ΠΟΝΟΣ ΣΤΗ ΠΛΑΤΗ - ΜΗΧΑΝΗΜΑ ΕΝΕΡΓΗΣ ΘΕΡΑΠΕΥΤΙΚΗΣ ΚΙΝΗΣΗΣ (ATM2)

Ένα πρωτοπώρο μηχάνημα, το μηχάνημα Ενεργής Θεραπευτικής Κίνησης 2 (ΑΤΜ2), παίρνει το παραδοσιακό, οριζόντιο θεραπευτικό κρεβάτι και το γυρίζει να στέκεται όρθιο. Θεραπευτικές ασκήσεις που ο ασθενής θα εκτελούσε κανονικά ξαπλωμένος επάνω σε οριζόντιο θεραπευτικό κρεβάτι γίνονται τώρα σε κατακόρυφη στάση με μηχανική φόρτιση της σπονδυλικής στήλης από το βάρος του σώματός του.

Το μηχάνημα απευθύνεται σε ασθενείς με άλγος της πλάτης, ένα σύμπτωμα που τα Κέντρα Ελέγχου και Πρόληψης Ασθενειών αναφέρουν ότι θα επηρεάσει το 75% με 80% των ανθρώπων σε κάποια στιγμή της ζωής τους, και με το οποίο όλοι οι φυσικοθεραπευτές είναι ιδιαίτερα εξοικειωμένοι.

Οι φοιτητές του διδακτορικού προγράμματος Φυσικοθεραπείας στο Alabama State University εκπαιδεύονται τώρα να εφαρμόζουν αυτή την καινοτομία που αποτελεί ήδη εξοπλισμό του τμήματος αθλητιατρικής στο Stanford University, στις αθλητικές εγκαταστάσεις της Εθνικής Συνομοσπονδίας Ποδοσφαίρου (NFL) καθώς και σε άλλα μέρη σε ολόκληρη την χώρα.

Είναι μόλις η τελευταία προσθήκη στο διαρκώς εξελισσόμενο φυσικοθεραπευτικό σχήμα του προγράμματος του Alabama State University, είπε ο διευθυντής του προγράμματος Dr. Jerry Lee, που βλέπει το ΑΤΜ2 σαν μία εντελώς νέα προοπτική στην φυσικοθεραπεία, το οποίο θα μπορούσε όχι μόνο να βελτιώσει τις πιθανότητες των ασθενών για ταχεία αποκατάσταση αλλά θα μπορούσε επίσης να φέρει επανάσταση στον τρόπο που οι φυσικοθεραπευτές προσεγγίζουν την εργασία τους.

«Αυτός ο εξοπλισμός επιτρέπει στον φυσικοθεραπευτή να έχει καλύτερη πρόσβαση στον ασθενή», είπε και πρόσθεσε ότι απαλλάσσει επίσης το σώμα του ίδιου του θεραπευτή που συνήθως καταπονείται μετά από συνεχείς χειρισμούς επάνω από το οριζόντιο θεραπευτικό κρεβάτι.

Ο Steve Hoffman, ιδρυτής της BackProject με έδρα την Sunnyvale Καλιφόρνιας, της εταιρείας που βρίσκεται πίσω από το ΑΤΜ2, πρόσφατα έδωσε διάλεξη και παρουσίασε το ΑΤΜ2 σε τοπικούς θεραπευτές και φοιτητές στο αμφιθέατρο της Ιατρικής Σχολής του Alabama State University.

Μία κατακόρυφη προσέγγιση

Ο Hoffman δήλωσε πως αντίθετα με την παραδοσιακή θεραπεία, στην οποία οι ασθενείς εκτελούν ασκήσεις προς την αντίθετη κατεύθυνση των επώδυνων κινήσεων, με το ΑΤΜ2 εκτελούν αυτές τις κινήσεις προς την φυσική κατεύθυνση – προς την κατεύθυνση του πόνου τους. Οι ρυθμιζόμενες ζώνες μαζί με τα επίσχεστρα αντισταθμίζουν την έλλειψη βαρύτητας κι ελέγχουν τον βαθμό πίεσης στον οποίο αντιδρούν οι ασθενείς καθώς εκτελούν κατ’ επανάληψη την κίνηση εκείνη που σε άλλες συνθήκες προκαλεί άλγος.

Η νέα προσέγγιση παρέχει πλήρη έλεγχο της στάσης της λεκάνης κι ένα μεγάλο εύρος συμπίεσης ούτως ώστε οι κινήσεις του ασθενή να μπορέσουν να επανέλθουν στο φυσιολογικό εύρος.

«Βάζουμε τον ασθενή να εκτελέσει εκ νέου την επώδυνη κίνηση επάνω στο μηχάνημα, εκεί όπου μπορεί να την κάνει ανώδυνα», είπε ο Hoffman.

Ακόμη και στις καθημερινές δραστηριότητες, οι μύες των ανθρώπων με άλγος στην πλάτη πυροδοτούνται συνεχώς απλά και μόνο για να κρατήσουν το άτομο σταθερό, πρόσθεσε ο ίδιος. Μόλις ο ασθενής δεθεί στο μηχάνημα, «αυτοί οι μύες δεν χρειάζεται να πυροδοτούνται πλέον», συμπλήρωσε. «Η υπερκόπωση των μυών μειώνεται σε κάθε εγκοπή των επισχέστρων.»

Ο Hoffman δήλωσε πως κατά την διάρκεια των ασκήσεων, το κεντρικό νευρικό σύστημα «απομνημονεύει» τις ανώδυνες κινήσεις· οι αρθρώσεις ανατάσσονται έτσι ώστε όταν οι ασθενείς βρίσκονται εκτός μηχανήματος να είναι ικανοί να εκτελούν την κίνηση μ’ ένα αυξημένο εύρος, ανώδυνα.

Ανέφερε ότι σε μία μελέτη του Dublin City University της Ιρλανδίας σχετική με το ΑΤΜ2, οι βελτιώσεις στο εύρος κίνησης της οσφυϊκής μοίρας παρέμεναν κλινικά σημαντικές ακόμη και τρεις ημέρες μετά την θεραπευτική παρέμβαση· σε άλλη μελέτη της BACKtoGOLF Fitness in Windsor στην Καλιφόρνια, ο αριθμός των θεραπευτικών συνεδριών που χρειάστηκαν έως την εξάλειψη του άλγους είχε μειωθεί περισσότερο από το μισό με αυτό το μηχάνημα.

Στις αρχές του 1990 ο Hoffman, μανιώδης ποδηλάτης, είχε άλγος στην πλάτη που τον κράτησε μακριά από το άθλημα. Τα νέα από τους φυσικοθεραπευτές ήταν απελπιστικά: μετά από έξι μήνες ίσως ένα 20 τοις εκατό του άλγους του να έφευγε· ένα 50 τοις εκατό θα μπορούσε να υποχωρήσει μέσα σε πέντε χρόνια κι ένα 80 τοις εκατό θα έφευγε στην ηλικία των 60.

Δήλωσε πως αυτό απετέλεσε το κίνητρο για να βρει μία μέθοδο που να παράσχει άμεση και παρατεταμένη βελτίωση. Τότε ήταν μόλις 26 ετών.

Αυξάνοντας το εύρος κίνησης

Ο Malcolm Colbert ο 3ος, επίσης στην ηλικία των 20 ετών, είναι όχι μόνο ένας φοιτητής που κοντεύει να αποπερατώσει το διδακτορικό πρόγραμμά του στο Alabama State University, αλλά κι ένας πρώην επαγγελματίας αθλητής που επιμένει στην υγιεινή ζωή και τη συνεχή άσκηση, αλλά που έχει τεθεί εκτός αγώνων εξαιτίας άλγους στην πλάτη.

Ως θεραπευτής κι εν δυνάμει ασθενής, ήταν ανυπόμονος να δοκιμάσει το ΑΤΜ2.

Με τον Colbert, ο Hoffman ακολούθησε την διαδικασία αξιολόγησης του ασθενή από τον θεραπευτή, ρωτώντας τον κατ’ αρχήν πού εντοπίζεται ο πόνος (στο άνω τμήμα της πλάτης), πόσο καιρό υπάρχει (ενάμιση χρόνο) και τον βαθμό αντιληπτού άλγους («περίπου έξι με ανώτερο το δέκα», απάντησε ο Colbert). Στην συνέχεια ο Hoffman ζήτησε από τον Colbert να εκτελέσει, μέχρι εκεί που μπορούσε, μία κίνηση προς την κατεύθυνση του άλγους, και να σταματήσει μόλις θα αισθανόταν πόνο. Ο Colbert τέντωσε την πλάτη του προς τα πίσω λίγες μόνο ίντσες πριν σταματήσει.

Μόλις βρέθηκε επάνω στο μηχάνημα – με το πρόσωπο να κοιτάζει προς το μηχάνημα και μερικές ζώνες δεμένες γύρω από τον κορμό του για να τον κρατούν σταθερό και να τον πιέζουν – ο Colbert εκτέλεσε την συνήθως επώδυνη κίνηση σε σετ των 10 επαναλήψεων, στην αρχή με μεγάλη δυσκολία. Επειδή το εύρος κίνησης του Colbert ήταν τόσο πολύ περιορισμένο, ο Hoffman αύξησε την στήριξη με πρόσθετες ζώνες κι επίσχεστρα. Σταδιακά ο Colbert κατάφερε να εκτελεί την κίνηση με ευκολία.

Κι ύστερα η πραγματική δοκιμή: μόλις ο Colbert κατέβηκε από το μηχάνημα, ο
Hoffman του ζήτησε να εκτελέσει την κίνηση που προηγουμένως του προκαλούσε πόνο. Ο Colbert φαινόταν έκπληκτος καθώς εκτελούσε μία φυσιολογική, σε όλο το εύρος κίνησης οπίσθια κάμψη της πλάτης του. Ο ίδιος δήλωσε πως δεν πονούσε καθόλου.

«Νιώθω καλά», είπε.

Αν και με βελτιωμένη την κίνησή του μετά από την δοκιμή του μηχανήματος, ο Colbert προειδοποίησε:« Μπορώ να καταλάβω πώς κάποιος κλειστοφοβικός θα είχε πρόβλημα με αυτό το μηχάνημα», δήλωσε αναφερόμενος στις πολλές ζώνες συγκράτησης του μηχανήματος.

Το μηχάνημα δεν είναι κατάλληλο και για άλλες κατηγορίες ασθενών συμπεριλαμβανομένων των εγκύων και των ανθρώπων των οποίων το άλγος δεν προέρχεται από μυοσκελετικά προβλήματα.

Δέκα ημέρες μετά την αγωγή του με το ΑΤΜ2, ο Colbert είπε ότι ένιωθε ακόμη λίγο πόνο στην πλάτη, αλλά πως η κατάστασή του ήταν τόσο καλή σαν να είχε ακολουθήσει μία σειρά θεραπευτικών συνεδριών. Δήλωσε πως μία ημέρα μετά την δοκιμή του μηχανήματος, είχε άλγος που έμοιαζε με εκείνο που ακολουθεί έπειτα από σκληρή προπόνηση – αυτό που στον συγκεκριμένο τομέα καλείται «καθυστερημένη έναρξη μυϊκού άλγους».

Αν και χρειάστηκε να επαναλάβει την εφαρμογή, τόσο ο ίδιος όσο κι άλλοι στο Alabama State University είναι ενθουσιασμένοι με τα οφέλη που παρέχει το μηχάνημα στους θεραπευτές. Οι φοιτητές εξασκούνται ακόμη στο νέο εξοπλισμό, εντούτοις παρέχουν τελικά θεραπευτική αγωγή με το ΑΤΜ2 σε ντόπιους ασθενείς με άλγος στην πλάτη υπό τις οδηγίες κάποιου γιατρού.

«Απελευθερώνει τα χέρια των θεραπευτών ώστε να μπορούν να κάνουν άλλα πράγματα» αντί να στηρίζουν τον ασθενή επάνω στο θεραπευτικό κρεβάτι, επισήμανε ο ίδιος, γεγονός που προσθέτει θεραπευτική δύναμη στα χέρια των θεραπευτών. Και οι φυσικοθεραπευτές ίσως να έχουν έτσι μία ευκαιρία να σώσουν τις δικές τους πλάτες.

«Αυτό μειώνει τον κίνδυνο κακώσεων στους θεραπευτές», είπε ο Colbert. «Η βιομηχανική του σώματος απασχολεί πολύ τους φυσικοθεραπευτές. Είναι πολύ σημαντική για την επαγγελματική μακροημέρευση κάθε θεραπευτή.»

 

Τελευταία άρθρα

  • ΧΕΙΡΟΘΕΡΑΠΕΙΑ, ΟΡΜΟΝΕΣ & ΟΜΟΙΟΣΤΑΣΗ

    ΧΕΙΡΟΘΕΡΑΠΕΙΑ, ΟΡΜΟΝΕΣ & ΟΜΟΙΟΣΤΑΣΗ

    | Χαράλαμπος Τιγγινάγκας MSc | Σκέψεις

    Τα τελευταία χρόνια, λόγω των αυξανόμενων ενδείξεων για την αποτελεσματικότητα της στη μείωση του πόνου, της αναπηρίας, την αποφυγή της φοβίας και της pipetting potential cure for brain disordersκαταστροφολογίας (αντίληψης ότι θα συμβεί το χειρότερο εξαιτίας του πόνου), υπάρχει αυξημένο ενδιαφέρον για την εκπαίδευση στη Νευροεπιστήμη του Πόνου (Pain Neuroscience Education - PNE). Διδάσκει τους ασθενείς, ιδιαίτερα εκείνους με χρόνιο πόνο, την βιολογία και τη φυσιολογία της εμπειρίας του πόνου, συμπεριλαμβανομένων διεργασιών όπως η κεντρική ευαισθητοποίηση, η περιφερική ευαισθητοποίηση, η αλλοδυνία και η νευροπλαστικότητα.

    Με πρώτη ματιά, αυτό το νευροβιολογικό μοντέλο δεν συμβαδίζει με το παραδοσιακό Βιοϊατρικό μοντέλο που χρησιμοποιούμε στην Χειροθεραπεία (Manual Therapy). Παραδοσιακά το Βιοϊατρικό μοντέλο εστιάζει στην ανατομία, την παθολογοανατομία και την εμβιομηχανική. Η αποτελεσματικότητα του όμως είναι περιορισμένη, κυρίως λόγω της αδυναμίας του να βοηθήσει τους ασθενείς να αντιληφθούν τι τους συμβαίνει, ιδιαίτερα σε περιπτώσεις χρόνιου πόνου, ώστε να αποφύγουν τη φοβία και την καταστροφολογία.

    Αυτή η αντίθεση μεταξύ της Χειροθεραπείας και της Νευροεπιστήμης του Πόνου, έχει φαινομενικά πολώσει τους οπαδούς της καθεμιάς προσέγγισης, με την μία να αντιλαμβάνεται την προσέγγιση ως προσέγγιση με χειρισμούς “hands-on” και την άλλη ως προσέγγιση χωρίς χειρισμούς “hands-off’. Αυτή η αντίληψη είναι τελείως λανθασμένη. Η ενδεδειγμένη αντίληψη περιλαμβάνει τη σύνθεση των δυο.  

    Δεν είναι όλα τα αγγίγματα το ίδιο

    manual therapy head s01Ο πρωταρχικός τρόπος για να αντιληφθούμε το σώμα μας στο περιβάλλον είναι μέσω της αίσθησης της αφής, αρχής γενομένης από το άγγιγμα της μαμάς και του μωρού. Οι Χειροθεραπευτές έχουν το προνόμιο να είναι σε θέση να βοηθήσουν τους ανθρώπους μέσω της αφής. Ωστόσο, σύμφωνα με τον Boehme και τους συναδέλφους του, ορισμένες μορφές αφής μπορεί να έχουν πιο ισχυρό αντίκτυπο από άλλες (1). Σύμφωνα με αυτή τη μελέτη, επειδή ο εγκέφαλος προσπαθεί να προβλέψει τις αισθητηριακές συνέπειες κάθε πράξης, αποδίδει λιγότερη σημασία στο αυτό-άγγιγμα αφού τα ερεθίσματα αυτά είναι αναμενόμενα. Δηλαδή, ο εγκέφαλος δίνει μεγαλύτερη προσοχή στο άγγιγμα από κάποιον άλλο (πρωτότυπο ερέθισμα – novel stimuli)αφού δεν είναι σε θέση να προβλέψει το αποτέλεσμα. Αν προχωρήσουμε ένα βήμα παραπέρα, μπορούμε να ισχυριστούμε ότι το νέο άγγιγμα κατά τη διάρκεια μιας θεραπευτικής συνεδρίας, με τον ασθενή ενεργά εμπλεκόμενο, ενισχύει την αισθητική επιρροή, που οδηγεί σε αυξημένη διέγερση του νευρικού συστήματος και μεγαλύτερο θεραπευτικό αντίκτυπο.

    Ενίσχυση της Ομοιόστασης

    Η ομοιόσταση αναφέρεται στην ικανότητα του σώματος να διατηρεί ένα σταθερό εσωτερικό περιβάλλον μέσω της ρύθμισης των ορμονών, της θερμοκρασίας του σώματος, της οξύτητας-αλκαλικότητας (pH), της αρτηριακής πίεσης και των επιπέδων ορισμένων θρεπτικών συστατικών, με στόχο να διατηρούνται οι ιστοί μας οξυγονωμένοι και τα κύτταρα μας με καλή θρέψη. Για να διατηρήσουμε αυτή τη σταθερή κατάσταση, το σώμα μας εκκρίνει ορμόνες όπως η αδρεναλίνη και η κορτιζόλη. Η αδρεναλίνη αυξάνει τον καρδιακό ρυθμό, την αρτηριακή πίεση και τα αποθέματα ενέργειας. Η κορτιζόλη αυξάνει τη γλυκόζη στην κυκλοφορία του αίματος και έχει πολλές ευεργετικές επιδράσεις στο ανοσοποιητικό σύστημα και μεταξύ άλλων οργάνων στον εγκέφαλο. Η κορτιζόλη δεν έχει καλή φήμη, αλλά σε καταστάσεις «μάχης-φυγής», η κορτιζόλη μετριάζει τις αντιδράσεις του ανοσοποιητικού συστήματος, καταστέλλει το πεπτικό σύστημα, ενώ ταυτόχρονα επικοινωνεί με περιοχές του εγκεφάλου που ελέγχουν τη γνωστική λειτουργία, τη διάθεση, τα κίνητρα και τον φόβο.

    Οι βιοχημικοί μεσολαβητές όπως η κορτιζόλη και η αδρεναλίνη μας βοηθούν να προσαρμοστούμε, αρκεί να είναι ενεργοποιημένοι, όταν τους χρειαζόμαστε, με ισορροπημένο τρόπο και μετά να απενεργοποιούνται όταν τελειώσει η πρόκληση. Όταν αυτό δεν συμβαίνει, αυτές οι «ορμόνες του στρες» μπορούν να προκαλέσουν δυσμενείς αλλαγές στον εγκέφαλο και το σώμα, π.χ. υψηλή ή χαμηλή αρτηριακή πίεση, συσσώρευση κοιλιακού λίπους κ.λπ. Όταν υπάρχει ανισορροπία στους βιοχημικούς μεσολαβητές,  τότε χρησιμοποιούμε τον όρο αλλοστατικό φορτίο. Αν αυτό συνεχιστεί τότε έχουμε αλλοστατική υπερφόρτωση, όπως συμβαίνει στο τοξικό στρες.

    Πως η Χειροθεραπεία μειώνει την αλλοστατική υπερφόρτωση μέσω των ορμονών;

    Καθώς η νευροχημική ισορροπία που έχουν εξελιχθεί εδώ και χιλιετίες διαταράσσεται από τη σημερινή σύγχρονη ζωή, οι άνθρωποι γίνονται πιο επιρρεπείς στην κατάθλιψη, το άγχος και τον πόνο.

    Το ακρωνύμιο DOSE (Ντοπαμίνη, Οκυτωκίνη, Σεροτονίνη και Ενδορφίνες) χρησιμοποιείται για να περιγράψει την ορμονική τετράδα που είναι υπεύθυνη για να νιώθουμε καλά, και παρόλο που υπάρχουν πολλοί τρόποι για να διεγείρουμε την έκκρισή τους, θα επικεντρωθούμε σε αυτούς που μπορούμε να πετύχουμε με τα χέρια μας.

    pexels andreaΣτους ασθενείς αρέσει να θέτουν και να επιτυγχάνουν θεραπευτικούς στόχους, όπως την ελευθερία στη κίνηση, στη βελτίωση της στάσης και την ενίσχυση της απόδοσης με λιγότερο πόνο. Μπορούμε να εκμεταλλευτούμε την κατανόηση μας όσο αφορά τη δράση της ντοπαμίνης -την ορμόνη της ευτυχίας- για να τους ενισχύσουμε αυτή την επιθυμία. Αρχικά βάζουμε μικρούς ρεαλιστικούς θεραπευτικούς στόχους, ώστε ο εγκέφαλος του ασθενή να «γιορτάζει» κάθε φορά που επιτυγχάνει τον στόχο του και στη συνέχεια προχωράμε στον επόμενο. Η ορμόνη της ανταμοιβής και της ευχαρίστησης θα του δώσει ώθηση πριν καν ξεκινήσει η συνεδρία της Χειροθεραπείας.

    Το φιλικό, ασφαλές και ταυτιζόμενο συναισθηματικά περιβάλλον, ενισχύει τη δημιουργία κοινωνικών δεσμών που ενεργοποιεί τη ροή της ωκυτοκίνης στον ασθενή. Οι ερευνητές έχουν διαπιστώσει ότι η διαπροσωπική αφή όχι μόνο διεγείρει την απελευθέρωση της οκυτωκίνης, αλλά μειώνει επίσης το καρδιαγγειακό στρες και ενισχύει την ανοσολογική λειτουργία (2).

    Ο πιο αποτελεσματικός και φυσικός τρόπος για την ενίσχυση της έκκρισης σεροτονίνης είναι μέσω της άσκησης, της βιοκοινωνικής σύνδεσης και της αποτελεσματικής Χειροθεραπείας. Μην εκπλαγείτε αν ο ασθενής σας κοιμηθεί στο εξεταστικό τραπέζι κατά τη διάρκεια των χειρισμών, καθώς η έκκριση σεροτονίνης είναι ένα βασικό συστατικό του ύπνου. Παράλληλα με την Χειροθεραπεία, για την έκκριση σεροτονίνης ρόλο παίζει ο σεβασμός και προσοχή που δίνεται στον ασθενή από την πρώτη επαφή.

    Οι ενδορφίνες απελευθερώνονται από το νευρικό σύστημα ως απάντηση σε αγχωτικές καταστάσεις, απειλή ή πόνο. Προσωρινά αντιμετωπίζουν τον πόνο με τον ίδιο τρόπο όπως η φαρμακευτική αγωγή (π.χ. μορφίνη, κωδεΐνη). Σε συνδυασμό με τη σεροτονίνη βοηθούν την ανακούφιση του άγχους και της κατάθλιψης. Σύμφωνα με τους ερευνητές η αργή, παρατεταμένη εν τω βάθει εργασία στους ιστούς διεγείρει την απελευθέρωση ενδορφινών ανακουφίζοντας τον πόνο. Σε βάθος χρόνου, με την πρόοδο των συνεδριών αυξάνεται η εμπιστοσύνη στη θεραπευτική παρέμβαση.   

    Συμπεράσματα

    Το σώμα μας περιλαμβάνει ένα περίπλοκο ορμονικό σύστημα που εργάζεται για την επιβίωση μας. Ανταμείβει τις ευεργετικές δράσεις απελευθερώνοντας καλές χημικές ουσίες στο σώμα, ενισχύοντας επιπλέον την επιθυμία για περισσότερες. Καθώς ο θεραπευτικός στόχος μας είναι η ισορροπία, η χαλάρωση και η επούλωση μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε τις τεχνικές μας για να δώσουμε ώθηση σε αυτές τις βασικές ορμόνες της ευτυχίας, ενισχύοντας παράλληλα την εκπαίδευση των ασθενών στη νευροεπιστήμη του πόνου.

    Πηγές

    1. Boehme R, Hauser S, Gerling G, Heilig M, and Olausson H, Distinction of self produced touch and social touch at cortical and spinal cord levels PNAS (2019) 116 (6) 2290-2299; published ahead of print.
    2. Gutkowska, J., Jankowski, M., & Antunes-Rodrigues, J. (2014). The role of oxytocin in cardiovascular regulation. Brazilian Journal of Medical and Biological Research.
    3. Vigotsky, A., & Bruhns, R. (2015) The role of descending modulation in manual therapy and its analgesic implications: a narrative review. Pain Research and Treatment.
  • Ο ΡΟΛΟΣ ΤΗΣ ΑΡΘΡΩΣΗΣ ΤΟΥ ΙΣΧΙΟΥ ΣΤΗΝ ΟΣΦΥΑΛΓΙΑ

    Ο ΡΟΛΟΣ ΤΗΣ ΑΡΘΡΩΣΗΣ ΤΟΥ ΙΣΧΙΟΥ ΣΤΗΝ ΟΣΦΥΑΛΓΙΑ

    | Χαράλαμπος Τιγγινάγκας MSc | Οσφυαλγία

    Ποιο είναι το πρώτο πράγμα που έρχεται στο μυαλό σας όταν κάποιος διαμαρτύρεται για πόνο στη μέση; Μπορεί να είναι μυϊκός σπασμός, εμπλοκή νευρικής ρίζας, αρθρίτιδα ή πρόβλημα στον μεσοσπονδύλιο δίσκο. Σπάνια συνδέουμε την άρθρωση του ισχίου (μηροκοτυλιαία άρθρωση) με τον πόνο στη μέση, παρόλο που σε αρκετές μελέτες έχει βρεθεί ισχυρή συσχέτιση μεταξύ της μειωμένης λειτουργικότητας της άρθρωσης του ισχίου και της παθολογίας στη σπονδυλική στήλη (1).

  • ΧΡΟΝΙΟΣ ΠΟΝΟΣ - ΚΡΑΝΙΟΪΕΡΗ ΘΕΡΑΠΕΙΑ

    ΧΡΟΝΙΟΣ ΠΟΝΟΣ - ΚΡΑΝΙΟΪΕΡΗ ΘΕΡΑΠΕΙΑ

    | Χαράλαμπος Τιγγινάγκας MSc | Χρόνιος Πόνος - Ινομυαλγία

    Η Κρανιοϊερή Θεραπεία είναι μια ήπια Χειροθεραπεία, που επιδρά μέσω του συστήματος της περιτονίας αξιοποιώντας τη δυνατότητας του σώματος για αυτοθεραπεία. Έχει τη ρίζα της στην Κρανιακή Οστεοπαθητική, ενώ εμπνευστής της ήταν ο Αμερικανός Οστεοπαθητικός Dr John Upledger,Do. Το Διεθνές Ινστιτούτο Upledger (The Upledger Institute International), ευθυγραμμιζόμενο με τις νέες επιστημονικές έρευνες, συνεχώς εξελίσσει τα πρωτόκολλα και τη θεώρηση της Κρανιοϊερής θεραπείας, εστιάζοντας στην ασφάλεια, στην αξιολόγηση και στην θεραπευτική επίδραση.

  • ΛΕΜΦΙΚΗ ΠΑΡΟΧΕΤΕΥΣΗ (MLD) ΓΙΑ ΤΗ ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΤΟΥ ΛΕΜΦΟΙΔΗΜΑΤΟΣ: ΣΥΣΤΗΜΑΤΙΚΗ ΑΝΑΣΚΟΠΗΣΗ

    ΛΕΜΦΙΚΗ ΠΑΡΟΧΕΤΕΥΣΗ (MLD) ΓΙΑ ΤΗ ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΤΟΥ ΛΕΜΦΟΙΔΗΜΑΤΟΣ: ΣΥΣΤΗΜΑΤΙΚΗ ΑΝΑΣΚΟΠΗΣΗ

    | Χαράλαμπος Τιγγινάγκας MSc | Λεμφοίδημα

    Η λεμφική παροχέτευση (Manual Lymphatic Drainage – MLD), είναι ευρέως αποδεκτή ως συντηρητική θεραπεία για το λεμφοίδημα. Οι ερευνητές με αυτή τη συστηματική ανασκόπηση στόχευσαν να αξιολογήσουν την αποτελεσματικότητα της σε ασθενείς ευρισκόμενους σε ομάδα υψηλού κινδύνου να εμφανίσουν λεμφοίδημα ή ζουν με αυτό.

  • ΚΟΚΚΥΓΟΔΥΝΙΑ - Αποτελεσματικότητα των διαθέσιμων θεραπειών (ΑΝΑΣΚΟΠΗΣΗ)

    ΚΟΚΚΥΓΟΔΥΝΙΑ - Αποτελεσματικότητα των διαθέσιμων θεραπειών (ΑΝΑΣΚΟΠΗΣΗ)

    | Χαράλαμπος Τιγγινάγκας MSc | Οσφυαλγία

    Ο όρος κοκκυγοδυνία περιγράφει τον πόνο στον κόκκυγα, ή γύρω απ’ αυτόν, κυρίως κατά το κάθισμα. Η κατάσταση της κοκκυγοδυνίας αναφέρθηκε για πρώτη φορά το 1600, αλλά ως όρος χρησιμοποιήθηκε από τον Simpson, το 1859.

  • ΠΡΟΕΛΕΥΣΗ ΑΥΧΕΝΙΚΗΣ ΚΕΦΑΛΑΛΓΙΑΣ (ΕΡΕΥΝΑ)

    ΠΡΟΕΛΕΥΣΗ ΑΥΧΕΝΙΚΗΣ ΚΕΦΑΛΑΛΓΙΑΣ (ΕΡΕΥΝΑ)

    | Χαράλαμπος Τιγγινάγκας MSc | Αυχενικό Σύνδρομο

    Αυχενική κεφαλαλγία/πονοκέφαλος χαρακτηρίζεται ο πόνος που έχει προέλευση από την αυχενική μοίρα της σπονδυλικής στήλης. Ο πόνος ξεκινά από τον αυχένα και το πίσω μέρος του κεφαλιού και ακτινοβολεί προς τα εμπρός. Δεν πρέπει να συγχέεται με τις ημικρανίες και τις άλλες μορφές πονοκεφάλου, καθώς πρόκειται για δευτερογενή πόνο, πόνο δηλαδή που προέρχεται από μια υποκείμενη πάθηση.  

  • Η ΘΕΣΗ ΤΗΣ ΚΕΦΑΛΗΣ ΣΤΗ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΤΟΥ ΣΩΜΑΤΟΣ - ΜΙΑ ΣΥΣΤΗΜΑΤΙΚΗ ΑΝΑΣΚΟΠΗΣΗ

    Η ΘΕΣΗ ΤΗΣ ΚΕΦΑΛΗΣ ΣΤΗ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΤΟΥ ΣΩΜΑΤΟΣ - ΜΙΑ ΣΥΣΤΗΜΑΤΙΚΗ ΑΝΑΣΚΟΠΗΣΗ

    | Χαράλαμπος Τιγγινάγκας MSc | Σκέψεις

    Το κεφάλι είναι σημαντικό στοιχείο της βιοκινητικής αλυσίδας. Υπό φυσιολογικές συνθήκες, πρέπει να βρίσκεται κατά μήκος της μέσης γραμμής τού σώματος. Εξαιτίας της θέσης του, αλλά και του γεγονότος ότι αποτελεί περίπου του 6% του συνολικού βάρους του σώματος, πολλοί συγγραφείς πιστεύουν ότι έχει σημαντικό αντίκτυπο στην λειτουργία του.

  • ΔΥΣΚΑΜΠΤΟΣ ΑΥΧΕΝΑΣ: ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΑΘΟΛΟΓΙΑ ΣΤΟΝ ΠΟΝΟ

    ΔΥΣΚΑΜΠΤΟΣ ΑΥΧΕΝΑΣ: ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΑΘΟΛΟΓΙΑ ΣΤΟΝ ΠΟΝΟ

    | Χαράλαμπος Τιγγινάγκας MSc | Αυχενικό Σύνδρομο

    Ένα συνηθισμένο σύμπτωμα για το οποίο συχνά οι ασθενείς παραπονούνται και αναζητούν βοήθεια είναι ο «δύσκαμπτος αυχένας». Αυτός ο άτυπος όρος μπορεί να αναφέρεται σε συμπτώματα που κυμαίνονται από την γενική δυσκαμψία της αυχενικής μοίρας τής σπονδυλικής στήλης, έως την ακινητοποίηση και τον οξύ πόνο, ή  μπορεί να αναφέρεται σε πόνο που ακτινοβολεί στο άνω άκρο και περιορίζει την ικανότητα στροφής τού κεφαλιού σε μια ή περισσότερες κατευθύνσεις.

  • Ο ΡΟΛΟΣ ΤΟΥ ΜΕΣΟΣΠΟΝΔΥΛΙΟΥ ΔΙΣΚΟΥ

    Ο ΡΟΛΟΣ ΤΟΥ ΜΕΣΟΣΠΟΝΔΥΛΙΟΥ ΔΙΣΚΟΥ

    | Χαράλαμπος Τιγγινάγκας MSc | Σκέψεις

    Ο μεσοσπονδύλιος δίσκος είναι ένας  πεπλατυσμένος δίσκος, που βρίσκεται ανάμεσα στα σώματα των σπονδύλων. Αποτελείται από τον πηκτοειδή πυρήνα στο κέντρο του ως το ζελατινοειδές και εύπλαστο μέρος και τον ινώδη δακτύλιο που τον περιβάλει συγκρατώντας τον στην θέση του, είναι το πιο σκληρό και ινώδες  μέρος. 

  • ΟΣΦΥΑΛΓΙΑ: ΤΙ ΠΡΟΣΔΟΚΟΥΝ ΟΙ ΑΣΘΕΝΕΙΣ ΚΑΙ ΤΙ ΕΙΚΑΖΟΥΝ ΟΙ ΙΑΤΡΟΙ (ΕΡΕΥΝΑ)

    ΟΣΦΥΑΛΓΙΑ: ΤΙ ΠΡΟΣΔΟΚΟΥΝ ΟΙ ΑΣΘΕΝΕΙΣ ΚΑΙ ΤΙ ΕΙΚΑΖΟΥΝ ΟΙ ΙΑΤΡΟΙ (ΕΡΕΥΝΑ)

    | Χαράλαμπος Τιγγινάγκας MSc | Σκέψεις

    Ο πόνος στην μέση είναι ένα πρόβλημα που αφορά πάρα πολλούς ανθρώπους και δεν παύει ποτέ να είναι επίκαιρο. Σύμφωνα με το National Center for Health Statistics (U.S.A.), περίπου ένας στους τέσσερεις ενήλικες αναφέρει ότι τον προηγούμενο μήνα είχε κρίση πόνου στη μέση που διήρκησε τουλάχιστον μια ημέρα, ενώ το 25% των ενηλίκων που ερωτήθηκαν ανάφεραν ότι τους προηγούμενους τρεις μήνες είχαν παρουσιάσει πόνο στη μέση.



    • ΑΛΚΙΜΑΧΟΥ 3-5/116 34/ΑΘΗΝΑ
    • 210 7220562
    • Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

    ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΤΕ ΜΑΣ

    Συνδεθείτε με τα κοινωνικά μας δίκτυα "Social Media" και ανακαλύψετε τις νεότερες πληροφορίες

    Who's Online

    Αυτήν τη στιγμή επισκέπτονται τον ιστότοπό μας 171 guests και κανένα μέλος

    © Physio.gr All rights reserved.
    by Avatar.gr.