ΔΥΣΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΤΟΥ ΑΥΤΟΝΟΜΟΥ ΝΕΥΡΙΚΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ (ΑΝΣ)

Η δυσλειτουργία του Αυτόνομου Νευρικού Συστήματος (ΑΝΣ) ενδεχομένως να είναι το κεντρικό στοιχείο για την ελάττωση της ποιότητας ζωής ενός ατόμου και την ανάπτυξη σοβαρών ασθενειών. Η Κρανιοϊερή Θεραπεία (ΚΙΘ) έχει δείξει ότι ισορροπεί και διορθώνει δυσλειτουργίες του ΑΝΣ μέσω τεχνικών με ήπιους χειρισμούς.

Το νευρικό σύστημα μπορεί να αναλυθεί σε πέντε βασικά σκέλη, που εποπτεύουν τις αισθητικές λειτουργίες, τον προγραμματισμό, και την δραστηριότητα των μυών, την λειτουργία της μνήμης, τις συγκινησιακές λειτουργίες και την βασική επιβίωση.

 Tο Αυτόνομο Νευρικό Σύστημα είναι μία συνιστώσα του   σκέλους της βασικής επιβίωσης

Ελέγχει τις ζωτικές λειτουργίες του σώματος, ενεργώντας έτσι ώστε να διατηρεί την ομοιοστασία (μία σταθερή εσωτερική κατάσταση) καθώς και βέλτιστες συνθήκες για την λειτουργία των κυττάρων και των ιστών. Το ΑΝΣ διαιρείται σε δύο μοίρες, η κάθε μία εκ των οποίων περιλαμβάνει κινητικές και αισθητικές συνιστώσες: την συμπαθητική μοίρα (γνωστή για την αντίδραση: ως πολέμα / φύγε / πάγωσε) και την παρασυμπαθητική μοίρα (γνωστή για την αντίδραση: ως αναπαύσου / χαλάρωσε / ανανεώσου). Και οι δύο μοίρες νευρώνουν τα εσωτερικά όργανα, τους λείους μύες, τον καρδιακό μυ, τους εξωκρινείς αδένες και τα μεταβολικά κύτταρα. Η συμπαθητική μοίρα ελέγχει επίσης την ροή του αίματος, την δραστηριότητα των ιδρωτοποιών αδένων και τα τριχοθυλάκια.

Το ΑΝΣ μεσολαβεί εν μέρει στην ρύθμιση των ανοσολογικών και φλεγμονωδών αποκρίσεων μέσα στο έντερο, στους πνεύμονες και στο δέρμα.

Οι μοίρες του ΑΝΣ συνεργάζονται μεταξύ τους διαρκώς για να διατηρούν την βέλτιστη λειτουργία και να παρέχουν την πιο ισορροπημένη λειτουργία των συστημάτων του σώματος. Φυσιολογικά, όταν η μία μοίρα είναι πιο ενεργή τότε η άλλη μοίρα είναι λιγότερο ενεργή, όπως συμβαίνει με τον έλεγχο της αρτηριακής πίεσης. Εάν η αρτηριακή πίεση ανέβει αιφνίδια, αυξάνεται η δραστηριότητα της παρασυμπαθητικής μοίρας στην καρδιά κι ελαττώνεται η δραστηριότητα της συμπαθητικής. Αυτό επιβραδύνει τον καρδιακό ρυθμό κι επαναφέρει την αρτηριακή πίεση σε χαμηλά επίπεδα. Εάν η αρτηριακή πίεση είναι χαμηλή, η δραστηριότητα της συμπαθητικής μοίρας αυξάνεται και η δραστηριότητα της παρασυμπαθητικής ελαττώνεται, γεγονός που βοηθάει στην αύξηση της αρτηριακής πίεσης.

ANSbΥπάρχουν φορές που μία μοίρα υπερλειτουργεί ή υπολειτουργεί μακροχρόνια. Η αιτία θα μπορούσε να προέρχεται από φυσικό τραυματισμό, στρεσογόνες εμπειρίες ή βιο-μηχανική καταπόνηση, για να αναφέρουμε κάποιες από αυτές. Το αποτέλεσμα είναι ένα σώμα που λειτουργεί σε μη βέλτιστη κατάσταση, με τα κύτταρα και τα συστήματά του να υφίστανται υπερβολική καταπόνηση και υπερκόπωση. Το σωματικό stress μπορεί να καταστεί τεράστιο, οδηγώντας σε καταστάσεις που κυμαίνονται από ήπια χρόνια άλγη έως καταστροφικές νόσους.

Όλα τα όργανα, τα αγγεία, οι αδένες, τα νεύρα και τα κύτταρα του ΑΝΣ καθώς και κάθε άλλου μέρους του σώματος περιβάλλονται από την περιτονία. Το κρανιοϊερό σύστημα (ΚΙΣ) είναι ένας εξειδικευμένος περιέκτης, που περικλείει το υγρό, και τους ιστούς του εγκεφάλου αλλά και του νωτιαίου μυελού, μέσα σε τρεις συνεχόμενες και αλληλένδετες στιβάδες περιτονίας, δηλαδή το σύστημα των μεμβρανών που περιβάλλει το Κεντρικό Νευρικό Σύστημα.
Η παρασυμπαθητική μοίρα επίσης αναφέρεται και ως "κρανιοϊερή μοίρα" του ΑΝΣ επειδή τα κινητικά κύτταρά της εκφύονται από το εγκεφαλικό στέλεχος και την ιερή μοίρα του νωτιαίου μυελού. Τα δύο πνευμονογαστρικά νεύρα αποτελούν τα κυριότερα παρασυμπαθητικά νεύρα. Η πορεία τους προς τα σπλάχνα ξεκινάει από το εγκεφαλικό στέλεχος. Εξέρχονται από το κρανίο διερχόμενα μέσω των σφαγιτιδικών τρημάτων (δύο οπές στην βάση του κρανίου) και οδεύουν προς τα όργανα. Μη φυσιολογική καταπόνηση της περιτονίας πιθανώς να υφίσταται οπουδήποτε κατά μήκος της πορείας των πνευμονογαστρικών νεύρων, επηρεάζοντας το εγκεφαλικό στέλεχος και τον νωτιαίο μυελό και καταλήγοντας σε αλλοιωμένη δομή και περιορισμένη λειτουργία των ιστών με τους οποίους επικοινωνεί.

Οι τεχνικές της ΚΙΘ εφαρμόζονται για να εντοπίσουν και να μειώσουν επιβλαβείς καταπονήσεις - τάσεις της περιτονίας.

Καθώς η περιτονία επανέρχεται στο φυσιολογικό πρότυπο και την φυσιολογική κίνηση, η νευρολογική καταπόνηση μπορεί να υποχωρήσει και να μειωθούν οι επιβλαβείς υπερεκτάσεις των λείων μυών, του καρδιακού μυ, των αδένων, των αιμοφόρων αγγείων και των οργάνων. Σε απάντηση, τα αισθητικά ερεθίσματα από τα σπλάχνα προς το νευρικό σύστημα μπορούν να βελτιωθούν σε μεγάλο βαθμό.

Η ενίσχυση της κινητικότητας και η εξισορρόπηση του ΚΙΣ είναι επίσης δυνατόν να αυξήσουν την ικανότητα του εγκεφαλονωτιαίου υγρού να απομακρύνει τα προϊόντα του μεταβολισμού από τους ιστούς του εγκεφάλου, και του νωτιαίου μυελού, ενώ μεταφέρει θρεπτικές ουσίες στα κύτταρα. Αυτές οι αλλαγές μπορεί να βοηθήσουν να διορθωθεί και να βελτιωθεί η λειτουργία του ΑΝΣ, γεγονός που μπορεί να προάγει σημαντικά την υγεία και την ζωτικότητα.

Οι συνήθεις αιτίες καταπόνησης της συμπαθητικής μοίρας είναι το stress, οι χρόνιες νόσοι ή λοιμώξεις, ο ουλώδης ιστός, το τραύμα και το άγχος. Άλλη αιτία είναι η επίδραση κάποιας εξαιρετικά στρεσογόνου κατάστασης που το σώμα είναι ανίκανο να επεξεργαστεί επαρκώς. Η καταπόνηση της συμπαθητικής μοίρας μπορεί να οδηγήσει σε δυσλειτουργία κεντρικών περιοχών επεξεργασίας των ερεθισμάτων του ΑΝΣ (μέσα στον εγκέφαλο και στον νωτιαίο μυελό), ιδιαίτερα τμημάτων του μεταιχμιακού συστήματος (περιοχή επεξεργασίας των συναισθημάτων και της μνήμης), του υποθαλάμου (περιοχή εσωτερικών ρυθμίσεων) και του δικτυωτού σχηματισμού συστήματος του συναγερμού (περιοχή ζωτικών λειτουργιών). Μία χρόνια εσωτερική κατάσταση μάχης, φυγής και φόβου είναι δυνατόν να παρουσιαστεί, επιφέροντας αδυσώπητες προκλήσεις που οδηγούν σε δυσλειτουργία και ασθένεια.

Η ΚΙΘ μπορεί να βοηθήσει στην διόρθωση της δυσλειτουργίας του ΑΝΣ μειώνοντας τις επιβλαβείς βιο-μηχανικές δυνάμεις που καταπονούν την αρμονική κίνηση των σωματικών υγρών και των ιστών. Για παράδειγμα, η καταπόνηση του σωλήνα της σκληράς μήνιγγας (των στιβάδων μεμβράνης του ΚΙΣ που περιβάλλουν τους ιστούς του νωτιαίου σωλήνα) ενδεχομένως να προκαλέσει στα κύτταρα της συμπαθητικής μοίρας ερεθισμό και υπερδιέγερση, οδηγώντας σε χαοτική νευρολογική επικοινωνία και σπλαχνική δυσλειτουργία.

 

 Άλλο παράδειγμα είναι η μη φυσιολογική υπερέκταση των μυών στην βάση του κρανίου, η οποία μπορεί να καταπονήσει τα πνευμονογαστρικά νεύρα και να περιορίσει την ικανότητα του σώματος για αναγέννηση και ίαση.

Ένα τρίτο παράδειγμα είναι όταν εγκαθίστανται στους ιστούς πληροφορίες δυσάρεστες του παρελθόντος, και με τις κατάλληλες συνθήκες προκαλούν αναδρομές. Οι αναδρομές συνήθως εμφανίζονται ως απάντηση σε κάποια μορφή αισθητικού ερεθίσματος, που επιφέρει αντίδραση στους "κατεσταλμένους ιστούς" και το ΑΝΣ. Αυτό προκαλεί την λειτουργία μηχανισμών σε ορισμένα κύτταρα, με έναν τρόπο που απροσδόκητα πυροδοτεί την ανάκληση παρελθόντων συμβαμάτων.

Με την αυθόρμητη θεραπευτική διαδικασία που ονομάζεται σωματοσυναισθηματική απελευθέρωση (SomatoEmotional Release), η ΚΙΘ βοηθάει το σώμα να βρει εκείνα τα μοντέλα κίνησης των ιστών, που μπορούν να ελευθερώσουν και να ενσωματώσουν οχληρούς κυτταρικούς μηχανισμούς, ώστε να επανέλθουν σε φυσιολογικά επίπεδα οι νευρολογικές, αγγειακές, βιο-μηχανικές και βιοχημικές διεργασίες.

Εφόσον συνολικά η υγεία επιτυγχάνεται στο πλαίσιο των παραμέτρων που θέτει η λειτουργία των οργάνων και των συστημάτων που ελέγχονται από το ΑΝΣ, η προαγωγή της λειτουργίας του ΑΝΣ κατ’ αυτόν τον τρόπο βοηθάει το σώμα να ανέλθει στα δικά του βέλτιστα επίπεδα ζωτικότητας, ευεξίας, ισορροπίας, αυτοδιορθώσεως και αρμονίας.


Από τον Tad Wanveer, LMT, CST-D του Ινστιτούτου Upledger

Τελευταία άρθρα

  • ΧΕΙΡΟΘΕΡΑΠΕΙΑ, ΟΡΜΟΝΕΣ & ΟΜΟΙΟΣΤΑΣΗ

    ΧΕΙΡΟΘΕΡΑΠΕΙΑ, ΟΡΜΟΝΕΣ & ΟΜΟΙΟΣΤΑΣΗ

    | Χαράλαμπος Τιγγινάγκας MSc | Σκέψεις

    Τα τελευταία χρόνια, λόγω των αυξανόμενων ενδείξεων για την αποτελεσματικότητα της στη μείωση του πόνου, της αναπηρίας, την αποφυγή της φοβίας και της pipetting potential cure for brain disordersκαταστροφολογίας (αντίληψης ότι θα συμβεί το χειρότερο εξαιτίας του πόνου), υπάρχει αυξημένο ενδιαφέρον για την εκπαίδευση στη Νευροεπιστήμη του Πόνου (Pain Neuroscience Education - PNE). Διδάσκει τους ασθενείς, ιδιαίτερα εκείνους με χρόνιο πόνο, την βιολογία και τη φυσιολογία της εμπειρίας του πόνου, συμπεριλαμβανομένων διεργασιών όπως η κεντρική ευαισθητοποίηση, η περιφερική ευαισθητοποίηση, η αλλοδυνία και η νευροπλαστικότητα.

    Με πρώτη ματιά, αυτό το νευροβιολογικό μοντέλο δεν συμβαδίζει με το παραδοσιακό Βιοϊατρικό μοντέλο που χρησιμοποιούμε στην Χειροθεραπεία (Manual Therapy). Παραδοσιακά το Βιοϊατρικό μοντέλο εστιάζει στην ανατομία, την παθολογοανατομία και την εμβιομηχανική. Η αποτελεσματικότητα του όμως είναι περιορισμένη, κυρίως λόγω της αδυναμίας του να βοηθήσει τους ασθενείς να αντιληφθούν τι τους συμβαίνει, ιδιαίτερα σε περιπτώσεις χρόνιου πόνου, ώστε να αποφύγουν τη φοβία και την καταστροφολογία.

    Αυτή η αντίθεση μεταξύ της Χειροθεραπείας και της Νευροεπιστήμης του Πόνου, έχει φαινομενικά πολώσει τους οπαδούς της καθεμιάς προσέγγισης, με την μία να αντιλαμβάνεται την προσέγγιση ως προσέγγιση με χειρισμούς “hands-on” και την άλλη ως προσέγγιση χωρίς χειρισμούς “hands-off’. Αυτή η αντίληψη είναι τελείως λανθασμένη. Η ενδεδειγμένη αντίληψη περιλαμβάνει τη σύνθεση των δυο.  

    Δεν είναι όλα τα αγγίγματα το ίδιο

    manual therapy head s01Ο πρωταρχικός τρόπος για να αντιληφθούμε το σώμα μας στο περιβάλλον είναι μέσω της αίσθησης της αφής, αρχής γενομένης από το άγγιγμα της μαμάς και του μωρού. Οι Χειροθεραπευτές έχουν το προνόμιο να είναι σε θέση να βοηθήσουν τους ανθρώπους μέσω της αφής. Ωστόσο, σύμφωνα με τον Boehme και τους συναδέλφους του, ορισμένες μορφές αφής μπορεί να έχουν πιο ισχυρό αντίκτυπο από άλλες (1). Σύμφωνα με αυτή τη μελέτη, επειδή ο εγκέφαλος προσπαθεί να προβλέψει τις αισθητηριακές συνέπειες κάθε πράξης, αποδίδει λιγότερη σημασία στο αυτό-άγγιγμα αφού τα ερεθίσματα αυτά είναι αναμενόμενα. Δηλαδή, ο εγκέφαλος δίνει μεγαλύτερη προσοχή στο άγγιγμα από κάποιον άλλο (πρωτότυπο ερέθισμα – novel stimuli)αφού δεν είναι σε θέση να προβλέψει το αποτέλεσμα. Αν προχωρήσουμε ένα βήμα παραπέρα, μπορούμε να ισχυριστούμε ότι το νέο άγγιγμα κατά τη διάρκεια μιας θεραπευτικής συνεδρίας, με τον ασθενή ενεργά εμπλεκόμενο, ενισχύει την αισθητική επιρροή, που οδηγεί σε αυξημένη διέγερση του νευρικού συστήματος και μεγαλύτερο θεραπευτικό αντίκτυπο.

    Ενίσχυση της Ομοιόστασης

    Η ομοιόσταση αναφέρεται στην ικανότητα του σώματος να διατηρεί ένα σταθερό εσωτερικό περιβάλλον μέσω της ρύθμισης των ορμονών, της θερμοκρασίας του σώματος, της οξύτητας-αλκαλικότητας (pH), της αρτηριακής πίεσης και των επιπέδων ορισμένων θρεπτικών συστατικών, με στόχο να διατηρούνται οι ιστοί μας οξυγονωμένοι και τα κύτταρα μας με καλή θρέψη. Για να διατηρήσουμε αυτή τη σταθερή κατάσταση, το σώμα μας εκκρίνει ορμόνες όπως η αδρεναλίνη και η κορτιζόλη. Η αδρεναλίνη αυξάνει τον καρδιακό ρυθμό, την αρτηριακή πίεση και τα αποθέματα ενέργειας. Η κορτιζόλη αυξάνει τη γλυκόζη στην κυκλοφορία του αίματος και έχει πολλές ευεργετικές επιδράσεις στο ανοσοποιητικό σύστημα και μεταξύ άλλων οργάνων στον εγκέφαλο. Η κορτιζόλη δεν έχει καλή φήμη, αλλά σε καταστάσεις «μάχης-φυγής», η κορτιζόλη μετριάζει τις αντιδράσεις του ανοσοποιητικού συστήματος, καταστέλλει το πεπτικό σύστημα, ενώ ταυτόχρονα επικοινωνεί με περιοχές του εγκεφάλου που ελέγχουν τη γνωστική λειτουργία, τη διάθεση, τα κίνητρα και τον φόβο.

    Οι βιοχημικοί μεσολαβητές όπως η κορτιζόλη και η αδρεναλίνη μας βοηθούν να προσαρμοστούμε, αρκεί να είναι ενεργοποιημένοι, όταν τους χρειαζόμαστε, με ισορροπημένο τρόπο και μετά να απενεργοποιούνται όταν τελειώσει η πρόκληση. Όταν αυτό δεν συμβαίνει, αυτές οι «ορμόνες του στρες» μπορούν να προκαλέσουν δυσμενείς αλλαγές στον εγκέφαλο και το σώμα, π.χ. υψηλή ή χαμηλή αρτηριακή πίεση, συσσώρευση κοιλιακού λίπους κ.λπ. Όταν υπάρχει ανισορροπία στους βιοχημικούς μεσολαβητές,  τότε χρησιμοποιούμε τον όρο αλλοστατικό φορτίο. Αν αυτό συνεχιστεί τότε έχουμε αλλοστατική υπερφόρτωση, όπως συμβαίνει στο τοξικό στρες.

    Πως η Χειροθεραπεία μειώνει την αλλοστατική υπερφόρτωση μέσω των ορμονών;

    Καθώς η νευροχημική ισορροπία που έχουν εξελιχθεί εδώ και χιλιετίες διαταράσσεται από τη σημερινή σύγχρονη ζωή, οι άνθρωποι γίνονται πιο επιρρεπείς στην κατάθλιψη, το άγχος και τον πόνο.

    Το ακρωνύμιο DOSE (Ντοπαμίνη, Οκυτωκίνη, Σεροτονίνη και Ενδορφίνες) χρησιμοποιείται για να περιγράψει την ορμονική τετράδα που είναι υπεύθυνη για να νιώθουμε καλά, και παρόλο που υπάρχουν πολλοί τρόποι για να διεγείρουμε την έκκρισή τους, θα επικεντρωθούμε σε αυτούς που μπορούμε να πετύχουμε με τα χέρια μας.

    pexels andreaΣτους ασθενείς αρέσει να θέτουν και να επιτυγχάνουν θεραπευτικούς στόχους, όπως την ελευθερία στη κίνηση, στη βελτίωση της στάσης και την ενίσχυση της απόδοσης με λιγότερο πόνο. Μπορούμε να εκμεταλλευτούμε την κατανόηση μας όσο αφορά τη δράση της ντοπαμίνης -την ορμόνη της ευτυχίας- για να τους ενισχύσουμε αυτή την επιθυμία. Αρχικά βάζουμε μικρούς ρεαλιστικούς θεραπευτικούς στόχους, ώστε ο εγκέφαλος του ασθενή να «γιορτάζει» κάθε φορά που επιτυγχάνει τον στόχο του και στη συνέχεια προχωράμε στον επόμενο. Η ορμόνη της ανταμοιβής και της ευχαρίστησης θα του δώσει ώθηση πριν καν ξεκινήσει η συνεδρία της Χειροθεραπείας.

    Το φιλικό, ασφαλές και ταυτιζόμενο συναισθηματικά περιβάλλον, ενισχύει τη δημιουργία κοινωνικών δεσμών που ενεργοποιεί τη ροή της ωκυτοκίνης στον ασθενή. Οι ερευνητές έχουν διαπιστώσει ότι η διαπροσωπική αφή όχι μόνο διεγείρει την απελευθέρωση της οκυτωκίνης, αλλά μειώνει επίσης το καρδιαγγειακό στρες και ενισχύει την ανοσολογική λειτουργία (2).

    Ο πιο αποτελεσματικός και φυσικός τρόπος για την ενίσχυση της έκκρισης σεροτονίνης είναι μέσω της άσκησης, της βιοκοινωνικής σύνδεσης και της αποτελεσματικής Χειροθεραπείας. Μην εκπλαγείτε αν ο ασθενής σας κοιμηθεί στο εξεταστικό τραπέζι κατά τη διάρκεια των χειρισμών, καθώς η έκκριση σεροτονίνης είναι ένα βασικό συστατικό του ύπνου. Παράλληλα με την Χειροθεραπεία, για την έκκριση σεροτονίνης ρόλο παίζει ο σεβασμός και προσοχή που δίνεται στον ασθενή από την πρώτη επαφή.

    Οι ενδορφίνες απελευθερώνονται από το νευρικό σύστημα ως απάντηση σε αγχωτικές καταστάσεις, απειλή ή πόνο. Προσωρινά αντιμετωπίζουν τον πόνο με τον ίδιο τρόπο όπως η φαρμακευτική αγωγή (π.χ. μορφίνη, κωδεΐνη). Σε συνδυασμό με τη σεροτονίνη βοηθούν την ανακούφιση του άγχους και της κατάθλιψης. Σύμφωνα με τους ερευνητές η αργή, παρατεταμένη εν τω βάθει εργασία στους ιστούς διεγείρει την απελευθέρωση ενδορφινών ανακουφίζοντας τον πόνο. Σε βάθος χρόνου, με την πρόοδο των συνεδριών αυξάνεται η εμπιστοσύνη στη θεραπευτική παρέμβαση.   

    Συμπεράσματα

    Το σώμα μας περιλαμβάνει ένα περίπλοκο ορμονικό σύστημα που εργάζεται για την επιβίωση μας. Ανταμείβει τις ευεργετικές δράσεις απελευθερώνοντας καλές χημικές ουσίες στο σώμα, ενισχύοντας επιπλέον την επιθυμία για περισσότερες. Καθώς ο θεραπευτικός στόχος μας είναι η ισορροπία, η χαλάρωση και η επούλωση μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε τις τεχνικές μας για να δώσουμε ώθηση σε αυτές τις βασικές ορμόνες της ευτυχίας, ενισχύοντας παράλληλα την εκπαίδευση των ασθενών στη νευροεπιστήμη του πόνου.

    Πηγές

    1. Boehme R, Hauser S, Gerling G, Heilig M, and Olausson H, Distinction of self produced touch and social touch at cortical and spinal cord levels PNAS (2019) 116 (6) 2290-2299; published ahead of print.
    2. Gutkowska, J., Jankowski, M., & Antunes-Rodrigues, J. (2014). The role of oxytocin in cardiovascular regulation. Brazilian Journal of Medical and Biological Research.
    3. Vigotsky, A., & Bruhns, R. (2015) The role of descending modulation in manual therapy and its analgesic implications: a narrative review. Pain Research and Treatment.
  • Ο ΡΟΛΟΣ ΤΗΣ ΑΡΘΡΩΣΗΣ ΤΟΥ ΙΣΧΙΟΥ ΣΤΗΝ ΟΣΦΥΑΛΓΙΑ

    Ο ΡΟΛΟΣ ΤΗΣ ΑΡΘΡΩΣΗΣ ΤΟΥ ΙΣΧΙΟΥ ΣΤΗΝ ΟΣΦΥΑΛΓΙΑ

    | Χαράλαμπος Τιγγινάγκας MSc | Οσφυαλγία

    Ποιο είναι το πρώτο πράγμα που έρχεται στο μυαλό σας όταν κάποιος διαμαρτύρεται για πόνο στη μέση; Μπορεί να είναι μυϊκός σπασμός, εμπλοκή νευρικής ρίζας, αρθρίτιδα ή πρόβλημα στον μεσοσπονδύλιο δίσκο. Σπάνια συνδέουμε την άρθρωση του ισχίου (μηροκοτυλιαία άρθρωση) με τον πόνο στη μέση, παρόλο που σε αρκετές μελέτες έχει βρεθεί ισχυρή συσχέτιση μεταξύ της μειωμένης λειτουργικότητας της άρθρωσης του ισχίου και της παθολογίας στη σπονδυλική στήλη (1).

  • ΧΡΟΝΙΟΣ ΠΟΝΟΣ - ΚΡΑΝΙΟΪΕΡΗ ΘΕΡΑΠΕΙΑ

    ΧΡΟΝΙΟΣ ΠΟΝΟΣ - ΚΡΑΝΙΟΪΕΡΗ ΘΕΡΑΠΕΙΑ

    | Χαράλαμπος Τιγγινάγκας MSc | Χρόνιος Πόνος - Ινομυαλγία

    Η Κρανιοϊερή Θεραπεία είναι μια ήπια Χειροθεραπεία, που επιδρά μέσω του συστήματος της περιτονίας αξιοποιώντας τη δυνατότητας του σώματος για αυτοθεραπεία. Έχει τη ρίζα της στην Κρανιακή Οστεοπαθητική, ενώ εμπνευστής της ήταν ο Αμερικανός Οστεοπαθητικός Dr John Upledger,Do. Το Διεθνές Ινστιτούτο Upledger (The Upledger Institute International), ευθυγραμμιζόμενο με τις νέες επιστημονικές έρευνες, συνεχώς εξελίσσει τα πρωτόκολλα και τη θεώρηση της Κρανιοϊερής θεραπείας, εστιάζοντας στην ασφάλεια, στην αξιολόγηση και στην θεραπευτική επίδραση.

  • ΛΕΜΦΙΚΗ ΠΑΡΟΧΕΤΕΥΣΗ (MLD) ΓΙΑ ΤΗ ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΤΟΥ ΛΕΜΦΟΙΔΗΜΑΤΟΣ: ΣΥΣΤΗΜΑΤΙΚΗ ΑΝΑΣΚΟΠΗΣΗ

    ΛΕΜΦΙΚΗ ΠΑΡΟΧΕΤΕΥΣΗ (MLD) ΓΙΑ ΤΗ ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΤΟΥ ΛΕΜΦΟΙΔΗΜΑΤΟΣ: ΣΥΣΤΗΜΑΤΙΚΗ ΑΝΑΣΚΟΠΗΣΗ

    | Χαράλαμπος Τιγγινάγκας MSc | Λεμφοίδημα

    Η λεμφική παροχέτευση (Manual Lymphatic Drainage – MLD), είναι ευρέως αποδεκτή ως συντηρητική θεραπεία για το λεμφοίδημα. Οι ερευνητές με αυτή τη συστηματική ανασκόπηση στόχευσαν να αξιολογήσουν την αποτελεσματικότητα της σε ασθενείς ευρισκόμενους σε ομάδα υψηλού κινδύνου να εμφανίσουν λεμφοίδημα ή ζουν με αυτό.

  • ΚΟΚΚΥΓΟΔΥΝΙΑ - Αποτελεσματικότητα των διαθέσιμων θεραπειών (ΑΝΑΣΚΟΠΗΣΗ)

    ΚΟΚΚΥΓΟΔΥΝΙΑ - Αποτελεσματικότητα των διαθέσιμων θεραπειών (ΑΝΑΣΚΟΠΗΣΗ)

    | Χαράλαμπος Τιγγινάγκας MSc | Οσφυαλγία

    Ο όρος κοκκυγοδυνία περιγράφει τον πόνο στον κόκκυγα, ή γύρω απ’ αυτόν, κυρίως κατά το κάθισμα. Η κατάσταση της κοκκυγοδυνίας αναφέρθηκε για πρώτη φορά το 1600, αλλά ως όρος χρησιμοποιήθηκε από τον Simpson, το 1859.

  • ΠΡΟΕΛΕΥΣΗ ΑΥΧΕΝΙΚΗΣ ΚΕΦΑΛΑΛΓΙΑΣ (ΕΡΕΥΝΑ)

    ΠΡΟΕΛΕΥΣΗ ΑΥΧΕΝΙΚΗΣ ΚΕΦΑΛΑΛΓΙΑΣ (ΕΡΕΥΝΑ)

    | Χαράλαμπος Τιγγινάγκας MSc | Αυχενικό Σύνδρομο

    Αυχενική κεφαλαλγία/πονοκέφαλος χαρακτηρίζεται ο πόνος που έχει προέλευση από την αυχενική μοίρα της σπονδυλικής στήλης. Ο πόνος ξεκινά από τον αυχένα και το πίσω μέρος του κεφαλιού και ακτινοβολεί προς τα εμπρός. Δεν πρέπει να συγχέεται με τις ημικρανίες και τις άλλες μορφές πονοκεφάλου, καθώς πρόκειται για δευτερογενή πόνο, πόνο δηλαδή που προέρχεται από μια υποκείμενη πάθηση.  

  • Η ΘΕΣΗ ΤΗΣ ΚΕΦΑΛΗΣ ΣΤΗ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΤΟΥ ΣΩΜΑΤΟΣ - ΜΙΑ ΣΥΣΤΗΜΑΤΙΚΗ ΑΝΑΣΚΟΠΗΣΗ

    Η ΘΕΣΗ ΤΗΣ ΚΕΦΑΛΗΣ ΣΤΗ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΤΟΥ ΣΩΜΑΤΟΣ - ΜΙΑ ΣΥΣΤΗΜΑΤΙΚΗ ΑΝΑΣΚΟΠΗΣΗ

    | Χαράλαμπος Τιγγινάγκας MSc | Σκέψεις

    Το κεφάλι είναι σημαντικό στοιχείο της βιοκινητικής αλυσίδας. Υπό φυσιολογικές συνθήκες, πρέπει να βρίσκεται κατά μήκος της μέσης γραμμής τού σώματος. Εξαιτίας της θέσης του, αλλά και του γεγονότος ότι αποτελεί περίπου του 6% του συνολικού βάρους του σώματος, πολλοί συγγραφείς πιστεύουν ότι έχει σημαντικό αντίκτυπο στην λειτουργία του.

  • ΔΥΣΚΑΜΠΤΟΣ ΑΥΧΕΝΑΣ: ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΑΘΟΛΟΓΙΑ ΣΤΟΝ ΠΟΝΟ

    ΔΥΣΚΑΜΠΤΟΣ ΑΥΧΕΝΑΣ: ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΑΘΟΛΟΓΙΑ ΣΤΟΝ ΠΟΝΟ

    | Χαράλαμπος Τιγγινάγκας MSc | Αυχενικό Σύνδρομο

    Ένα συνηθισμένο σύμπτωμα για το οποίο συχνά οι ασθενείς παραπονούνται και αναζητούν βοήθεια είναι ο «δύσκαμπτος αυχένας». Αυτός ο άτυπος όρος μπορεί να αναφέρεται σε συμπτώματα που κυμαίνονται από την γενική δυσκαμψία της αυχενικής μοίρας τής σπονδυλικής στήλης, έως την ακινητοποίηση και τον οξύ πόνο, ή  μπορεί να αναφέρεται σε πόνο που ακτινοβολεί στο άνω άκρο και περιορίζει την ικανότητα στροφής τού κεφαλιού σε μια ή περισσότερες κατευθύνσεις.

  • Ο ΡΟΛΟΣ ΤΟΥ ΜΕΣΟΣΠΟΝΔΥΛΙΟΥ ΔΙΣΚΟΥ

    Ο ΡΟΛΟΣ ΤΟΥ ΜΕΣΟΣΠΟΝΔΥΛΙΟΥ ΔΙΣΚΟΥ

    | Χαράλαμπος Τιγγινάγκας MSc | Σκέψεις

    Ο μεσοσπονδύλιος δίσκος είναι ένας  πεπλατυσμένος δίσκος, που βρίσκεται ανάμεσα στα σώματα των σπονδύλων. Αποτελείται από τον πηκτοειδή πυρήνα στο κέντρο του ως το ζελατινοειδές και εύπλαστο μέρος και τον ινώδη δακτύλιο που τον περιβάλει συγκρατώντας τον στην θέση του, είναι το πιο σκληρό και ινώδες  μέρος. 

  • ΟΣΦΥΑΛΓΙΑ: ΤΙ ΠΡΟΣΔΟΚΟΥΝ ΟΙ ΑΣΘΕΝΕΙΣ ΚΑΙ ΤΙ ΕΙΚΑΖΟΥΝ ΟΙ ΙΑΤΡΟΙ (ΕΡΕΥΝΑ)

    ΟΣΦΥΑΛΓΙΑ: ΤΙ ΠΡΟΣΔΟΚΟΥΝ ΟΙ ΑΣΘΕΝΕΙΣ ΚΑΙ ΤΙ ΕΙΚΑΖΟΥΝ ΟΙ ΙΑΤΡΟΙ (ΕΡΕΥΝΑ)

    | Χαράλαμπος Τιγγινάγκας MSc | Σκέψεις

    Ο πόνος στην μέση είναι ένα πρόβλημα που αφορά πάρα πολλούς ανθρώπους και δεν παύει ποτέ να είναι επίκαιρο. Σύμφωνα με το National Center for Health Statistics (U.S.A.), περίπου ένας στους τέσσερεις ενήλικες αναφέρει ότι τον προηγούμενο μήνα είχε κρίση πόνου στη μέση που διήρκησε τουλάχιστον μια ημέρα, ενώ το 25% των ενηλίκων που ερωτήθηκαν ανάφεραν ότι τους προηγούμενους τρεις μήνες είχαν παρουσιάσει πόνο στη μέση.



    • ΑΛΚΙΜΑΧΟΥ 3-5/116 34/ΑΘΗΝΑ
    • 210 7220562
    • Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

    ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΤΕ ΜΑΣ

    Συνδεθείτε με τα κοινωνικά μας δίκτυα "Social Media" και ανακαλύψετε τις νεότερες πληροφορίες

    Who's Online

    Αυτήν τη στιγμή επισκέπτονται τον ιστότοπό μας 57 guests και κανένα μέλος

    © Physio.gr All rights reserved.
    by Avatar.gr.