ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΜΥΟΣΚΕΛΕΤΙΚΩΝ ΠΑΘΗΣΕΩΝ

"Αποκατάσταση Μυοσκελετικών Συμβάντων" - Η ομιλία μου στην Ημερίδα «Η καλή υγεία είναι στο χέρι μας», που οργάνωσε η Επιτροπή Υγείας της 2470 Περιφέρειας του Διεθνούς Rotary, το Σάββατο 6 Απριλίου 2019 στην Αθήνα. 

 Με τον όρο Μυοσκελετικά Συμβάντα ή Μυοσκελετικές παθήσεις (ΜΣΠ), εννοούμε τραυματισμό ή πόνο που αφορά το Μυοσκελετικό Σύστημα, δηλαδή τους μύες, τους τένοντες, τους αρθρικούς θύλακες, τα περιφερειακά νεύρα και τα οστά. Το Αυχενικό Σύνδρομο, η Χαμηλή Οσφυαλγία, οι τενοντοπάθειες, αρθροπάθειες, νευραλγίες κ.α. είναι μερικές από τις πλέον γνωστές ΜΣΠ. Οι κυριότερες εκδηλώσεις αφορούν όλα τα τμήματα της σπονδυλικής στήλης (αυχενική, θωρακική, οσφυϊκή μοίρα), τα άνω άκρα και τα κάτω άκρα. Οι ΜΣΠ μπορεί να προκύψουν από την αλληλεπίδραση σωματικών με εργονομικούς, ψυχολογικούς, κοινωνικούς και επαγγελματικούς παράγοντες.

Πιο αναλυτικά, Μυοσκελετικές παθήσεις μπορεί να προκύψουν από δραστηριότητες που εμπλέκονται με βαριά φορτία, επαναλαμβανόμενες κινήσεις, επαναλαμβανόμενες κακές στάσεις/θέσεις ή διατήρηση μίας στατικής θέσης για μεγάλο χρονικό διάστημα, δραστηριότητες που δεν απαιτούν μεγάλη μυϊκή δύναμη αλλά επαναλαμβάνονται συχνά σε μικρό χρονικό διάστημα. Ιδιαίτερα ανησυχητικός είναι ο συνδυασμός βαρύ φορτίου με επανάληψη ή στροφικές κινήσεις. Το φύλο φαίνεται να παίζει κάποιο ρόλο στην εμφάνιση ΜΣΠ, οι γυναίκες υποφέρουν σε μεγαλύτερο ποσοστό από ότι οι άνδρες, όπως επίσης οι παχύσαρκοι άνθρωποι.

Υπάρχει μια αυξανόμενη παραδοχή στην επιστημονική κοινότητα ότι ψυχοκοινωνικοί παράγοντες μπορεί να είναι αιτία ορισμένων ΜΣΠ. Ο συνδετικός κρίκος μεταξύ τους είναι οι στρεσογόνες καταστάσεις. Το ανθρώπινο σώμα είναι γενετικά προγραμματισμένο να ανταποκρίνεται σε στρεσογόνες καταστάσεις, ενεργοποιώντας ένα τμήμα του εγκεφάλου, γνωpsychosocialστό ως μεταιχμιακό σύστημα, το οποίο είναι υπεύθυνο για την συναισθηματική αντίδραση "μάχης ή φυγής". Το μεταιχμιακό σύστημα ελέγχει το κύκλωμα του χρόνιου πόνου και των συναισθημάτων. Στην πραγματικότητα το μεγαλύτερο μέρος του ελέγχεται από το υποσυνείδητο και λιγότερο από το συνειδητό του ανθρώπου. Μέσω της αντίδρασης του μεταιχμιακού συστήματος, το σώμα απελευθερώνει ορμόνες (π.χ. κορτιζόλη, αδρεναλίνη από τα επινεφρίδια) με αποτέλεσμα να παρατηρούνται ταχύπνοια, εφίδρωση, ταχυπαλμία, μυϊκός σπασμός, δύσκαμπτες αρθρώσεις, ή άλλες καταστάσεις που σχετίζονται με την "αντίδραση μάχης ή φυγής".

Το stress, σε κάποιο βαθμό, είναι δημιουργικό γιατί μας κινητοποιεί. Μακροχρόνια, όμως, διαταράσσει τη συνολική λειτουργία του οργανισμού.

icemanΣκεφτείτε πώς νιώθουμε όταν περπατάμε πάνω σε πάγο. Το σώμα βρίσκεται σε κατάσταση συναγερμού στη προσπάθεια να μας προστατεύσει από ενδεχόμενη πτώση και τραυματισμό. Μπορείτε να φανταστείτε τις συνέπειες αν η κατάσταση αυτή διαρκούσε μέρες, μήνες, ή χρόνια, αλλά και την ενέργεια που απαιτείται; Είναι εύκολο να αντιληφθούμε την εξάντληση και αδιαθεσία που θα προκαλούσε κάτι τέτοιο στον οργανισμό μας. Αυτό ακριβώς προκαλεί το χρόνιο stress.

Μακροχρόνια υψηλές τιμές των συγκεκριμένων ορμονών στο σώμα θα προκαλέσουν φλεγμονώδεις αντιδράσεις και παραγωγή κυτοκινών (ουσιών που προκαλούν φλεγμονή στα μυϊκά κύτταρα), με αποτέλεσμα τον χρόνιο πόνο.

Εργασιακό άγχος

Το εργασιακό άγχος, δηλαδή οι υψηλές απαιτήσεις στην εργασία, η χαμηλή κοινωνική στήριξη, η συνολική πίεση και δυσαρέσκεια στην εργασία, επίσης συνδέεται με την εμφάνιση ΜΣΠ. Ως εργονομικοί κίνδυνοι θεωρούνται οι παράγοντες που προκαλούν σωματική καταπόνηση καθώς και οι συνθήκες του χώρου εργασίας που θέτουν σε κίνδυνο το µυοσκελετικό σύστημα του εργαζόμενου µέσω τραυματισμού ή πάθησης. Πιο συγκεκριμένα, εργονομικοί κίνδυνοι είναι οι μονότονα επαναλαμβανόμενες κινήσεις, οι κινήσεις που απαιτούν δύναμη, οι δονήσεις, οι ακραίες θερμοκρασίες, οι άβολες/επίπονες στάσεις εργασίας εξαιτίας: ακατάλληλα σχεδιασμένου εξοπλισμού, εργαλείων και εργασιακού χώρου καθώς και ακατάλληλων μεθόδων εργασίας. Στους εργονομικούς κινδύνους περιλαμβάνονται επίσης διάφοροι οργανωτικοί παράγοντες, όπως: υπερβολικός ρυθμός εργασίας, εργασία µε µη ελεγχόμενο ή προκαθορισμένο ρυθμό (π.χ. γραμμή παραγωγής), υπερβολική διάρκεια εργασίας, εργασία σε βάρδιες, µη ισορροπημένη αναλογία εργασίας και ξεκούρασης, περιορισμός των κινήσεων κατά την εργασία και περιορισμός του εργαζομένου σε ένα χώρο εργασίας χωρίς επαρκείς περιόδους ξεκούρασης, ηλεκτρονικός έλεγχος, μονότονη εργασία.

Διάγνωση

Η διάγνωση στηρίζεται στο λεπτομερές ιστορικό, την εξέταση, που περιλαμβάνει ειδικά tests και σε διάφορες διαγνωστικές μεθόδους όπως είναι η απλή ακτινογραφία ή άλλες περισσότερο εξελιγμένες όπως η αξονική ή μαγνητική τομογραφία το ηλεκτρομυογράφημα κ.α.

Κλινική Αξιολόγηση

assesment

Η διάγνωση είναι δουλειά του θεράποντος ιατρού. Ο θεραπευτής όμως που είναι επιφορτισμένος με την αποκατάσταση του ασθενή, για να είναι αποτελεσματικός, μέσω της κλινικής αξιολόγησης, επιβάλλεται να αντιληφθεί τον μηχανισμό πίσω από τα συμπτώματα του ασθενή.

Η θεραπευτική προσέγγιση αρχίζει πάντα με την κλινική αξιολόγηση. Πρόκειται για μια διαδικασία, κατά την οποία ο θεραπευτής προσπαθεί να εκτιμήσει σφαιρικά τη κατάσταση που βρίσκεται ο ασθενής, με ολιστική διάθεση, προσμετρά τις επιπτώσεις της όποιας δυσλειτουργίας στη συνολική λειτουργία του οργανισμού και καθορίζει τους άμεσους, μεσοπρόθεσμους και μακροπροθέσμους στόχους.

Ο σωστός θεραπευτικός σχεδιασμός είναι αποτέλεσμα της ενδελεχούς αξιολόγησης των συμπτωμάτων του ασθενή. Η κλινική αξιολόγηση είναι απαραίτητο να γίνεται, στο μέτρο του δυνατού, σε κάθε συνεδρία, αν ο σκοπός μας είναι η υλοποίηση ενός ορθολογικού και κατά συνέπεια αποτελεσματικού θεραπευτικού προγράμματος.

Λειτουργική διαταραχή

 body-alignmentΤο 90-95% των προβλημάτων που καλούμαστε να αντιμετωπίσουμε είναι μη ειδικής αιτιολογίας –δηλαδή λειτουργικές διαταραχές- μόνο το 5% ή λιγότερο αφορούν άλλα προβλήματα (π.χ. προχωρημένη οστεοπόρωση, κατάγματα, παθολογικές καταστάσεις που προκαλούν προβαλλόμενο πόνο –σπλάχνα-, μακροχρόνια θεραπεία με κορτιζόνη, ογκολογικά περιστατικά κ.α.).

Είναι γνωστό πως η μορφή του σώματος εκφράζει την λειτουργικότητά του

Κακή στάση, επαναλαμβανόμενη κουραστική εργασία, ατυχήματα, κακό μυϊκό σύστημα, κ.α. μπορεί να προκαλέσουν αλλαγές στην διάταξη του σκελετού και κατά συνέπεια διαταραχή στην λειτουργικότητα του σώματος. Ο περιορισμός αυτής της λειτουργικότητας είναι υπεύθυνος για πολλές επώδυνες καταστάσεις, όπως χρόνιους ή οξύς πόνους στον αυχένα, την πλάτη, την μέση, πονοκεφάλους, ημικρανίες, κ.α.

Ας πάρουμε για παράδειγμα την σπονδυλική στήλη

 Αποτελείται από τους σπονδύλους, τους μεσοσπονδύλιους δίσκους, από τους συνδέσμους και τους μύες που στηρίζουν αυτήν την κατασκευή. Μέσα από τα μεσοσπονδύλια διαστήματα, εκβάλλουν τα νωτιαία νεύρα, τα οποία νευρώνουν διάφορα τμήματα του σώματος. Η ένταση των καθημερινών δραστηριοτήτων προκαλεί σημαντική επιβάρυνση πάνω στην σπονδυλική στήλη, που συχνά επιδεινώνεται από την κακή στάση, το αδύνατο μυϊκό σύστημα ή τραυματισμούς, με αποτέλεσμα επιβάρυνση στους μύες και τους συνδέσμους της περιοχής, παράλληλα με ελάττωση της λειτουργικότητας της. Όσο μεγαλύτερη είναι η διαταραχή τόσο περισσότερο αλλάζει η ευθυγράμμιση της σπονδυλικής στήλης (λειτουργική σκολίωση), επηρεάζονται τα νεύρα της περιοχής.

Αρχικά το σώμα προσπαθεί να προσαρμοστεί σε αυτή τη κατάσταση, μέσω των μηχανισμών που διαθέτει. Κάποια στιγμή, είτε λόγω της διάρκειας, της έντασης και των απαιτήσεων από τους επιβαρυντικούς παράγοντες που επιδρούν, είτε από μείωση της αποτελεσματικότητας των μηχανισμών αντίδρασης, έρχεται η προσαρμοστική εξάντληση. Τότε τα συμπτώματα που προκαλούνται είναι πόνος, περιορισμός της κίνησης, μυϊκή αδυναμία και σε κάποιες περιπτώσεις μυϊκός σπασμός ή δημιουργία trigger points. Η επιπλέον επιβάρυνση μπορεί να οδηγήσει σε εκφυλιστικές αλλοιώσεις, δηλαδή μη αναστρέψιμες φθορές.

Μυοσκελετικός πόνος

bodyalignment2Ο μυοσκελετικός πόνος, είναι από τις μεγαλύτερες προκλήσεις που έχει να αντιμετωπίσει ένας θεραπευτής, καθώς οφείλει να δώσει τη δυνατότητα στον ασθενή του να επιστρέψει, ελεύθερος πόνου, στις καθημερινές του δραστηριότητες.

Όταν ο ασθενής αναζητήσει βοήθεια από τον θεραπευτή, τις περισσότερες φορές το κάνει εξαιτίας του πόνου. Ο πόνος όμως είναι το σύμπτωμα μιας υποκείμενης αιτιολογίας. Αν ο θεραπευτής σπαταλήσει την ενέργεια του στην αντιμετώπιση του συμπτώματος και όχι στην υποκείμενη αιτιολογία, τότε, είτε θα έχει έναν ασθενή που θα εξαρτάται από αυτόν για τον έλεγχο του πόνου, είτε θα αναζητήσει αλλού βοήθεια, με ότι αυτό μπορεί να σημαίνει.

Όπως πολύ πειστικά ανέφερε ο Sir William Osler: «Για να μπορέσουμε να θεραπεύσουμε κάτι, πρέπει πρώτα να είμαστε σε θέση να το αναγνωρίσουμε». Άρα αρχικά θα πρέπει να είμαστε σε θέση να αντιληφθούμε τον μηχανισμό που προκαλεί τον πόνο και στην συνέχεια να σχεδιάσουμε ένα θεραπευτικό πλάνο προσαρμοσμένο στις ατομικές ανάγκες του ασθενή, ώστε να επιτύχουμε μακροχρόνια αποτελέσματα.

Σε μορφολογικές αλλαγές της δομής, υπάρχουν εσώτοκα ερεθίσματα κυρίως από το ιδιοδεκτικό σύστημα και το περιφερειακό νευρικό σύστημα που πληροφορούν τον εγκέφαλο ότι κάτι δεν πάει καλά. Η έκφραση του πόνου ρυθμίζεται πλέον από τον εγκέφαλο. Μπορεί να υπάρχει ή μπορεί να μην υπάρχει πόνος, φυσικά στον θεραπευτή θα προσέλθει ο ασθενής με πόνο. Μπορεί να υπάρχουν στο σώμα σημαντικές δομικές αλλαγές χωρίς πόνο. Ως εκ τούτου οδηγός μας είναι η ύπαρξη συμπτωματολογίας σε λειτουργικές κινήσεις.

Στο μυοσκελετικό πεδίο, μια γενική αρχή είναι πως η δομική ανισορροπία (διαταραχή της ευθυγράμμισης) έχει ως αποτέλεσμα τον πόνο και την δυσλειτουργία, αντίθετα η δομική ισορροπία (ευθυγράμμιση) ισοδυναμεί με λειτουργικότητα απαλλαγμένη από συμπτώματα.

Η προέλευση του μυοσκελετικού πόνου και η δυσλειτουργία είναι ανιχνεύσιμη από τον εκπαιδευμένο θεραπευτή, σε ασθενή που παραπονιέται για πόνο.

Μέσα από την λεπτομερή κλινική αξιολόγηση του σώματος του ασθενή, εκτιμούμε την κατάσταση του, κατανοούμε τον μηχανισμό που έχει προκαλέσει τα προβλήματα και στην συνέχεια σχεδιάζουμε ένα ασφαλή θεραπευτικό πρόγραμμα. Έτσι οι πάσχουσες περιοχές μπορούν να αναγνωρισθούν και να αποκατασταθούν πριν προκαλέσουν μεγαλύτερη επιβάρυνση.

Αποκατάσταση

aerovia-askisi1Το πλάνο της αποκατάστασης δεν είναι «πακέτο» ή συνταγή που πρέπει να εκτελεσθεί. Είναι ένα πλάνο δυναμικό, ευέλικτο και τροποποιήσιμο.

Η κλινική αξιολόγηση σχετίζεται πάντα με την θεραπεία. Η αξιολόγηση είναι αναπόσπαστο κομμάτι της εκάστοτε συνεδρίας. Ο θεραπευτής αξιολογεί και επαναξιολογεί συνεχώς τα δεδομένα κατά τη διάρκεια της θεραπευτικής προσέγγισης, ώστε αν χρειαστεί να κάνει τις απαραίτητες διορθωτικές παρεμβάσεις.

Σε ασθενή με πόνο μυοσκελετικής προέλευσης (αυχενικό σύνδρομο, χαμηλή οσφυαλγία, ισχιαλγία, τενοντοπάθεια κ.α.), το δίλλημα που καλούμαστε να απαντήσουμε, σχετικά με τον σχεδιασμό του κατάλληλου ατομικού προγράμματος αποκατάστασης είναι: τι προηγείται η λειτουργικότητα ή η σταθερότητα;

Το δίλλημα αυτό είναι ψεύτικο καθώς κανένα από τα δυο δεν προηγείται!

Ιεραρχώντας τις προτεραιότητες η σειρά είναι:

manipulation1

1. Τεχνικές απελευθέρωσης του μυϊκού σπασμού ή των trigger points (ισχαιμική πίεση, στεγνή-ξηρά- βελόνη, Θεραπεία Θέσης Απελευθέρωσης –Positional Release Therapy-, Muscle Energy Technique, κ.α.)
2. Δομική ισορροπία - ευθυγράμμιση, αποκατάσταση των δομικών αλλαγών ώστε να είναι όσο το δυνατόν πιο κοντά προς το φυσιολογικό (ήπια χειροπρακτική –mobilization-, τεχνικές κινητοποίησης –manipulation- κ.α.).
3. Λειτουργικότητα, αποκατάσταση πλήρους εύρους κίνησης (θεραπευτική άσκηση, ειδικές τεχνικές –Μέθοδος McKenzie, Mulligan's Concept- κ.α.).
4. Σταθεροποίηση, δηλαδή η δυνατότητα αυτόματης (χωρίς σκέψη) διατήρησης ή ελέγχου των κινήσεων ή στάσεων του σώματος. Επιτυγχάνεται με συντονισμένη δράση του μυϊκού και νευρικού συστήματος (Ιδιοδεκτικότητα).

CommonStructuralΡεαλιστικά μιλώντας, η λειτουργικότητα/ευθυγράμμιση και η σταθερότητα μοιάζουν με "δίδυμο" ποδήλατο, αλλά η ευθυγράμμιση πάντα κρατά το τιμόνι! Διαφορετικά ενθαρρύνουμε την επανεκπαίδευση και ενδυνάμωση σε λειτουργικότητα και σταθερότητα εκτός ευθυγράμμισης. Ο ασθενής γίνεται επιρρεπής σε νέους τραυματισμούς, καθώς ο σκελετός, το μυϊκό και νευρικό σύστημα λειτουργούν έξω από τα φυσιολογικά όρια, για να εισέλθει τελικά σε ένα φαύλο κύκλο επαναλαμβανόμενων υποτροπών.

Θα παρατηρήσατε πως στην ιεράρχηση των προτεραιοτήτων μου δεν αναφέρθηκα στον πόνο. Όταν έχουμε να αντιμετωπίσουμε ασθενή που βιώνει πόνο, είναι προτιμότερο να εστιάσουμε τη προσοχή μας στη βελτίωση της κίνησης, παρά να επικεντρωθούμε στη μείωση του πόνου. Για παράδειγμα αν σε ασθενή με επώδυνο ώμο και σημαντική μείωση στο εύρος κίνησης στην άρθρωση του ώμου, σπαταλήσουμε μια ολόκληρη ημέρα για να τον ανακουφίσουμε από τον πόνο, χωρίς να εστιάσουμε στη κατάσταση που βρίσκονται τα μαλακά μόρια της περιοχής (μύες, σύνδεσμοι κ.α.), την αρθρωκινηματική της γληνοβραχιόνιας άρθρωσης και στη θωρακική κινητικότητα, δεν θα έχουμε κανένα σημαντικό και μόνιμο αποτέλεσμα. Αντίθετα αν εστιάσουμε την προσοχή μας σε ένα πλάνο αποκατάστασης της λειτουργικότητας και σταθεροποίησης της περιοχής, στο τέλος της ημέρας θα επιτύχουμε σημαντική μείωση του πόνου μακροπρόθεσμα.

Χρόνιος Μυοσκελετικός Πόνος

sxedio 3aΟ οξύς πόνος εξυπηρετεί την εξελικτική λειτουργία προειδοποίησης για βλάβη ιστού, αλλά ο χρόνιος πόνος (ο πόνος που διαρκεί πάνω από 6 μήνες), χαρακτηρίζεται ως «ολικός πόνος» συνδέεται με αρνητικά συναισθήματα, όπως το αίσθημα του αβοήθητου, αδυναμία, κατάθλιψη, απελπισία, θυμό, έντονο άγχος. Ο ασθενής δεν πονά απλά, αλλά υποφέρει!

Οι πάσχοντες από χρόνιο μυοσκελετικό πόνο θεωρούν ότι είναι το αποτέλεσμα τραυματισμού ή βλάβης στο σώμα τους. Αυτή την αντίληψη ενισχύουν οι "δραματοποιημένες" εικόνες και απόψεις με τις οποίες "βομβαρδίζονται" εκεί όπου προστρέχουν για αναζήτηση βοήθειας. Ο πόνος μεγαλώνει – αυξάνει ακόμη και όταν με τη φαντασία μας συνθέσουμε ή «δούμε» τις δραματοποιημένες εικόνες που συναντάμε στο διαδύκτιο, αλλά και σε ιατρεία, ή θεραπευτήρια ή στο διαδύκτιο. Γιατί η εικόνα του σκελετού – μοντέλου που μας επιδεικνύει ο ιατρός ή ο θεραπευτής προκειμένου να μας εξηγήσει από τι πάσχουμε μπορεί να δείχνει τον μεσοσπονδύλιο δίσκο να έχει «φύγει» από τη θέση του και να εξέχει(!). Η εικόνα αυτή μας πείθει ότι και εμείς κινδυνεύουμε να βρεθούμε σε χειρότερη θέση από εκείνη του μοντέλου, αυξάνεται η αίσθηση κινδύνου, και επομένως η αίσθηση του πόνου.
paincycleΗ αλληλουχία της σκέψης: ''πιο πολύς πόνος = πιο πολύ ζημιά = πιο πολύς κίνδυνος = περισσότερος πόνος'', είναι εκείνη που θα οδηγήσει τον πάσχοντα σε αυτοπεριορισμό, όσο αφορά στη λειτουργικότητά του για να καταλήξει σε μια "τεχνητή" αναπηρία. Η ιδέα της ανακριβούς αντίληψης στο χρόνιο πόνο, εγείρει το ερώτημα αν τελικά και αυτός είναι ένας από τους λόγους πρόκλησής του.

Ο πόνος είναι απλά ένα σύμπτωμα βλάβης ιστού, ή είναι κάτι πιο πολύπλοκο;

Ένας τρόπος για να απαντήσουμε είναι να μπορέσουμε να διαπιστώσουμε εάν το ένα γεγονός μπορεί συμβαίνει με την απουσία του άλλου. Δηλαδή να υπάρξει τραυματισμός ιστού χωρίς πόνο, ή πόνος χωρίς τραυματισμό του ιστού. Όταν, για παράδειγμα, διαπιστώσουμε την ύπαρξη μιας μελανιάς που δεν καταλάβαμε πώς έγινε, τότε υπάρχει τραυματισμός ιστού χωρίς να υπάρχει πόνος. Επίσης, μετά από μια ημέρα έντονης ηλιοθεραπείας, το ζεστό ντους -που σε άλλες περιπτώσεις μας προσφέρει ευχάριστη χαλαρωτική αίσθηση- τώρα είναι οδυνηρό. Αυτό δεν σημαίνει ότι μας προκαλεί τραυματισμό, αλλά ότι η δυσάρεστη αίσθηση προέρχεται από την ενεργοποίηση των αισθητικών υποδοχέων που βρίσκονται στο δέρμα. Δηλαδή έχουμε πόνο χωρίς τραυματισμό ιστού. Οπότε ο πόνος δεν είναι ασφαλής ένδειξη τραυματισμού των ιστών!

Ο χρόνιος μυοσκελετικός πόνος είναι κεντρικής αιτιολογίας, στην πραγματικότητα δεν είναι τίποτε άλλο από την διαταραχή της λειτουργικής αρμονίας στο Κεντρικό Νευρικό Σύστημα.

Έχει, δηλαδή, διαταραχθεί η ομοιόσταση, η οποία εκφράζεται ως δυσλειτουργία του Κεντρικού Νευρικού Συστήματος (όχι παθολογία) και μπορεί να εκδηλωθεί με ένα σύνολο αισθητικών, κινητικών ή νευρολογικών διαταραχών. Πρόκειται για μια παραφωνία του Εγκεφάλου, αν θεωρήσουμε τον Εγκέφαλο ως τον μαέστρο που ελέγχει την αρμονία στη λειτουργία του σώματος!

Θεραπευτικός μας στόχος, λοιπόν, είναι να αποκαταστήσουμε τη λειτουργικότητα του Κεντρικού Νευρικού Συστήματος, να ενισχύσουμε τον φυσικό αμυντικό μηχανισμό του σώματος, με τελικό σκοπό να διευκολύνουμε την προσαρμοστική ικανότητα του οργανισμού, δηλαδή την ομοιόσταση.

Πως το επιτυγχάνουμε αυτό;

Ο κάθε θεραπευτής με τις τεχνικές όπου έχει εκπαιδευτεί.

Η κλινική εμπειρία με έχει βοηθήσει να καταλήξω στο συμπέρασμα ότι η Κρανιοϊερή Θεραπεία του Αμερικάνου Οστεοπαθητικού Ιατρού Dr John Upledger, έχει τη δυναμική να ενισχύσει την προσαρμοστική ικανότητα του οργανισμού, ώστε να προσφέρει ποιότητα ζωής στο πάσχοντα. Συμπέρασμα που επιβεβαιώνεται από δημοσιευμένες ερευνητικές εργασίες όπως για παράδειγμα:

«Craniosacral Therapy for the Treatment of Chronic Neck Pain: A Randomized Sham-controlled Trial» Haller -Heidemarie MSc, Lauche -Romy PhD, Cramer -Holger PhD, Rampp -Thomas MD, Saha -Felix J. MD, Ostermann -Thomas PhD, Dobos -Gustav MD.

Στην εργασία αυτή οι ερευνητές αναφέρουν ότι η Κρανιοϊερή Θεραπεία αποδεικνύεται τόσο αποτελεσματική, όσο και ασφαλής στην βελτίωση του χρόνιου πόνου στον αυχένα, ενώ μπορεί να συνεισφέρει σημαντικά στην βελτίωση της λειτουργικής δυσλειτουργίας και να βελτιώσει την ποιότητα της ζωής του ασθενή. Φυσικά χρειάζονται περισσότερες μελέτες να γίνουν στο μέλλον.

craniosacral-therapy

 

 

 

 

 

Τελευταία άρθρα

  • ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ ΤΗΣ ΒΑΣΙΚΗΣ ΑΙΤΙΑΣ (Key Lesion)

    ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ ΤΗΣ ΒΑΣΙΚΗΣ ΑΙΤΙΑΣ (Key Lesion)

    | Χαράλαμπος Τιγγινάγκας MSc | Σκέψεις

    Η εμπεριστατωμένη αξιολόγηση αποτελεί βασική προϋπόθεση μιας αποτελεσματικής θεραπείας. Ένα απλοποιημένο σύστημα ελέγχου, μέσω του οποίου μπορούμε σε μικρό χρονικό διάστημα να αξιολογήσουμε ολόκληρο το σώμα, στην αναζήτηση της βασικής αιτίας είναι το ART. Το ακρώνυμο ART προέρχεται από τις λέξεις: Asymmetry – Restriction of motion – Tissue texture abnormalities (Ασυμμετρία – Περιορισμός της κίνησης – Ανωμαλία στην υφή του ιστού).

    Ασυμμετρία

    Οι άνθρωποι γεννιούνται με κάποιο βαθμό ασυμμετρία. Η δομή και η θέση του μυοσκελετικού, του πεπτικού, του αναπνευστικού, του νευρικού και του καρδιαγγειακού συστήματος απαιτούν να είμαστε σε κάποιο βαθμό ασύμμετροι. Αυτή η ανισορροπία συχνά αντανακλάται σε ασύμμετρα μοτίβα στάσης. Για asymmertyπαράδειγμα, η έρευνα έχει διαπιστώσει ότι οι περισσότεροι δεξιόχειρες άνθρωποι φορτίζουν περισσότερο το κυρίαρχο δεξιό τους κάτω άκρο με αποτέλεσμα αυτό να είναι έχει περίπου 5% περισσότερο όγκο από το αριστερό. Αυτή η ασυμμετρία στη φόρτιση μπορεί με τον καιρό να προκαλέσει επιπλέον αλλαγές στην ευθυγράμμιση του σκελετού όπως πρόκληση περιστροφής στη λεκάνη, εμφάνιση ψευδούς ανισοσκελίας και ανάλογες προσαρμογές στη σπονδυλική στήλη. Ο θεραπευτής πρέπει να είναι σε θέση να εντοπίσει αυτές τις σχετιζόμενες με τη στάση λειτουργικές αποκλίσεις, όπως διαταραχές στη βάδιση, άνω / κάτω διαγώνιο σύνδρομο (upper / lower crossed syndromes) και αλλαγές στην ευθυγράμμιση της κεφαλής σε σχέση με το ιερό οστό. Ο θεραπευτικός στόχος είναι η μυοσκελετική ευθυγράμμιση της κεφαλής πάνω στον αυχένα και της οσφυϊκής μοίρας της σπονδυλικής στήλης στο ιερό οστό.

    Περιορισμός της κίνησης

    Μετά την ανάλυση της στάσης, αξιολογούμε τους περιορισμούς στη κίνηση. Δεν μας ενδιαφέρει ιδιαίτερα η σύγκριση των ανατομικών σημείων αναφοράς, αλλά πως η μια πλευρά του σώματος κινείται σε σύγκριση με την άλλη, δηλαδή ποια πλευρά κινείται πιο εύκολα και ποια έχει περιορισμό.

    osteopath doing a hip evaluation

    asymmerty2Αν υποθέσουμε ότι διαπιστώνουμε στη λεκάνη του ασθενή περιορισμό στη δεξιά πλευρά με αντίσταση στην οπίσθια ολίσθηση κατά τη συμπίεση. Αυτό σημαίνει ότι το δεξιό λαγόνιο οστό είναι «κολλημένο» εμπρός/κάτω σε σχέση με το αριστερό, προκαλώντας στροφή αριστερά της λεκάνης στον κατακόρυφο άξονα. Αν παραμείνει αυτή η κατάσταση μπορεί να οδηγήσει σε προσαρμογές στην οσφυϊκή μοίρα της σπονδυλικής στήλης με τη μορφή λειτουργικής σκολίωσης. Αυτές οι αλλαγές απορυθμίζουν το Κεντρικό Νευρικό Σύστημα και ενδεχομένως οδηγούν σε συμπτωματολογία.

    Ανωμαλία στην υφή του ιστού

    osteopath doing a shoulder evaluationΠρέπει να είμαστε σε θέση να αξιολογήσουμε τους ιστούς που βρίσκονται σε υπερτονία ή είναι ινώδης, το τελικό εύρος κίνησης και την υπερκινητικότητα. Εφαρμόζουμε δοκιμασίες κίνησης στον αυχένα, στη μέση και τα άκρα για να διαπιστώσουμε τάση, ευαισθησία ή διαφοροποιημένες κινήσεις, ώστε σε συνδυασμό με τις υπόλοιπες πληροφορίες που έχουμε συλλέξει, να είμαστε σε θέση να αντιληφθούμε την αιτία του προβλήματος του ασθενή και έχοντας αυτά τα δεδομένα να σχεδιάσουμε ένα αποτελεσματικό θεραπευτικό πλάνο.

    Συμπέρασμα

    Η αποτελεσματική θεραπεία απαιτεί τον εντοπισμό της βασικής αιτίας (Key Lesion) της συμπτωματολογίας του ασθενή. Βέβαια πρέπει να λαμβάνουμε υπόψη ότι η βασική αιτία ενδεχομένως να μην αναφέρεται σε μια παράμετρο αλλά να είναι ο συνδυασμός παραμέτρων όπου συντονιζόμενοι μεταξύ τους προκαλούν ένα αποτέλεσμα. Αντιμετωπίζοντας τη βασική αιτία, δεν αποκαθίσταται μόνο η ισορροπία στη πάσχουσα περιοχή, αλλά βοηθάει επίσης στην απελευθέρωση του άγχους, τη μυϊκή χαλάρωση και την περιτονιακή απελευθέρωση ως αποτέλεσμα της υπερφόρτωσης εξαιτίας της βασικής αιτίας. Με τον τρόπο αυτό δεν ανακουφίζουμε απλά τον ασθενή αλλά του δίνουμε ένα μακροχρόνιο αποτέλεσμα.

    Πηγή

    MYOSKELETAL ALIGNMENT TECHNIQUES, «Put ART to Work in Your Practice - A Screening System to Streamline Assessment», by Erik Dalton, PhD, executive director of the Freedom from Pain Institute   

  • Ο ΡΟΛΟΣ ΤΗΣ ΠΕΡΙΤΟΝΙΑΣ ΣΤΟΝ ΠΟΝΟ ΤΗΣ ΜΕΣΗΣ

    Ο ΡΟΛΟΣ ΤΗΣ ΠΕΡΙΤΟΝΙΑΣ ΣΤΟΝ ΠΟΝΟ ΤΗΣ ΜΕΣΗΣ

    | Χαράλαμπος Τιγγινάγκας MSc | Περιτονία- Fascia

    Πολλές είναι οι αιτίες που μπορούν να προκαλέσουν πόνο στη μέση, οι περισσότερες από αυτές εξαρτώνται από τις συνήθειες που έχουμε υιοθετήσει στην καθημερινότητα μας. Η καθιστική ζωή, πολλές ώρες μπροστά στη τηλεόραση ή τον υπολογιστή, η διατροφή και το άγχος συμβάλλουν σημαντικά στη πρόκληση του πόνου στη μέση. Το ίδιο συμβαίνει επίσης από την υπερβολική καταπόνηση του σώματος, χωρίς την απαραίτητη προσαρμογή, όταν δηλαδή θέλουμε να κάνουμε περισσότερα από όσα πραγματικά έχουμε την ικανότητα να κάνουμε. Το αποτέλεσμα και στις δυο περιπτώσεις είναι πρόκληση μικροτραυματισμών στην περιτονία με επακόλουθο αποτέλεσμα τη φλεγμονή και τον πόνο.

  • ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΜΕ ΟΛΙΣΤΙΚΗ ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗ

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΜΕ ΟΛΙΣΤΙΚΗ ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗ

    | Χαράλαμπος Τιγγινάγκας MSc | Περιτονία- Fascia

    Ως κοινωνία, έχουμε επικεντρωθεί εδώ και πολύ καιρό στη διαίρεση, την αποσυναρμολόγηση και τη προσεκτική μελέτη των μικρότερων δομικών στοιχείων. Αυτή η προσέγγιση έχει οδηγήσει σε μεγάλη πρόοδο σε ορισμένους τομείς και σε ενισχυμένη κατανόηση των επί μέρους στοιχείων, αλλά οδήγησε επίσης σε μια πολύ περιορισμένη ολιστική κατανόηση αυτών που συμβαίνουν γύρω μας.

  • ΠΡΟΫΠΟΘΕΣΗ ΓΙΑ ΜΙΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΙΚΗ ΘΕΡΑΠΕΙΑ

    ΠΡΟΫΠΟΘΕΣΗ ΓΙΑ ΜΙΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΙΚΗ ΘΕΡΑΠΕΙΑ

    | Χαράλαμπος Τιγγινάγκας MSc | Manual Therapy

    Δεν είναι λίγες οι φορές που ως θεραπευτές καλούμαστε να φροντίσουμε ασθενείς τους οποίους με δυσκολία μπορούμε να αγγίξουμε εξαιτίας του πόνου. Τις περισσότερες φορές είναι αδύνατη μια διαφωτιστική κλινική αξιολόγηση και ακόμη πιο δύσκολή η θεραπευτική προσέγγιση χωρίς τον κίνδυνο να πονέσει περισσότερο ο ασθενής μας. Σε αυτές τις περιπτώσεις μια προσέγγιση είναι να μην κάνουμε τίποτα, χωρίς όμως να έχει αποδειχθεί ότι αυτό θα είναι ευεργετικό για τον ασθενή μας, αντίθετα πολλές φορές συσσωρεύει και άλλες δυσκολίες. Μια άλλη προσέγγιση είναι να υιοθετήσουμε μια στρατηγική θεραπευτικής προσέγγισης βήμα-βήμα. Δηλαδή, να δημιουργήσουμε τις προϋποθέσεις για μια αποτελεσματική θεραπεία.  

  • ΛΕΚΑΝΗ & ΣΠΟΝΔΥΛΙΚΗ ΣΤΗΛΗ: Μια σχέση αλληλεπίδρασης

    ΛΕΚΑΝΗ & ΣΠΟΝΔΥΛΙΚΗ ΣΤΗΛΗ: Μια σχέση αλληλεπίδρασης

    | Χαράλαμπος Τιγγινάγκας MSc | Σκέψεις

    Όταν ένας ασθενής παρουσιάζει αλλαγή στην ευθυγράμμιση της σπονδυλικής στήλης, είναι φυσικό να υποθέσουμε ότι η αιτία βρίσκεται στη ίδια τη σπονδυλική στήλη, και, ως εκ τούτου, η θεραπευτική προσέγγιση θα πρέπει να εστιάζεται εκεί. Ωστόσο, άλλοι παράγοντες, εκτός της σπονδυλικής στήλης συχνά προκαλούν αλλαγές στη μορφολογία της. Σε αυτές τις περιπτώσεις είναι χρήσιμο να διευρύνουμε τον θεραπευτικό μας ορίζοντα, συμπεριλαμβάνοντας στο πλάνο μας και άλλες περιοχές του σώματος.

  • ΠΟΝΟΣ ΕΞΑΙΤΙΑΣ ΤΗΣ ΣΕΛΑΣ ΤΟΥ ΠΟΔΗΛΑΤΟΥ

    ΠΟΝΟΣ ΕΞΑΙΤΙΑΣ ΤΗΣ ΣΕΛΑΣ ΤΟΥ ΠΟΔΗΛΑΤΟΥ

    | Χαράλαμπος Τιγγινάγκας MSc | Οσφυαλγία

    Οι ποδηλάτες που κάθονται σε μια λεπτή, σκληρή σέλα υπόκεινται σε συνεχείς προσκρούσεις, που μπορούν να αποτελέσουν το έναυσμα για ακραία περινεϊκή πίεση, με αποτέλεσμα άμεσα ή έμμεσα συμπίεση του Αιδοιϊκού Νεύρου. Παγκόσμια ένα εκπληκτικό ποσοστό 50-91% των ποδηλατών αναφέρει πόνο στη βουβωνική χώρα και το όσχεο εξαιτίας του παρατεταμένου καθίσματος σε μια στενή σέλα.

  • ΕΓΚΕΦΑΛΙΚΗ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ & ΧΕΙΡΟΘΕΡΑΠΕΙΑ (MANUAL THERAPY)

    ΕΓΚΕΦΑΛΙΚΗ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ & ΧΕΙΡΟΘΕΡΑΠΕΙΑ (MANUAL THERAPY)

    | Χαράλαμπος Τιγγινάγκας MSc | Σκέψεις

    Ένας από τους στόχους του εκπαιδευμένου θεραπευτή είναι να διευκολύνει τον ασθενή του να επιτύχει μια χαλαρή ψυχική και συναισθηματική κατάσταση, ώστε να είναι αποτελεσματική η θεραπευτική του παρέμβαση. Το επιτυγχάνει μειώνοντας την υπερδραστηριότητα των εγκεφαλικών κυμάτων.

  • ΠΡΟΣΑΡΜΟΣΤΙΚΗ ΙΚΑΝΟΤΗΤΑ

    ΠΡΟΣΑΡΜΟΣΤΙΚΗ ΙΚΑΝΟΤΗΤΑ

    | Χαράλαμπος Τιγγινάγκας MSc | Manual Therapy

    Αναφέρεται συχνά πως «αν κάνουμε μαγνητική τομογραφία σε ανθρώπους χωρίς συμπτωματολογία, είναι πιθανό να βρεθούν ενδείξεις ανώδυνης δυσλειτουργίας» ή «αν σκανάρουμε άτομα με επώδυνα συμπτώματα, συχνά δεν θα βρούμε εμφανείς δυσλειτουργίες ή ανωμαλίες».

  • ΤΟ ΚΑΘΙΣΜΑ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΝΕΟ ΚΑΠΝΙΣΜΑ!

    ΤΟ ΚΑΘΙΣΜΑ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΝΕΟ ΚΑΠΝΙΣΜΑ!

    | Χαράλαμπος Τιγγινάγκας MSc | Στάση σώματος / Λειτουργικότητα

    "Το να κάθεσαι είναι πιο επικίνδυνο από το κάπνισμα, σκοτώνει περισσότερους ανθρώπους από τον ιό HIV και είναι πιο επισφαλή από το να πετάς με αλεξίπτωτο. Καθόμαστε μέχρι θανάτου", λέει ο James Levine, καθηγητής Ιατρικής στην Κλινική Mayo, σε συνέντευξή του στους LA Times. «Η καρέκλα υπάρχει για να μας σκοτώσει».

  • ΨΗΦΙΑΚΗ ΑΝΟΙΑ

    ΨΗΦΙΑΚΗ ΑΝΟΙΑ

    | Χαράλαμπος Τιγγινάγκας MSc | Σκέψεις

    Η υπόθεση πίσω από τον όρο ψηφιακή άνοια είναι ότι η κατάχρηση στη χρήση του διαδικτύου και σε συσκευές με δυνατότητα πρόσβασης στο διαδίκτυο, προκαλεί γνωστική εξασθένηση, όπως μειωμένη προσοχή και μειωμένο εύρος μνήμης, ενώ ενδέχεται ακόμη και να επιταχύνει την πρώιμη άνοια. Η Ψηφιακή Άνοια αποτελεί μια σύγχρονη απειλή για την υγεία, ενώ υπαρκτός είναι ο κίνδυνος να πάρει τη μορφή επιδημίας.



    • ΑΛΚΙΜΑΧΟΥ 3-5/116 34/ΑΘΗΝΑ
    • 210 7220562
    • Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

    ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΤΕ ΜΑΣ

    Συνδεθείτε με τα κοινωνικά μας δίκτυα "Social Media" και ανακαλύψετε τις νεότερες πληροφορίες

    Who's Online

    Αυτήν τη στιγμή επισκέπτονται τον ιστότοπό μας 504 guests και κανένα μέλος

    © Physio.gr All rights reserved.
    by Avatar.gr.