"ΚΑΤΕΥΘΥΝΟΜΕΝΗ ΓΝΩΣΗ ΣΤΗΝ ΙΑΤΡΙΚΗ" Μέρος 3ο

Στο τρίτο και τελευταίο μέρος αυτής της ανάλυσης θα αναφερθώ στις αμαρτωλές πρακτικές των φαρμακευτικών εταιρειών, πρακτικές που έχουν σαν στόχο υγιείς ισολογισμούς, αλλά μόνον σαν υποπροϊόν την υγεία. Αυτό αποδεικνύεται άλλωστε από το γεγονός ότι ο προϋπολογισμός που αφορά την διερεύνηση της αγοράς και την διαφήμιση ξεπερνά κατά πολύ τους προϋπολογισμούς της επιστημονικής έρευνας.

 Νίκου Φίλια , Ιατρού Διευθυντή Μ.Ε.Θ. του Νοσοκομείου « Ο Άγιος Σάββας »

Ενώ είναι σχετικά εύκολο να εντοπίσουμε τους κακούς, θα ήταν ιδιαίτερα χρήσιμο και διδακτικό να αναρωτηθούμε ποιος είναι ο ρόλος των μη κακών. Το κακό μπορεί να ξεκινά από τα άνομα οικονομικά συμφέροντα των κακών εταιρειών, αλλά η διασπορά του γίνεται από τους μη κακούς. Ποίοι είναι αυτοί; Εκμαυλισμένοι γιατροί, πανεπιστημιακοί δάσκαλοι, τυμβωρύχοι δημοσιογράφοι και σε τελική ανάλυση ο παραπληροφορημένος ανυποψίαστος πληθυσμός.

Είναι από όλους μας αποδεκτό το ανελέητο κυνήγι του κέρδους. Αυτό που επέτρεψε σε γνωστή φαρμακευτική εταιρεία να αναστείλει σαν οικονομικά ασύμφορη την έρευνα μίας ελπιδοφόρας για την καταπολέμηση του AIDS ουσίας (science). Είναι γιατροί αυτοί που επέτρεψαν σε έναν από τους μεγαλύτερους παραγωγούς τροφίμων να κατατρομοκρατήσει τους καταναλωτές με τον μύθο της χοληστερίνης, μετατρέποντας τον 50% του ενήλικα πληθυσμού σε υποψήφιους εμφραγματίες, προκειμένου να πουλήσει τα λάδια και τις μαργαρίνες της. Παιδίατροι είναι αυτοί που όπως κατήγγειλε ο FANCONI δεν διαμαρτυρήθηκαν όταν άλλη γνωστή εταιρεία έπειθε τις σκελετωμένες μητέρες του τρίτου κόσμου να σταματούν τον θηλασμό με το επιχείρημα ότι οι συνθετικές τροφές είναι πιο υγιείς. Γιατροί είναι αυτοί που συγκροτούν τα διάφορα «διαγνωστο-θεραπευτικά» κέντρα πέρα από κάθε αναγκαιότητα αλλά και γιατροί είναι αυτοί που τα συντηρούν με άχρηστες και συνάμα πανάκριβες εξετάσεις προκειμένου να εξασφαλίσουν το ποσοστό τους. Γιατροί είναι αυτοί που διαφημίζουν το περιοδικό check - up, μία μέθοδο που κατά γενική ομολογία έχει αποδειχθεί ότι μόνον κατ' εξαίρεση μπορεί να προλάβει κάποια πάθηση. Γιατροί είναι αυτοί που συνταγογραφούν άχρηστα φάρμακα συμμετέχοντας σε επονείδιστες συναλλαγές. Γιατροί είναι αυτοί που εκμεταλλευόμενοι το φόβο του θανάτου και της φθοράς εξασφαλίζουν αστρονομικές αμοιβές.

Οι πανεπιστημιακοί δάσκαλοι σπάνια έχουν τον χρόνο να τιμήσουν την έδρα τους με την παρουσία τους ώστε να προβληματιστούν και να προβληματίσουν τους φοιτητές τους για την πορεία της επιστήμης τους.

Τέλος ο άβουλος και γεμάτος ενοχές πληθυσμός αγοράζει την υγεία σαν να πρόκειται για οποιοδήποτε καταναλωτικό αγαθό, πιστεύοντας ότι όσο πιο εντυπωσιακά είναι πακεταρισμένο και ακριβό τόσο αυξάνει την κοινωνική του καταξίωση.

Στην υγεία λειτουργούνε συχνά μηχανισμοί σαν αυτούς των γραφείων κηδειών, όπου η πολυτέλεια της κηδείας εκφράζει περισσότερο το μέγεθος των ενοχών και την δίψα της κοινωνικής προβολής, παρά την αγάπη για τον μακαρίτη. Μέσα από διάφορες ενοχές ζητάνε από τον γιατρό να κάνει το πάν για τον πάσχοντα αγνοώντας αν σε τελευταία ανάλυση με τον τρόπο αυτόν μήπως δίνεται τελικά μία εντολή κατακρεούργησης;  Σπάνια αναρωτιόμαστε αν η παρέμβαση μας έχει κάποιο όφελος. Υπολογίζεται ότι στις Μ.Ε.Θ. ποσοστό 10 -18 % των θανάτων είναι ιατρογενείς. Παρόλο αυτό το γεγονός όμως είναι συχνή η τακτική γιατρών και εταιρειών να έρχονται σε κάποια συναλλαγή προσφοράς ταξιδιών με τον όρο να καταναλωθούν ποσότητες υλικών και φαρμάκων ανεξάρτητα από ενδείξεις. Πρόσφατα σε μία επιτροπή που συμμετέχω προτάθηκε σοβαρότατα να κρίνεται η αποτελεσματικότητα των Μ.Ε.Θ. από τον αριθμό των επιθετικών πράξεων που πραγματοποιούνται. Δεν είναι το οικονομικό όφελος το μόνο κίνητρο, είναι οι μωροφιλοδοξίες που υποβαθμίζουν τους ασθενείς σε υλικό παραγωγής εργασιών χωρίς κανένα επιστημονικό αντίκρισμα, γνωρίζοντας ότι όποια ασυναρτησία και αν γραφτεί κάποιο «επιστημονικό» περιοδικό ή συνέδριο θα την αποδεχτεί. Υπάρχει ένας όρος που χαρακτηρίζει αυτήν την υπερπληθώρα εργασιών «εργασιορύπανση». Είναι τέτοιο το σύστημα αξιολόγησης των γιατρών που αυτή η εργασιορύπανση μαζί με τις πολιτικές και κοινωνικές γνωριμίες παίζουν σημαντικό στην προώθηση της καριέρας.

Μπερδεμένοι μέσα σε ένα δάσος φιλοδοξιών και οικονομικών συμφερόντων ξεχνάμε εύκολα ότι σήμερα στην εποχή των υπερήχων, των μαγνητικών τομογράφων κ.α. η υγεία βρίσκεται στο επίπεδο της δεκαετίας του 1960. Η θεαματική μεταπολεμική αύξηση της προσδοκώμενης επιβίωσης, οφείλεται κύρια στην άνοδο του βιοτικού επιπέδου καθώς και στην καταπολέμηση της παιδικής θνησιμότητας παρά το γεγονός ότι οι παιδίατροι διεθνώς είναι οι χαμηλότερα αμειβόμενοι γιατροί. Ξεχνάμε ακόμα ότι κάθε εβδομάδα 250.000 παιδιά πεθαίνουν από ελλιπή διατροφή, ενώ για κάθε ασθενή που βγαίνει ζωντανός από τις Μ.Ε.Θ., δεκάδες νέων σκοτώνονται στα πεδία των μαχών για σκοτεινά συμφέροντα αγνώστων παραγόντων.

Στη Μονάδα που εργάζομαι προσπαθήσαμε να αναλύσουμε την άμεση και απώτερη θνησιμότητα των ασθενών μας. Το ποσοστό των θανάτων μέσα στην Μονάδα ήταν 24,8 %, μέσα δηλαδή στα διεθνή αποδεκτά ποσοστά. Δώδεκα μήνες αργότερα η θνησιμότητα των εξερχόμενων από την Μ.Ε.Θ. φτάνει το 40%. Στη συνέχεια με διαφόρους αποδεκτούς δείκτες συνεκτιμήσαμε αυτό που λέγεται ποιότητα ζωής αυτών που επιβίωσαν, το 11,5 % νοσηλεύονταν ακόμα σε νοσοκομεία, το 48,5% ήταν κλινήρης και μόνον το 34% είχε αποδεκτή ποιότητα ζωής. Με την εργασία αυτήν δε πρωτοτυπούμε. Υπάρχουν πολλές τεκμηριωμένες μελέτες που θέτουν τα ίδια ερωτήματα. Ερωτήματα που ουδέποτε κατάφεραν να ξεπεράσουν το άβατο των αμφιθεάτρων ώστε να αποτελέσουν αιτία προβληματισμού φοιτητών και δασκάλων.

Το 1848 ο Semmelweis κατήγγειλε ότι η φοβερή θνησιμότητα στον επιλόχιο πυρετό οφείλονταν στο γεγονός ότι οι γιατροί συνήθιζαν να πλένουν τα χέρια τους μετά και όχι πριν τον τοκετό, θεωρήθηκε αιρετικός και κυνηγήθηκε άγρια. Όταν επιτέλους οι γιατροί πείστηκαν η θνησιμότητα μειώθηκε στο 1/15. Δεν υπάρχει σήμερα ούτε ένα αντιβιοτικό που να έχει καταφέρει ένα τέτοιο αποτέλεσμα. Υπολογίζεται ότι η συνεισφορά της στρεπτομυκίνης δεν ξεπερνά το 3% .

Ας αναφερθούμε σε κάποιον οικείο τον Ιπποκράτη. Τα γραπτά του ποτέ δεν αναλύθηκαν στα αμφιθέατρα, όχι σαν προγονο-λατρεία, αλλά σαν πηγή προβληματισμού. Διδάσκει ο Ιπποκράτης ότι δεν πρέπει να προσπαθούμε να διατηρήσουμε στην ζωή ασθενείς που η αρρώστια έχει κατακυριεύσει. Απλά δεν πρέπει να τυραννάμε τον ασθενή, όταν η νόσος του είναι η έκφραση του βιολογικού του τέλους, αντίθετα ο ασθενής έχει το δικαίωμα ενός αξιοπρεπούς θανάτου. Ποια είναι η καθημερινή πρακτική, πάσχοντες που η νόσος τους έχει κατακυριεύσει να υφίστανται μία οδυνηρή και πανάκριβη ιατρική, χωρίς προοπτική. Όσο πιο κοινωνικά γνωστός είναι ο ασθενής τόσο μακρύτερο και το μαρτύριο. Στον Τίτο διήρκεσε 120 ημέρες, στον Χιροχίτο 100 ενώ στον Φράνκο μόνο 50. Στις Η.Π.Α. το 10% του πληθυσμού είναι πάνω από 80 ετών. Καταναλώνει το 17% των δαπανών υγείας και από αυτό το 15% ξοδεύεται για τους τελευταίους 6 μήνες της ζωής.

Για όσους ο Ιπποκράτης φαίνεται ξεπερασμένος στην εποχή του διαστήματος και της Γενετικής θα τους παραπέμψω σε δεκάδες σύγχρονες μελέτες όπου αποδεικνύεται ότι ο παράγοντας που καθορίζει την επιβίωση του ασθενούς, ανεξάρτητα από την όποια ιατρική παρέμβαση, είναι η βαρύτητα, η έκβαση και η διεργασία της νόσου. Δηλαδή αυτό που ο Ιπποκράτης εκφράζει μα την λέξη «κατακυρίευση».

Τον τελευταίο καιρό είναι της μόδας η κριτική στον Διαφωτισμ. Ο ορθολογισμός υποκαθίσταται όλο και πιο πολύ από την αστρολογία και τον σκοταδισμό, την μεταφυσική των ηλιθίων όπως έλεγε και ο Adorno. Δεν πρέπει να λησμονούμε ότι η ουσία του Διαφωτισμού πέρα από τις όποιες διαστρεβλώσεις είναι η ανησυχία, το κριτικό πνεύμα, η έρευνα και η αμφισβήτηση κάθε Ανθρώπινης και Θεϊκής τάξης πραγμάτων. Μέσα από αυτό το πνεύμα η αμφισβήτηση της παντοδυναμίας της Επιστήμης μας, της Μηχανιστικής Ιατρικής, σε καμία περίπτωση δεν σημαίνει την απόρριψη της, αλλά είναι η απαίτηση για τον εξανθρωπισμό της ενώ η κοινωνία των υπευθύνων και σκεπτόμενων πολιτών ο ΜΟΝΟΣ πόλος αντίστασης στην κατευθυνόμενη γνώση απ' όπου και αυτή αν προέρχεται.

Τελευταία άρθρα

  • ΧΕΙΡΟΘΕΡΑΠΕΙΑ, ΟΡΜΟΝΕΣ & ΟΜΟΙΟΣΤΑΣΗ

    ΧΕΙΡΟΘΕΡΑΠΕΙΑ, ΟΡΜΟΝΕΣ & ΟΜΟΙΟΣΤΑΣΗ

    | Χαράλαμπος Τιγγινάγκας MSc | Σκέψεις

    Τα τελευταία χρόνια, λόγω των αυξανόμενων ενδείξεων για την αποτελεσματικότητα της στη μείωση του πόνου, της αναπηρίας, την αποφυγή της φοβίας και της pipetting potential cure for brain disordersκαταστροφολογίας (αντίληψης ότι θα συμβεί το χειρότερο εξαιτίας του πόνου), υπάρχει αυξημένο ενδιαφέρον για την εκπαίδευση στη Νευροεπιστήμη του Πόνου (Pain Neuroscience Education - PNE). Διδάσκει τους ασθενείς, ιδιαίτερα εκείνους με χρόνιο πόνο, την βιολογία και τη φυσιολογία της εμπειρίας του πόνου, συμπεριλαμβανομένων διεργασιών όπως η κεντρική ευαισθητοποίηση, η περιφερική ευαισθητοποίηση, η αλλοδυνία και η νευροπλαστικότητα.

    Με πρώτη ματιά, αυτό το νευροβιολογικό μοντέλο δεν συμβαδίζει με το παραδοσιακό Βιοϊατρικό μοντέλο που χρησιμοποιούμε στην Χειροθεραπεία (Manual Therapy). Παραδοσιακά το Βιοϊατρικό μοντέλο εστιάζει στην ανατομία, την παθολογοανατομία και την εμβιομηχανική. Η αποτελεσματικότητα του όμως είναι περιορισμένη, κυρίως λόγω της αδυναμίας του να βοηθήσει τους ασθενείς να αντιληφθούν τι τους συμβαίνει, ιδιαίτερα σε περιπτώσεις χρόνιου πόνου, ώστε να αποφύγουν τη φοβία και την καταστροφολογία.

    Αυτή η αντίθεση μεταξύ της Χειροθεραπείας και της Νευροεπιστήμης του Πόνου, έχει φαινομενικά πολώσει τους οπαδούς της καθεμιάς προσέγγισης, με την μία να αντιλαμβάνεται την προσέγγιση ως προσέγγιση με χειρισμούς “hands-on” και την άλλη ως προσέγγιση χωρίς χειρισμούς “hands-off’. Αυτή η αντίληψη είναι τελείως λανθασμένη. Η ενδεδειγμένη αντίληψη περιλαμβάνει τη σύνθεση των δυο.  

    Δεν είναι όλα τα αγγίγματα το ίδιο

    manual therapy head s01Ο πρωταρχικός τρόπος για να αντιληφθούμε το σώμα μας στο περιβάλλον είναι μέσω της αίσθησης της αφής, αρχής γενομένης από το άγγιγμα της μαμάς και του μωρού. Οι Χειροθεραπευτές έχουν το προνόμιο να είναι σε θέση να βοηθήσουν τους ανθρώπους μέσω της αφής. Ωστόσο, σύμφωνα με τον Boehme και τους συναδέλφους του, ορισμένες μορφές αφής μπορεί να έχουν πιο ισχυρό αντίκτυπο από άλλες (1). Σύμφωνα με αυτή τη μελέτη, επειδή ο εγκέφαλος προσπαθεί να προβλέψει τις αισθητηριακές συνέπειες κάθε πράξης, αποδίδει λιγότερη σημασία στο αυτό-άγγιγμα αφού τα ερεθίσματα αυτά είναι αναμενόμενα. Δηλαδή, ο εγκέφαλος δίνει μεγαλύτερη προσοχή στο άγγιγμα από κάποιον άλλο (πρωτότυπο ερέθισμα – novel stimuli)αφού δεν είναι σε θέση να προβλέψει το αποτέλεσμα. Αν προχωρήσουμε ένα βήμα παραπέρα, μπορούμε να ισχυριστούμε ότι το νέο άγγιγμα κατά τη διάρκεια μιας θεραπευτικής συνεδρίας, με τον ασθενή ενεργά εμπλεκόμενο, ενισχύει την αισθητική επιρροή, που οδηγεί σε αυξημένη διέγερση του νευρικού συστήματος και μεγαλύτερο θεραπευτικό αντίκτυπο.

    Ενίσχυση της Ομοιόστασης

    Η ομοιόσταση αναφέρεται στην ικανότητα του σώματος να διατηρεί ένα σταθερό εσωτερικό περιβάλλον μέσω της ρύθμισης των ορμονών, της θερμοκρασίας του σώματος, της οξύτητας-αλκαλικότητας (pH), της αρτηριακής πίεσης και των επιπέδων ορισμένων θρεπτικών συστατικών, με στόχο να διατηρούνται οι ιστοί μας οξυγονωμένοι και τα κύτταρα μας με καλή θρέψη. Για να διατηρήσουμε αυτή τη σταθερή κατάσταση, το σώμα μας εκκρίνει ορμόνες όπως η αδρεναλίνη και η κορτιζόλη. Η αδρεναλίνη αυξάνει τον καρδιακό ρυθμό, την αρτηριακή πίεση και τα αποθέματα ενέργειας. Η κορτιζόλη αυξάνει τη γλυκόζη στην κυκλοφορία του αίματος και έχει πολλές ευεργετικές επιδράσεις στο ανοσοποιητικό σύστημα και μεταξύ άλλων οργάνων στον εγκέφαλο. Η κορτιζόλη δεν έχει καλή φήμη, αλλά σε καταστάσεις «μάχης-φυγής», η κορτιζόλη μετριάζει τις αντιδράσεις του ανοσοποιητικού συστήματος, καταστέλλει το πεπτικό σύστημα, ενώ ταυτόχρονα επικοινωνεί με περιοχές του εγκεφάλου που ελέγχουν τη γνωστική λειτουργία, τη διάθεση, τα κίνητρα και τον φόβο.

    Οι βιοχημικοί μεσολαβητές όπως η κορτιζόλη και η αδρεναλίνη μας βοηθούν να προσαρμοστούμε, αρκεί να είναι ενεργοποιημένοι, όταν τους χρειαζόμαστε, με ισορροπημένο τρόπο και μετά να απενεργοποιούνται όταν τελειώσει η πρόκληση. Όταν αυτό δεν συμβαίνει, αυτές οι «ορμόνες του στρες» μπορούν να προκαλέσουν δυσμενείς αλλαγές στον εγκέφαλο και το σώμα, π.χ. υψηλή ή χαμηλή αρτηριακή πίεση, συσσώρευση κοιλιακού λίπους κ.λπ. Όταν υπάρχει ανισορροπία στους βιοχημικούς μεσολαβητές,  τότε χρησιμοποιούμε τον όρο αλλοστατικό φορτίο. Αν αυτό συνεχιστεί τότε έχουμε αλλοστατική υπερφόρτωση, όπως συμβαίνει στο τοξικό στρες.

    Πως η Χειροθεραπεία μειώνει την αλλοστατική υπερφόρτωση μέσω των ορμονών;

    Καθώς η νευροχημική ισορροπία που έχουν εξελιχθεί εδώ και χιλιετίες διαταράσσεται από τη σημερινή σύγχρονη ζωή, οι άνθρωποι γίνονται πιο επιρρεπείς στην κατάθλιψη, το άγχος και τον πόνο.

    Το ακρωνύμιο DOSE (Ντοπαμίνη, Οκυτωκίνη, Σεροτονίνη και Ενδορφίνες) χρησιμοποιείται για να περιγράψει την ορμονική τετράδα που είναι υπεύθυνη για να νιώθουμε καλά, και παρόλο που υπάρχουν πολλοί τρόποι για να διεγείρουμε την έκκρισή τους, θα επικεντρωθούμε σε αυτούς που μπορούμε να πετύχουμε με τα χέρια μας.

    pexels andreaΣτους ασθενείς αρέσει να θέτουν και να επιτυγχάνουν θεραπευτικούς στόχους, όπως την ελευθερία στη κίνηση, στη βελτίωση της στάσης και την ενίσχυση της απόδοσης με λιγότερο πόνο. Μπορούμε να εκμεταλλευτούμε την κατανόηση μας όσο αφορά τη δράση της ντοπαμίνης -την ορμόνη της ευτυχίας- για να τους ενισχύσουμε αυτή την επιθυμία. Αρχικά βάζουμε μικρούς ρεαλιστικούς θεραπευτικούς στόχους, ώστε ο εγκέφαλος του ασθενή να «γιορτάζει» κάθε φορά που επιτυγχάνει τον στόχο του και στη συνέχεια προχωράμε στον επόμενο. Η ορμόνη της ανταμοιβής και της ευχαρίστησης θα του δώσει ώθηση πριν καν ξεκινήσει η συνεδρία της Χειροθεραπείας.

    Το φιλικό, ασφαλές και ταυτιζόμενο συναισθηματικά περιβάλλον, ενισχύει τη δημιουργία κοινωνικών δεσμών που ενεργοποιεί τη ροή της ωκυτοκίνης στον ασθενή. Οι ερευνητές έχουν διαπιστώσει ότι η διαπροσωπική αφή όχι μόνο διεγείρει την απελευθέρωση της οκυτωκίνης, αλλά μειώνει επίσης το καρδιαγγειακό στρες και ενισχύει την ανοσολογική λειτουργία (2).

    Ο πιο αποτελεσματικός και φυσικός τρόπος για την ενίσχυση της έκκρισης σεροτονίνης είναι μέσω της άσκησης, της βιοκοινωνικής σύνδεσης και της αποτελεσματικής Χειροθεραπείας. Μην εκπλαγείτε αν ο ασθενής σας κοιμηθεί στο εξεταστικό τραπέζι κατά τη διάρκεια των χειρισμών, καθώς η έκκριση σεροτονίνης είναι ένα βασικό συστατικό του ύπνου. Παράλληλα με την Χειροθεραπεία, για την έκκριση σεροτονίνης ρόλο παίζει ο σεβασμός και προσοχή που δίνεται στον ασθενή από την πρώτη επαφή.

    Οι ενδορφίνες απελευθερώνονται από το νευρικό σύστημα ως απάντηση σε αγχωτικές καταστάσεις, απειλή ή πόνο. Προσωρινά αντιμετωπίζουν τον πόνο με τον ίδιο τρόπο όπως η φαρμακευτική αγωγή (π.χ. μορφίνη, κωδεΐνη). Σε συνδυασμό με τη σεροτονίνη βοηθούν την ανακούφιση του άγχους και της κατάθλιψης. Σύμφωνα με τους ερευνητές η αργή, παρατεταμένη εν τω βάθει εργασία στους ιστούς διεγείρει την απελευθέρωση ενδορφινών ανακουφίζοντας τον πόνο. Σε βάθος χρόνου, με την πρόοδο των συνεδριών αυξάνεται η εμπιστοσύνη στη θεραπευτική παρέμβαση.   

    Συμπεράσματα

    Το σώμα μας περιλαμβάνει ένα περίπλοκο ορμονικό σύστημα που εργάζεται για την επιβίωση μας. Ανταμείβει τις ευεργετικές δράσεις απελευθερώνοντας καλές χημικές ουσίες στο σώμα, ενισχύοντας επιπλέον την επιθυμία για περισσότερες. Καθώς ο θεραπευτικός στόχος μας είναι η ισορροπία, η χαλάρωση και η επούλωση μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε τις τεχνικές μας για να δώσουμε ώθηση σε αυτές τις βασικές ορμόνες της ευτυχίας, ενισχύοντας παράλληλα την εκπαίδευση των ασθενών στη νευροεπιστήμη του πόνου.

    Πηγές

    1. Boehme R, Hauser S, Gerling G, Heilig M, and Olausson H, Distinction of self produced touch and social touch at cortical and spinal cord levels PNAS (2019) 116 (6) 2290-2299; published ahead of print.
    2. Gutkowska, J., Jankowski, M., & Antunes-Rodrigues, J. (2014). The role of oxytocin in cardiovascular regulation. Brazilian Journal of Medical and Biological Research.
    3. Vigotsky, A., & Bruhns, R. (2015) The role of descending modulation in manual therapy and its analgesic implications: a narrative review. Pain Research and Treatment.
  • Ο ΡΟΛΟΣ ΤΗΣ ΑΡΘΡΩΣΗΣ ΤΟΥ ΙΣΧΙΟΥ ΣΤΗΝ ΟΣΦΥΑΛΓΙΑ

    Ο ΡΟΛΟΣ ΤΗΣ ΑΡΘΡΩΣΗΣ ΤΟΥ ΙΣΧΙΟΥ ΣΤΗΝ ΟΣΦΥΑΛΓΙΑ

    | Χαράλαμπος Τιγγινάγκας MSc | Οσφυαλγία

    Ποιο είναι το πρώτο πράγμα που έρχεται στο μυαλό σας όταν κάποιος διαμαρτύρεται για πόνο στη μέση; Μπορεί να είναι μυϊκός σπασμός, εμπλοκή νευρικής ρίζας, αρθρίτιδα ή πρόβλημα στον μεσοσπονδύλιο δίσκο. Σπάνια συνδέουμε την άρθρωση του ισχίου (μηροκοτυλιαία άρθρωση) με τον πόνο στη μέση, παρόλο που σε αρκετές μελέτες έχει βρεθεί ισχυρή συσχέτιση μεταξύ της μειωμένης λειτουργικότητας της άρθρωσης του ισχίου και της παθολογίας στη σπονδυλική στήλη (1).

  • ΧΡΟΝΙΟΣ ΠΟΝΟΣ - ΚΡΑΝΙΟΪΕΡΗ ΘΕΡΑΠΕΙΑ

    ΧΡΟΝΙΟΣ ΠΟΝΟΣ - ΚΡΑΝΙΟΪΕΡΗ ΘΕΡΑΠΕΙΑ

    | Χαράλαμπος Τιγγινάγκας MSc | Χρόνιος Πόνος - Ινομυαλγία

    Η Κρανιοϊερή Θεραπεία είναι μια ήπια Χειροθεραπεία, που επιδρά μέσω του συστήματος της περιτονίας αξιοποιώντας τη δυνατότητας του σώματος για αυτοθεραπεία. Έχει τη ρίζα της στην Κρανιακή Οστεοπαθητική, ενώ εμπνευστής της ήταν ο Αμερικανός Οστεοπαθητικός Dr John Upledger,Do. Το Διεθνές Ινστιτούτο Upledger (The Upledger Institute International), ευθυγραμμιζόμενο με τις νέες επιστημονικές έρευνες, συνεχώς εξελίσσει τα πρωτόκολλα και τη θεώρηση της Κρανιοϊερής θεραπείας, εστιάζοντας στην ασφάλεια, στην αξιολόγηση και στην θεραπευτική επίδραση.

  • ΛΕΜΦΙΚΗ ΠΑΡΟΧΕΤΕΥΣΗ (MLD) ΓΙΑ ΤΗ ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΤΟΥ ΛΕΜΦΟΙΔΗΜΑΤΟΣ: ΣΥΣΤΗΜΑΤΙΚΗ ΑΝΑΣΚΟΠΗΣΗ

    ΛΕΜΦΙΚΗ ΠΑΡΟΧΕΤΕΥΣΗ (MLD) ΓΙΑ ΤΗ ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΤΟΥ ΛΕΜΦΟΙΔΗΜΑΤΟΣ: ΣΥΣΤΗΜΑΤΙΚΗ ΑΝΑΣΚΟΠΗΣΗ

    | Χαράλαμπος Τιγγινάγκας MSc | Λεμφοίδημα

    Η λεμφική παροχέτευση (Manual Lymphatic Drainage – MLD), είναι ευρέως αποδεκτή ως συντηρητική θεραπεία για το λεμφοίδημα. Οι ερευνητές με αυτή τη συστηματική ανασκόπηση στόχευσαν να αξιολογήσουν την αποτελεσματικότητα της σε ασθενείς ευρισκόμενους σε ομάδα υψηλού κινδύνου να εμφανίσουν λεμφοίδημα ή ζουν με αυτό.

  • ΚΟΚΚΥΓΟΔΥΝΙΑ - Αποτελεσματικότητα των διαθέσιμων θεραπειών (ΑΝΑΣΚΟΠΗΣΗ)

    ΚΟΚΚΥΓΟΔΥΝΙΑ - Αποτελεσματικότητα των διαθέσιμων θεραπειών (ΑΝΑΣΚΟΠΗΣΗ)

    | Χαράλαμπος Τιγγινάγκας MSc | Οσφυαλγία

    Ο όρος κοκκυγοδυνία περιγράφει τον πόνο στον κόκκυγα, ή γύρω απ’ αυτόν, κυρίως κατά το κάθισμα. Η κατάσταση της κοκκυγοδυνίας αναφέρθηκε για πρώτη φορά το 1600, αλλά ως όρος χρησιμοποιήθηκε από τον Simpson, το 1859.

  • ΠΡΟΕΛΕΥΣΗ ΑΥΧΕΝΙΚΗΣ ΚΕΦΑΛΑΛΓΙΑΣ (ΕΡΕΥΝΑ)

    ΠΡΟΕΛΕΥΣΗ ΑΥΧΕΝΙΚΗΣ ΚΕΦΑΛΑΛΓΙΑΣ (ΕΡΕΥΝΑ)

    | Χαράλαμπος Τιγγινάγκας MSc | Αυχενικό Σύνδρομο

    Αυχενική κεφαλαλγία/πονοκέφαλος χαρακτηρίζεται ο πόνος που έχει προέλευση από την αυχενική μοίρα της σπονδυλικής στήλης. Ο πόνος ξεκινά από τον αυχένα και το πίσω μέρος του κεφαλιού και ακτινοβολεί προς τα εμπρός. Δεν πρέπει να συγχέεται με τις ημικρανίες και τις άλλες μορφές πονοκεφάλου, καθώς πρόκειται για δευτερογενή πόνο, πόνο δηλαδή που προέρχεται από μια υποκείμενη πάθηση.  

  • Η ΘΕΣΗ ΤΗΣ ΚΕΦΑΛΗΣ ΣΤΗ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΤΟΥ ΣΩΜΑΤΟΣ - ΜΙΑ ΣΥΣΤΗΜΑΤΙΚΗ ΑΝΑΣΚΟΠΗΣΗ

    Η ΘΕΣΗ ΤΗΣ ΚΕΦΑΛΗΣ ΣΤΗ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΤΟΥ ΣΩΜΑΤΟΣ - ΜΙΑ ΣΥΣΤΗΜΑΤΙΚΗ ΑΝΑΣΚΟΠΗΣΗ

    | Χαράλαμπος Τιγγινάγκας MSc | Σκέψεις

    Το κεφάλι είναι σημαντικό στοιχείο της βιοκινητικής αλυσίδας. Υπό φυσιολογικές συνθήκες, πρέπει να βρίσκεται κατά μήκος της μέσης γραμμής τού σώματος. Εξαιτίας της θέσης του, αλλά και του γεγονότος ότι αποτελεί περίπου του 6% του συνολικού βάρους του σώματος, πολλοί συγγραφείς πιστεύουν ότι έχει σημαντικό αντίκτυπο στην λειτουργία του.

  • ΔΥΣΚΑΜΠΤΟΣ ΑΥΧΕΝΑΣ: ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΑΘΟΛΟΓΙΑ ΣΤΟΝ ΠΟΝΟ

    ΔΥΣΚΑΜΠΤΟΣ ΑΥΧΕΝΑΣ: ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΑΘΟΛΟΓΙΑ ΣΤΟΝ ΠΟΝΟ

    | Χαράλαμπος Τιγγινάγκας MSc | Αυχενικό Σύνδρομο

    Ένα συνηθισμένο σύμπτωμα για το οποίο συχνά οι ασθενείς παραπονούνται και αναζητούν βοήθεια είναι ο «δύσκαμπτος αυχένας». Αυτός ο άτυπος όρος μπορεί να αναφέρεται σε συμπτώματα που κυμαίνονται από την γενική δυσκαμψία της αυχενικής μοίρας τής σπονδυλικής στήλης, έως την ακινητοποίηση και τον οξύ πόνο, ή  μπορεί να αναφέρεται σε πόνο που ακτινοβολεί στο άνω άκρο και περιορίζει την ικανότητα στροφής τού κεφαλιού σε μια ή περισσότερες κατευθύνσεις.

  • Ο ΡΟΛΟΣ ΤΟΥ ΜΕΣΟΣΠΟΝΔΥΛΙΟΥ ΔΙΣΚΟΥ

    Ο ΡΟΛΟΣ ΤΟΥ ΜΕΣΟΣΠΟΝΔΥΛΙΟΥ ΔΙΣΚΟΥ

    | Χαράλαμπος Τιγγινάγκας MSc | Σκέψεις

    Ο μεσοσπονδύλιος δίσκος είναι ένας  πεπλατυσμένος δίσκος, που βρίσκεται ανάμεσα στα σώματα των σπονδύλων. Αποτελείται από τον πηκτοειδή πυρήνα στο κέντρο του ως το ζελατινοειδές και εύπλαστο μέρος και τον ινώδη δακτύλιο που τον περιβάλει συγκρατώντας τον στην θέση του, είναι το πιο σκληρό και ινώδες  μέρος. 

  • ΟΣΦΥΑΛΓΙΑ: ΤΙ ΠΡΟΣΔΟΚΟΥΝ ΟΙ ΑΣΘΕΝΕΙΣ ΚΑΙ ΤΙ ΕΙΚΑΖΟΥΝ ΟΙ ΙΑΤΡΟΙ (ΕΡΕΥΝΑ)

    ΟΣΦΥΑΛΓΙΑ: ΤΙ ΠΡΟΣΔΟΚΟΥΝ ΟΙ ΑΣΘΕΝΕΙΣ ΚΑΙ ΤΙ ΕΙΚΑΖΟΥΝ ΟΙ ΙΑΤΡΟΙ (ΕΡΕΥΝΑ)

    | Χαράλαμπος Τιγγινάγκας MSc | Σκέψεις

    Ο πόνος στην μέση είναι ένα πρόβλημα που αφορά πάρα πολλούς ανθρώπους και δεν παύει ποτέ να είναι επίκαιρο. Σύμφωνα με το National Center for Health Statistics (U.S.A.), περίπου ένας στους τέσσερεις ενήλικες αναφέρει ότι τον προηγούμενο μήνα είχε κρίση πόνου στη μέση που διήρκησε τουλάχιστον μια ημέρα, ενώ το 25% των ενηλίκων που ερωτήθηκαν ανάφεραν ότι τους προηγούμενους τρεις μήνες είχαν παρουσιάσει πόνο στη μέση.



    • ΑΛΚΙΜΑΧΟΥ 3-5/116 34/ΑΘΗΝΑ
    • 210 7220562
    • Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

    ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΤΕ ΜΑΣ

    Συνδεθείτε με τα κοινωνικά μας δίκτυα "Social Media" και ανακαλύψετε τις νεότερες πληροφορίες

    Who's Online

    Αυτήν τη στιγμή επισκέπτονται τον ιστότοπό μας 227 guests και κανένα μέλος

    © Physio.gr All rights reserved.
    by Avatar.gr.