουργικότητας, ενώ το 85% εμφανίζουν συμπτώματα και στον ετερόπλευρο αστράγαλο.

Υπάρχουν δυο ευρέως αποδεκτές από την βιβλιογραφία υποομάδες: η λειτουργική αστάθεια και η μηχανική αστάθεια.

ankle syndesmosis causes01Τα άτομα με λειτουργική αστάθεια εμφανίζουν επαναλαμβανόμενα διαστρέμματα και συχνή αίσθηση αστάθειας. Στην κλινική αξιολόγηση, ο αστράγαλος εμφανίζει κανονική λειτουργικότητα αλλά κάποιου βαθμού χαλαρότητα των συνδέσμων. Τα συμπτώματα που θα αναφέρει ο ασθενής είναι: πόνος, με αίσθηση μειωμένης λειτουργικότητας στον τραυματισμένο αστράγαλο σε σχέση με τον ετερόπλευρο. Η αίσθηση αστάθειας μπορεί να αποδοθεί σε πολλούς παράγοντες, όπως μυϊκή αδυναμία, στα μοτίβα μυϊκής ενεργοποίησης, μειωμένο εύρος κίνησης και διαταραγμένη ιδιοδεκτικότητα.

Η μηχανική αστάθεια ορίζεται ως η παθολογική χαλαρότητα των συνδέσμων του αστραγάλου. Αυτή εμφανίζεται στο 30% των τραυματισμών.

Οι περισσότεροι ασθενείς εμφανίζουν ένα μείγμα μηχανικής και λειτουργικής αστάθειας. Υπάρχει μια ευρεία συζήτηση στη βιβλιογραφία για την διαφοροποίηση των δυο τύπων σύμφωνα με τα συμπτώματα και την κλινική αξιολόγηση.

Στρατηγικές πρόληψης

Η πρόληψη είναι σημαντική, καθώς η αστάθεια, τόσο σε αθλητές, όσο και στον υπόλοιπο πληθυσμό, μπορεί να οδηγήσει σε σημαντικούς περιορισμούς, επηρεάζοντας την απόδοσή τους. Οι στρατηγικές πρόληψης εστιάζονται σε τέσσερις πυλώνες:

• Αξιολόγηση όλων των αρθρώσεων που επηρεάζονται από τον τραυματισμό
• Στρατηγικές για την διόρθωση της υπερκινητικότητας
• Στρατηγικές για την διόρθωση της υποκινητικότητας
• Προστασία των δομών στην φάση της επούλωσης

Ο μηχανισμός του τραυματισμού στο διάστρεμμα του αστραγάλου έχει ως αποτέλεσμα κάποιου βαθμού ρήξη των συνδέσμων της περιοχής, στη προσπάθεια προστασίας/αποτροπής της υπερβολικής αναστροφής και του υπτιασμού. Κατά συνέπεια μπορεί να αναπτυχθεί είτε υποκινητικότητα, είτε υπερκινητικότητα μιας ή περισσοτέρων από τις εμπλεκόμενες αρθρώσεις. overpronationΥπεξάρθημα ή αλλαγή στην ευθυγράμμιση της άρθρωσης του αστραγάλου, μπορεί να είναι ένας λόγος υποκινητικότητας, η οποία ορίζεται από τον Meadows ως: «ένα βιομηχανικό πρόβλημα, με μπλοκάρισμα της άρθρωσης στο ένα άκρο της και παρεμπόδιση του εύρους κίνησης προς το άλλο». Προκύπτει ως συνέπεια της υπερβολικής αναστροφής, που έχει ως αποτέλεσμα την πρόσθια μετατόπιση του αστραγάλου. Αν αυτή η θέση παραμείνει στη φάση της επούλωσης, ο τραυματισμένος αστραγαλοπερονικός σύνδεσμος επουλώνεται σε μια θέση επιμήκυνσης και φυσικά χάνει την μηχανική του ακεραιότητα, δηλαδή να συγκρατεί τη πρόσθια μετατόπιση του αστραγάλου. Έτσι οδηγείται η ποδοκνημική άρθρωση σε περιορισμό της ραχιαίας κάμψης. Τόσο η υπό, όσο και η υπέρ-κινητικότητα, επιβάλλεται να αξιολογούνται σε ασθενείς με διάστρεμμα του αστραγάλου, καθώς είναι επιρρεπείς να εμφανίσουν αστάθεια, ενώ στρατηγικές αντιμετώπισης πρέπει να ενσωματωθούν στην αποκατάσταση.

Η κατάσταση της λειτουργικότητας δεν αντανακλά απαραίτητα τη βέλτιστη επούλωση στο σύμπλεγμα της άρθρωσης του αστραγάλου μετά από διάστρεμμα. Συνεπώς, η θεραπεία δεν πρέπει να επιταχύνεται από την ομάδα αποκατάστασης.

Πηγές (Chronic Ankle Instability Risk Identification –Physiopedia)

1. Hiller CE, Kilbreath SL, Refshauge KM. Chronic ankle instability: evolution of the model. Journal of athletic training. 2011 Mar;46(2):133-41.
2. Fernández-de-las-Peñas C, editor. Manual therapy for musculoskeletal pain syndromes: An evidence-and clinical-informed approach. Elsevier Health Sciences; 2015 Jun 17
3. Löfvenberg R, Kärrholm J, Lund B. The outcome of nonoperated patients with chronic lateral instability of the ankle: a 20-year follow-up study. Foot & ankle international. 1994 Apr;15(4):165-9.
4. Konradsen L, Bech L, Ehrenbjerg M, Nickelsen T. Seven years follow‐up after ankle inversion trauma. Scandinavian journal of medicine & science in sports. 2002 Jun;12(3):129-35.
5. Konradsen L, Ravn JB. Prolonged peroneal reaction time in ankle instability. International journal of sports medicine. 1991 Jun;12(03):290-2.
6. Rosenbaum D, Becker HP, Gerngroß H, Claes L. Peroneal reaction times for diagnosis of functional ankle instability. Foot and ankle surgery. 2000 Mar;6(1):31-8.
7. Meeuwisse WH, Tyreman H, Hagel B, Emery C. A dynamic model of etiology in sport injury: the recursive nature of risk and causation. Clinical Journal of Sport Medicine. 2007 May 1;17(3):215-9.
8. Doherty C, Bleakley C, Hertel J, Caulfield B, Ryan J, Sweeney K, Patterson MR, Delahunt E. Lower limb interjoint postural coordination one year after first-time ankle sprain. Med Sci Sports Exerc. 2015 Mar 31;47(11):2398-405.
9. Doherty C, Bleakley C, Hertel J, Caulfield B, Ryan J, Sweeney K, Delahunt E. Inter-joint coordination strategies during unilateral stance 6-months following first-time lateral ankle sprain. Clinical Biomechanics. 2015 Feb 1;30(2):129-35.
10. Doherty C, Bleakley C, Hertel J, Caulfield B, Ryan J, Sweeney K, Delahunt E. Inter-joint coordination strategies during unilateral stance 6-months following first-time lateral ankle sprain. Clinical Biomechanics. 2015 Feb 1;30(2):129-35.
11. Doherty C, Bleakley CM, Hertel J, Caulfield B, Ryan J, Delahunt E. Laboratory measures of postural control during the star excursion balance test after acute first-time lateral ankle sprain. Journal of athletic training. 2015 Jun;50(6):651-64.
12. Doherty C, Bleakley C, Hertel J, Caulfield B, Ryan J, Delahunt E. Dynamic balance deficits 6 months following first-time acute lateral ankle sprain: a laboratory analysis. journal of orthopaedic & sports physical therapy. 2015 Aug;45(8):626-33.
13. Doherty C, Bleakley C, Hertel J, Caulfield B, Ryan J, Delahunt E. Dynamic balance deficits in individuals with chronic ankle instability compared to ankle sprain copers 1 year after a first-time lateral ankle sprain injury. Knee Surgery, Sports Traumatology, Arthroscopy. 2016 Apr 1;24(4):1086-95.
14. Doherty C, Bleakley C, Hertel J, Caulfield B, Ryan J, Delahunt E. Lower extremity function during gait in participants with first time acute lateral ankle sprain compared to controls. Journal of Electromyography and Kinesiology. 2015 Feb 1;25(1):182-92.
15. Doherty C, Bleakley CJ, Herte J, Caulfield B, Ryan J, Delahunt E. Gait biomechanics in participants, six months after first-time lateral ankle sprain.
16. Doherty C, Bleakley C, Hertel J, Caulfield B, Ryan J, Delahunt E. Locomotive biomechanics in persons with chronic ankle instability and lateral ankle sprain copers. Journal of science and medicine in sport. 2016 Jul 1;19(7):524-30.
17. Doherty C, Bleakley C, Hertel J, Sweeney K, Caulfield B, Ryan J, Delahunt E. Lower extremity coordination and symmetry patterns during a drop vertical jump task following acute ankle sprain. Human movement science. 2014 Dec 1;38:34-46.
18. Doherty C, Bleakley C, Hertel J, Caulfield B, Ryan J, Sweeney K, Patterson MR, Delahunt E. Coordination and symmetry patterns during the drop vertical jump, 6‐months after first‐time lateral ankle sprain. Journal of orthopaedic research. 2015 Oct;33(10):1537-44.
19. Doherty C, Bleakley C, Hertel J, Caulfield B, Ryan J, Sweeney K, Patterson MR, Delahunt E. Coordination and Symmetry Patterns During the Drop Vertical Jump in People With Chronic Ankle Instability and Lateral Ankle Sprain Copers. Physical therapy. 2016 Aug 1;96(8):1152-61.
20. Doherty C, Bleakley C, Hertel J, Caulfield B, Ryan J, Delahunt E. Single‐leg drop landing motor control strategies following acute ankle sprain injury. Scandinavian journal of medicine & science in sports. 2015 Aug;25(4):525-33.
21. Doherty C, Bleakley C, Hertel J, Caulfield B, Ryan J, Delahunt E. Single‐leg drop landing movement strategies 6 months following first‐time acute lateral ankle sprain injury. Scandinavian journal of medicine & science in sports. 2015 Dec;25(6):806-17.
22. Doherty C, Bleakley C, Hertel J, Caulfield B, Ryan J, Delahunt E. Single-leg drop landing movement strategies in participants with chronic ankle instability compared with lateral ankle sprain 'copers'. Knee Surgery, Sports Traumatology, Arthroscopy. 2016 Apr 1;24(4):1049-59.
23. Doherty C, Bleakley C, Hertel J, Caulfield B, Ryan J, Delahunt E. Recovery from a first-time lateral ankle sprain and the predictors of chronic ankle instability: a prospective cohort analysis. The American journal of sports medicine. 2016 Apr;44(4):995-1003.
24. Denegar CR, Miller III SJ. Can chronic ankle instability be prevented? Rethinking management of lateral ankle sprains. Journal of athletic training. 2002 Oct;37(4):430.
25. Viladot A, Lorenzo JC, Salazar J, Rodriguez A. The subtalar joint: embryology and morphology. Foot & ankle. 1984 Sep;5(2):54-66.
26. Orteza LC, Vogelbach WD, Denegar CR. The effect of molded and unmolded orthotics on balance and pain while jogging following inversion ankle sprain. Journal of Athletic Training. 1992;27(1):80.
27. Meadows JT, Meadows JT. Orthopedic differential diagnosis in physical therapy: a case study approach. New York, NY: McGraw-Hill; 1999.

Τελευταία άρθρα

  • Ο ΡΟΛΟΣ ΤΗΣ ΑΡΘΡΩΣΗΣ ΤΟΥ ΙΣΧΙΟΥ ΣΤΗΝ ΟΣΦΥΑΛΓΙΑ

    Ο ΡΟΛΟΣ ΤΗΣ ΑΡΘΡΩΣΗΣ ΤΟΥ ΙΣΧΙΟΥ ΣΤΗΝ ΟΣΦΥΑΛΓΙΑ

    | Χαράλαμπος Τιγγινάγκας MSc | Οσφυαλγία

    Ποιο είναι το πρώτο πράγμα που έρχεται στο μυαλό σας όταν κάποιος διαμαρτύρεται για πόνο στη μέση; Μπορεί να είναι μυϊκός σπασμός, εμπλοκή νευρικής ρίζας, αρθρίτιδα ή πρόβλημα στον μεσοσπονδύλιο δίσκο. Σπάνια συνδέουμε την άρθρωση του ισχίου (μηροκοτυλιαία άρθρωση) με τον πόνο στη μέση, παρόλο που σε αρκετές μελέτες έχει βρεθεί ισχυρή συσχέτιση μεταξύ της μειωμένης λειτουργικότητας της άρθρωσης του ισχίου και της παθολογίας στη σπονδυλική στήλη (1).

  • ΧΡΟΝΙΟΣ ΠΟΝΟΣ - ΚΡΑΝΙΟΪΕΡΗ ΘΕΡΑΠΕΙΑ

    ΧΡΟΝΙΟΣ ΠΟΝΟΣ - ΚΡΑΝΙΟΪΕΡΗ ΘΕΡΑΠΕΙΑ

    | Χαράλαμπος Τιγγινάγκας MSc | Χρόνιος Πόνος - Ινομυαλγία

    Η Κρανιοϊερή Θεραπεία είναι μια ήπια Χειροθεραπεία, που επιδρά μέσω του συστήματος της περιτονίας αξιοποιώντας τη δυνατότητας του σώματος για αυτοθεραπεία. Έχει τη ρίζα της στην Κρανιακή Οστεοπαθητική, ενώ εμπνευστής της ήταν ο Αμερικανός Οστεοπαθητικός Dr John Upledger,Do. Το Διεθνές Ινστιτούτο Upledger (The Upledger Institute International), ευθυγραμμιζόμενο με τις νέες επιστημονικές έρευνες, συνεχώς εξελίσσει τα πρωτόκολλα και τη θεώρηση της Κρανιοϊερής θεραπείας, εστιάζοντας στην ασφάλεια, στην αξιολόγηση και στην θεραπευτική επίδραση.

  • ΛΕΜΦΙΚΗ ΠΑΡΟΧΕΤΕΥΣΗ (MLD) ΓΙΑ ΤΗ ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΤΟΥ ΛΕΜΦΟΙΔΗΜΑΤΟΣ: ΣΥΣΤΗΜΑΤΙΚΗ ΑΝΑΣΚΟΠΗΣΗ

    ΛΕΜΦΙΚΗ ΠΑΡΟΧΕΤΕΥΣΗ (MLD) ΓΙΑ ΤΗ ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΤΟΥ ΛΕΜΦΟΙΔΗΜΑΤΟΣ: ΣΥΣΤΗΜΑΤΙΚΗ ΑΝΑΣΚΟΠΗΣΗ

    | Χαράλαμπος Τιγγινάγκας MSc | Λεμφοίδημα

    Η λεμφική παροχέτευση (Manual Lymphatic Drainage – MLD), είναι ευρέως αποδεκτή ως συντηρητική θεραπεία για το λεμφοίδημα. Οι ερευνητές με αυτή τη συστηματική ανασκόπηση στόχευσαν να αξιολογήσουν την αποτελεσματικότητα της σε ασθενείς ευρισκόμενους σε ομάδα υψηλού κινδύνου να εμφανίσουν λεμφοίδημα ή ζουν με αυτό.

  • ΚΟΚΚΥΓΟΔΥΝΙΑ - Αποτελεσματικότητα των διαθέσιμων θεραπειών (ΑΝΑΣΚΟΠΗΣΗ)

    ΚΟΚΚΥΓΟΔΥΝΙΑ - Αποτελεσματικότητα των διαθέσιμων θεραπειών (ΑΝΑΣΚΟΠΗΣΗ)

    | Χαράλαμπος Τιγγινάγκας MSc | Οσφυαλγία

    Ο όρος κοκκυγοδυνία περιγράφει τον πόνο στον κόκκυγα, ή γύρω απ’ αυτόν, κυρίως κατά το κάθισμα. Η κατάσταση της κοκκυγοδυνίας αναφέρθηκε για πρώτη φορά το 1600, αλλά ως όρος χρησιμοποιήθηκε από τον Simpson, το 1859.

  • ΠΡΟΕΛΕΥΣΗ ΑΥΧΕΝΙΚΗΣ ΚΕΦΑΛΑΛΓΙΑΣ (ΕΡΕΥΝΑ)

    ΠΡΟΕΛΕΥΣΗ ΑΥΧΕΝΙΚΗΣ ΚΕΦΑΛΑΛΓΙΑΣ (ΕΡΕΥΝΑ)

    | Χαράλαμπος Τιγγινάγκας MSc | Αυχενικό Σύνδρομο

    Αυχενική κεφαλαλγία/πονοκέφαλος χαρακτηρίζεται ο πόνος που έχει προέλευση από την αυχενική μοίρα της σπονδυλικής στήλης. Ο πόνος ξεκινά από τον αυχένα και το πίσω μέρος του κεφαλιού και ακτινοβολεί προς τα εμπρός. Δεν πρέπει να συγχέεται με τις ημικρανίες και τις άλλες μορφές πονοκεφάλου, καθώς πρόκειται για δευτερογενή πόνο, πόνο δηλαδή που προέρχεται από μια υποκείμενη πάθηση.  

  • Η ΘΕΣΗ ΤΗΣ ΚΕΦΑΛΗΣ ΣΤΗ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΤΟΥ ΣΩΜΑΤΟΣ - ΜΙΑ ΣΥΣΤΗΜΑΤΙΚΗ ΑΝΑΣΚΟΠΗΣΗ

    Η ΘΕΣΗ ΤΗΣ ΚΕΦΑΛΗΣ ΣΤΗ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΤΟΥ ΣΩΜΑΤΟΣ - ΜΙΑ ΣΥΣΤΗΜΑΤΙΚΗ ΑΝΑΣΚΟΠΗΣΗ

    | Χαράλαμπος Τιγγινάγκας MSc | Σκέψεις

    Το κεφάλι είναι σημαντικό στοιχείο της βιοκινητικής αλυσίδας. Υπό φυσιολογικές συνθήκες, πρέπει να βρίσκεται κατά μήκος της μέσης γραμμής τού σώματος. Εξαιτίας της θέσης του, αλλά και του γεγονότος ότι αποτελεί περίπου του 6% του συνολικού βάρους του σώματος, πολλοί συγγραφείς πιστεύουν ότι έχει σημαντικό αντίκτυπο στην λειτουργία του.

  • ΔΥΣΚΑΜΠΤΟΣ ΑΥΧΕΝΑΣ: ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΑΘΟΛΟΓΙΑ ΣΤΟΝ ΠΟΝΟ

    ΔΥΣΚΑΜΠΤΟΣ ΑΥΧΕΝΑΣ: ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΑΘΟΛΟΓΙΑ ΣΤΟΝ ΠΟΝΟ

    | Χαράλαμπος Τιγγινάγκας MSc | Αυχενικό Σύνδρομο

    Ένα συνηθισμένο σύμπτωμα για το οποίο συχνά οι ασθενείς παραπονούνται και αναζητούν βοήθεια είναι ο «δύσκαμπτος αυχένας». Αυτός ο άτυπος όρος μπορεί να αναφέρεται σε συμπτώματα που κυμαίνονται από την γενική δυσκαμψία της αυχενικής μοίρας τής σπονδυλικής στήλης, έως την ακινητοποίηση και τον οξύ πόνο, ή  μπορεί να αναφέρεται σε πόνο που ακτινοβολεί στο άνω άκρο και περιορίζει την ικανότητα στροφής τού κεφαλιού σε μια ή περισσότερες κατευθύνσεις.

  • Ο ΡΟΛΟΣ ΤΟΥ ΜΕΣΟΣΠΟΝΔΥΛΙΟΥ ΔΙΣΚΟΥ

    Ο ΡΟΛΟΣ ΤΟΥ ΜΕΣΟΣΠΟΝΔΥΛΙΟΥ ΔΙΣΚΟΥ

    | Χαράλαμπος Τιγγινάγκας MSc | Σκέψεις

    Ο μεσοσπονδύλιος δίσκος είναι ένας  πεπλατυσμένος δίσκος, που βρίσκεται ανάμεσα στα σώματα των σπονδύλων. Αποτελείται από τον πηκτοειδή πυρήνα στο κέντρο του ως το ζελατινοειδές και εύπλαστο μέρος και τον ινώδη δακτύλιο που τον περιβάλει συγκρατώντας τον στην θέση του, είναι το πιο σκληρό και ινώδες  μέρος. 

  • ΟΣΦΥΑΛΓΙΑ: ΤΙ ΠΡΟΣΔΟΚΟΥΝ ΟΙ ΑΣΘΕΝΕΙΣ ΚΑΙ ΤΙ ΕΙΚΑΖΟΥΝ ΟΙ ΙΑΤΡΟΙ (ΕΡΕΥΝΑ)

    ΟΣΦΥΑΛΓΙΑ: ΤΙ ΠΡΟΣΔΟΚΟΥΝ ΟΙ ΑΣΘΕΝΕΙΣ ΚΑΙ ΤΙ ΕΙΚΑΖΟΥΝ ΟΙ ΙΑΤΡΟΙ (ΕΡΕΥΝΑ)

    | Χαράλαμπος Τιγγινάγκας MSc | Σκέψεις

    Ο πόνος στην μέση είναι ένα πρόβλημα που αφορά πάρα πολλούς ανθρώπους και δεν παύει ποτέ να είναι επίκαιρο. Σύμφωνα με το National Center for Health Statistics (U.S.A.), περίπου ένας στους τέσσερεις ενήλικες αναφέρει ότι τον προηγούμενο μήνα είχε κρίση πόνου στη μέση που διήρκησε τουλάχιστον μια ημέρα, ενώ το 25% των ενηλίκων που ερωτήθηκαν ανάφεραν ότι τους προηγούμενους τρεις μήνες είχαν παρουσιάσει πόνο στη μέση.

  • ΠΟΝΟΣ ΣΤΗΝ ΕΞΩΤΕΡΙΚΗ ΕΠΙΦΑΝΕΙΑ ΤΟΥ ΓΟΝΑΤΟΣ

    ΠΟΝΟΣ ΣΤΗΝ ΕΞΩΤΕΡΙΚΗ ΕΠΙΦΑΝΕΙΑ ΤΟΥ ΓΟΝΑΤΟΣ

    | Χαράλαμπος Τιγγινάγκας MSc | Κάτω άκρα

    Σε ασθενείς με πόνο στην έξω επιφάνεια του γόνατος μπορεί να εμπλέκεται η αρθρική ένωση κνήμης και περόνης. Μια από τις βασικές λειτουργίες της αρθρικής ένωσης κνήμης – περόνης είναι να αποτρέπει τις στροφικές τάσεις τού άκρου ποδιού κατά την βάδιση.



    • ΑΛΚΙΜΑΧΟΥ 3-5/116 34/ΑΘΗΝΑ
    • 210 7220562
    • Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

    ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΤΕ ΜΑΣ

    Συνδεθείτε με τα κοινωνικά μας δίκτυα "Social Media" και ανακαλύψετε τις νεότερες πληροφορίες

    Who's Online

    Αυτήν τη στιγμή επισκέπτονται τον ιστότοπό μας 71 guests και κανένα μέλος

    © Physio.gr All rights reserved.
    by Avatar.gr.